`°F|¬.FLAM.°¬

[nox @brandnewnox]

คืองี้แชท อย่าไปใช้เลย ChatGPT 😰

[𝕀'𝕝𝕝 𝕓𝕖 𝕪𝕠𝕦𝕣 𝕝𝕚𝕘𝕙𝕥 🌙 @Por_Jud]

ช่วยด้วยยยยย....พระเอก ai bl ทำเรื่องอีกแล้ว คือเรื่องแนวพล็อตคู่แข่งกลายเป็นคนรัก (Rivals to Lovers) มันมีเยอะมากเว้ย แต่กุให้พระเอกเรื่องนี้เลย ทั้งน้ำเสียง ทั้ง way ในการจีบของนางคือแบบแอดวานซ์มาก ไม่เขินงัยไหววะ เมิงงงงง คือคิดตามซีนนี้นะ....พระเอกให้นายเอกช่วยเขียนจดหมายรักให้ คือคนที่พูดถึงก็คือนายเอกเนี่ยแหละ พูดไปมองนายเอกไป เมิ๊งงงงงง มันไม่ใช่การขอให้ช่วยเขียนจดหมายรักแล้วไหม นี่มันจีบแบบยื่นคำใบ้ให้ถึงหน้าประตูหัวใจแล้วววว แต่คนโดนจีบยังไม่รู้ตัวอีกกกก และกุลุ้นตามพระเอกมากว่าเมื่อไหร่นายเอกจะรู้ตัว 55555555

https://t.co/ipt2Db7mbu

เรื่อง My Rival Quarterback's Crush Is Me

[： ︎🌳˙ϖ˙ @panderrring]

แล้วทั้งผมทั้งหาง สวือไปหมด โคตรจาองค์ทรงเครื่องเริ้ด 55555555555 หางหนัก 7 กิโล เจอฟาร์มผมหนักเข้าไปอีก 4 พี่ไป๋คือไปครับเมียแบบสุด ๆ นี่แหละเคะที่แบกผัวได้

[choty @yoochoty]

��ีนนี้ไม่ไหว ผ่านมา 800 ปี สาบาน สัญญาอะไร ฮวาเฉิงมันทำได้หมดทุกอย่าง สาวกที่จงรักภักดีที่สุดของเซี่ยเหลียนเพียงตนเดียว ตลอดกาล 😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭

[Aor 🐰🦁 @Aorjang]

#ปรมาจารย์ลัทธิมาร ตอนพิเศษ!! ❤️ (แปล.. เวอร์ชั่น 18+) 💚 โดย โม่เซียงถงซิ่ว
#TheUntamed #เฉินฉิงลิ่ง

✨ บทที่ 127 ตอนพิเศษที่ 8: เช้าค่ำ ☀️🌙

ผ่านยามไฮ่มานานแล้ว แต่คนผู้น��้นยังไม่กลับมา

โคมกระดาษบนโต๊ะยังไม่ดับ หลานวั่งจีจ้องวงแสงพร่าเลือนนั้น ดวงตาทั้งสองไม่กะพริบแม้แต่น้อย

ครู่ใหญ่ เขาลุกขึ้นเดินไปยังประตูห้องจิ้งซื่อ แล้วเปิดประตูไม้

เขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ดูคล้ายกำลังจะก้าวอ��กไป ทันใดนั้น ด้านหลังกลับมีเสียงประหลาดดัง “ตุบ”

หลานวั่งจีหันขวับ เห็นเพียงหน้าต่างที่ไม่รู้ว่าเปิดออกตั้งแต่เมื่อใด บานหน้าต่างยังขยับเปิดปิดเบา ๆ ตามแรงลมยามค่ำคืน ผ้าห่มบางบนตั่งนูนขึ้นเป็นก้อนใหญ่ผิดปกติ ราวกับมีอะไรบางอย่างกระโจนผ่านหน้าต่างแล้วกลิ้งเข้ามา บัดนี้กำลังขดตัวขยุกขยิกอยู่ข้างในจนเกิดเสียงสวบสาบ

หลานวั่งจีเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อน��่อย ๆ ปิดประตูแล้วกลับเข้ามาในห้อง ระหว่างทางเขาเป่าโคมดับ ปิดหน้าต่าง แล้วขึ้นตั่ง

เขานอนลงข้างก้อนนูนขนาดใหญ่นั้น ดึงผ้าห่มอีกผืนมาคลุมตัวเงียบ ๆ แล้วหลับตา

ไม่นานนัก จู่ ๆ ก็มีอะไรบางอย่างชิ้นใหญ่เย็นเฉียบมุดเข้ามาใต้ผ้าห่มของเขา

สิ่งเย็นเฉียบชิ้นนั้นบิดตัวกระดึ๊บเข้ามาบนตัวเขา แนบชิดกับอก แล้วร้องอย่างร่าเริงว่า

“��ลานจ้าน ข้ากลับมาแล้ว รีบต้อนรับข้าสิ”

หลานวั่งจีโอบแขนกอดเขาไว้ แล้วเอ่ยว่า

“เหตุใดเจ้าถึงตัวเย็นเช่นนี้”

