حقوق بشرم کسشریه که گوشمونو باهاش پر کردن فقط.
تو دنیایی زندگی میکنیم که صرف داشتن دسترسی به اینترنت و در معرض سوتغذیه نبودن از ۵۰٪ جمعیت کره زمین زندگی بهتری دارید.
یه جایی تو بچگی یه مورچهای سوسکی چیزی رو گرفتی و تو یه مسیر مشخص گذاشتیش و تا زمانی که حوصلهات سر رفته هی همون کارو تکرار کردی. آخرم زدی لهش کردی.
تو همون مورچهای. فقط هر بار به یه نقطه خاص از مسیرت توجه کردی و فکر کردی تکراری نیست. آخرم کیر میشی.
برای ما آدم معمولی هایی که ایران بدنیا اومدیم و خانوادهای نداشتیم که به رانت و بیت المال وصل باشه زندگی بازی از پیش تعیین شدهای بود که ما هیچوقت شانس بردن توش نداشتیم.
به مادر قحبههایی باختیم که دزدی و غارت کار آبا و اجدادیشون بوده و هست.