“Wat doe je nou raar…”
“Doe nou eens even wat ik van je vraag…”
“NEE! DAT VROEG IK HELEMAAL NIET!”
Mijn buurman communiceert met mijn niet-communicerende printer. Dat deed ik eerder ook, maar dan in termen van hakbijl en guillotine.
‘t Helpt evengoed niks
Over de bijna 18-jarige pianiste en scheikunde-blokker die ‘s nachts op haar best is en van de muziekdocent geen flikken meer leert.
En over haar moeder. Wiens invloed tanende is, behalve grammaticaal natuurlijk.
Uit de categorie grote gemengde boeketten, olijfolie, vazen. Allemaal dingen die je weggeeft, maar nooit aan jezelf. Hoewel deze wel even uit het zicht moet, het vlees is zwak.
Het jaarlijkse broers & zussen weekend bracht ze dit jaar naar Antwerpen. En de makers van dit fantastische kwartet zijn uitgesloten van deelname.
Awel. Naast broers en zussen zijn ze vrienden. Da’s een groot cadeau voor de makers♥️
“Ik kom je een keer bezoeken”, zeg ik al 20 jaar tegen een jeugdvriend. En dit jaar kwam het er eindelijk van.
Een privétour langs de dorpen rondom Azilal in Marokko waar hij al 22 jaar woont. Adembenemend prachtig is het.
Fantastisch natuurlijk, een Citroën Traction als trouwauto op je #trouwdag
Behalve als -ie het begeeft op weg naar je trouwlocatie. Dan niet.
Dat maakt mij een trouwambtenaar die in het zonnetje rustig wacht op verdere ontwikkelingen. Het kan allemaal veel slechter.
Alleen op 1 mei hangt -ie op de Joodse begraafplaats. Daarvoor en daarna bij mij aan de muur. Want inspirerende mensen en teksten, daar kun je nooit genoeg van om je heen hebben, waar of niet, @PvdAHengelo
En tussendoor ook nog een beetje gewerkt. Maar met die heerlijke druiven en tomaten binnen handbereik en het geschater beneden van geliefden in het zwembad.. Voelt het niet als werken.
#rijkdom
De rest is nog in diepe rust. Zachtjes naar buiten geslopen met een kopje koffie, al dit fraais ligt al op me te wachten. Wat zal ik me toch nog druk maken over van alles.
#Arriverderci!