"en zor günümde tek başıma kahkaha atmayı başarabildiğimi farkettiğimden beri hiçbir insanın varlığı da , yokluğu da umrumda değil .Hayatımdan birileri eksilmiş çok da önemli değil artık .Herkes her şey yolunda güzel
Tüm duygularımı o kadar abartılı yaşadığımı fark ettim ki... Birini seviyorsam doya doya seviyorum, bir şeye üzülüyorsam dibine kadar yaşıyorum acımı, bir şey hoşuma gidiyorsa sürekli onu düşünüyorum.. Benim de hatam bu işte, sürekli duygularını abartmak.
Önceden insanlara sınır çizerken tereddüt ederdim. Acaba alınır mı, kırılır mı, yanlış anlar mı diye. Sonra anladım ki nezaketimin hiçbir karşılığı yok. Bilakis imkan geçince size zarar bile veriyorlar. O yüzden daima net olmaya karar verdim. Acıtmadan, tüm gerçekliğimle..
insan insana yetiyor sevgisiyle, varlığıyla. mühim olan zaten olmak yanyana veya ayrı kalben hep bir olmak. mesafe, sebep gütmemek. nedenlere sığınıp kırmamak. severken samimiyeti yitirmemek. insan yeter ki sarılsın sevgisine, sevmeyi sevsin.
Derdini kimseye açmak istememek ama birinin seni gerçekten anlamasını istemek. Tek soru sorulmasın ama bir yol gösterilsin istemek. Üzgün olduğun konuyu dile getirmediğinden agresif olmak. Mental olarak herhangi bir şeyi izah etmeye gücünün kalmaması.. Bunu ancak yaşayan bilir.
Sevginin bir sınırı, insanında bir sabrı var. Her şey affedilmiyor, kırılınca unutulmuyor. Sanıyorsunuz ki, sizi seven sevdiği için ne yapsarsanız yapın hiçbir şey olmamış gibi devam eder. Öyle kolay olmuyor, olmasın da. Herkes duracağı yeri ve karşındakinin değerini bilsin.