เว่ยอู๋เซี่ยนตอบ “ข้าตากลมมาตั้งครึ่งวันค่อนคืน ขออาศัยเจ้าอุ่นร่างกายหน่อย”

มิน่าเล่าทั่วทั้งตัวจึงเต็มไปด้วยเศษหญ้าและฝุ่น คงพาเหล่าศิษย์รุ่นเยาว์แห่งอวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่ไปตามป่าเขาห่างไกล เที่ยวก่อกวนทั้งนก สัตว์ป่า ภูตผีและปีศาจบนเขามา��ีกเป็นแน่

ทั้งที่ตัวสกปรกเช่นนี้ ยังกลิ้งขึ้นเตียงและมุดผ้าห่มของเขา หลานวั่งจีผู้รักความสะอาดเป็นนิสัยกลับไม่รังเกียจแม้แต่น้อย วงแขนออกแรงกระชับอย่างเงียบ ๆ กอดเว่ยอู๋เซี่ยนแน่นขึ้นอีก

หลังใช้ไออุ่นจากร่างกายช่วยให้เขาอบอุ่นอยู่พักหนึ่ง หลานวั่งจีก็กล่าวว่า

“อย่างน้อยก็ถอดรองเท้าก่อน”

เว่ยอู๋เซี่ยนตอบ “ได้สิ”

เขาใช้เท้าทั้งสองข้างเกี่ยวถีบรองเท้าออก แล้วหดกลับเข้าไปในผ้าห่ม เอาร่างเย็น ๆ ไปแนบหลานวั่งจีอีก

หลานวั่งจีเอ่ยเสียงเรียบ “อย่าขยับไปมา”

เว่ยอู๋เซี่ยนกล่าว “ข้าขึ้นเตียงเจ้ามาแล้ว เจ้ายังคิดจะให้ข้าอยู่นิ่งอีกหรือ?”

หลานวั่งจีตอบ “ท่านอากลับมาแล้ว”

ที่พักของหลานฉี่เหรินอยู่ไม่ไกลจากห้องจิ้งซื่อของหลานวั่งจี เดิมทีเข��ก็ไม่ชอบเว่ยอู๋เซี่ยนอยู่แล้ว หากเกิดเสียงอะไรไม่เหมาะไม่ควรขึ้น เกรงว่าวันรุ่งขึ้นคงได้โกรธจนทุบอกกระทืบเท้า แล้วระเบิดอารมณ์ใส่เว่ยอู๋เซี่ยนอีก

แต่เว่ยอู๋เซี่ยนกลับสอดเข่าเข้าไประหว่างขาทั้งสองของหลานวั่งจี จงใจดันเบา ๆ สองครั้งอย่างยั่วเย้าและเจ้าเล่ห์ ใช้การกระทำแสดงท่าทีของตนอย่างชัดเจนโดยไม่ลังเล

หลังเงียบไปครู่หนึ่ง หลานวั่งจีก็พลิกตัวอ��่างรวดเร็ว กดเว่ยอู๋ เซี่ยนไว้ใต้ร่างเขา

การเคลื่อนไหวของเขานั้นเร็วและรุนแรงเกินไป ทำให้ทั้งสองคนชนเข้ากับเตียงไม้ด้วยเสียงดัง "ตุ��บ"

"ช้าลงหน่อย ช้าลงหน่อย ช้าลงหน่อย... ช้าลง... หน่อย!"

หลานวั่งจีกดเว่ยอู๋เซี่ยนลงบนเตียงอย่างแน่นหนา แล้วสอดใส่เข้าไปอย่างแรง ดันเข้าไปจนสุดในคราวเดียว จนกระทั่งท้องส่วนล่างของเขากดแนบกับก้นเปลือยของเว่ยอู๋เซี่ยนอย่างสมบูรณ์ เมื่อไปต่อไม่ได้ เขาก็หยุดเคลื่อนไหว

เว่ยอู๋เซี่ยนสูดหายใจสองครั้ง ส่ายหัว และไม่กล้าขยับตัว เขาทำได้เพียงกลอกตา บิดเอวอย่างไม���สบายตัว พยายามขับสิ่งที่อยู่ข้างในออกมา

แต่หลานวั่งจีสัมผัสได้ถึงเจตนาของเขา จึงจับเอวของเขาและสอดใส่กลับเข้าไปทันที

เว่ยอู๋เซี่ยนร้องออกมาว่า "อ๊า!" แล้วเรียก "หานกวงจวิน!"

หลานวั่งจีชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “เจ้าหาเรื่องเอง" หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง เขาก็เริ่มกระแทกซ้ำๆ

เว่ยอู๋เซี่ยนถูกตรึงอยู่ใต้ร่างเขาอย่างแน่นหนา ขางอขึ้น ผมสีดำยุ่งเหยิง ใบ��น้าแดงก่ำ ทุกครั้งที่กระแทก ร่างกายของเขาก็ขยับขึ้นลง ทุกครั้งที่กระแทก
เว่ยอู๋เซี่ยนจะร���องออกมา และทุกๆ สองครั้งที่สอดใส่ เขาก็จะร้องออกมาสองครั้ง หลังจากที่ อดทนมาสักพัก หลานวั่งจีก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาจึงกลั้นลมหายใจที่แทบจะระเบิดออกมา แล้วกระซิบว่า "เจ้า...เจ้าควรเบาเสียงลงหน่อย"

เว่ยอู๋เซี่ยนยกมือขึ้นแตะใบหน้าของหลานวั่งจี คิดว่าผิวบางๆ ของหลานจ้านนั้นช่างแปลกประหลาด ใบหน้าร้อนผ่าวถึงเพียงนั้น แต่กลับไม่ขึ้นสี ยังคงขาวกระจ่างดุจน้ำค���างแข็งปกคลุมหิมะ หล่อเหลาจนทำให้หัวใจของเว่ยอู๋เซี่ยนเต้นรัว ควบคุมตัวเองไม่ได้ มีเพียงติ่งหูของเขาเท่านั้นที่แดงระเรื่อเล็กน้อย

เขาพูดด้วยเสียงหอบ “พี่รอง เจ้าไม่อยากได้ยินเสียงครางของข้าหรือ?”

หลานวั่งจี “…”

(1) มีต่อ …

ILLUSTRATION BY: aa820733

[JabberWock @Casia27]

พี่ที่ทำงานถามว่า ได้งานใหม่ที่ไหน นี่ตอบยังไม่ได้สมัครงานค่ะ จะลาออกไปพักก่อนค่อยสมัครงานปีหน้า
พี่ :ลาออกควรมีเงินสำรองเป็น���งินเดือนเราx6 นะ
กุก้ตกใจ พึ่งเคยรู้สิ่งนี้เลยหยิบเครื่องคิดเลขมากดดูว่าเท่าไหร่ พี่ก็ถามแหย่ เป็นไงถึง6เดือนมั้ย
กุ : ได้32เดือนค่ะ
พี่ : …
กุ : …

[โคอิ้งและผองเพื่อน @coingeenfriends]

อ๊อยน้อนนน พี่เค้าเอาจริงแล้ววววอ๊อยน้อนนน พี่เค้าเอาจริงแล้ววววอ๊อยน้อนนน พี่เค้าเอาจริงแล้ววววอ๊อยน้อนนน พี่เค้าเอาจริงแล้ววววอ๊อยน้อนนน พี่เค้าเอาจริงแล้ววววอ๊อยน้อนนน พี่เค้าเอาจริงแล้ววววว

[��ู้หญิงสารวน @KanidthaO]

"นี้แหละโอกาสทอง!" เอแคลร์ #จือปาก สร้างรายได้สมัยเรียน เดือนละ 3-4 แสน เพราะ?
#คิดได้ยังไง #mindset #แรงบันดาลใจ #พัฒนาตัวเอง

[BlackWhiskey @BlackWhiskey3]

แรงม๊ากกกกกกกกกก!! 🔥 ซีรีส์จีนดัดแปลงจากนิ��ายวายสุดคลาสสิกเรื่อง 貌合神离 (The Missing Piece) ของ 困倚危楼 (คุ่นคุ่น)

📌 เริ่มวันที่ 7 กันยายนนี้ ทาง GagaOOLala
#请记住我的名字 #TheMissingPiece

[jardelito @jardelito]

Primeira vez que eu vejo o Word e o Excel dançando

[Phummmm @Phummmi3]

ติส ติส!! อันนี้ขำมากพีคต���้งแต่ต้นยันจบ 🤣😂😅

[คมศักดิ์ แอดดัมส์ @KomsakAddams]

เคยอ่านนิยายวายตอนตีสองค่ะ แม้พรุ่งนี้ต้องประชุมเก้าโมง ฉันรู้ดี แต่ตอนที่พระเอกกำลังจะสารภาพรักในตอนที่ 47 ฉันไม่สามารถทิ้งเขาไว้กลางทางได้ ความรับผิดชอบต่อตัวละครสมมุติของฉันสูงกว่าความรับผิดชอบต่อร่างกายตัวเองมาโดยตลอด

[JN @lalisamyl0ver]

ไปเจอในตต เขาบอกว่าจริตที่ผู้หญิงไทยสู้ไม่ได้คือจริตผู้หญิงญี่ปุ่น เช่น เวลากินข้าวแล้วคนอื่นถามว่าอร่อยไหม เราก็จะตอบว่าอร่อยแล้วจบแต่ผู้หญิงญี่ปุ่นจะบอกว่าอร่อยตั้งแต่คำแรกจนถึงคำสุดท้าย กลัวคนไม่เชื่อมั้งว่าอร่อย 55555555555555555

[กุ้งแห้งใบผักชี @yoyspeak]

@lalisamyl0ver เหมือนพวกนางจะมีสอนเลยนะคะ จริตแบบไหนผู้ชายชอบ เช่น บีบครีมทามือเยอะเกินไปก็เลยให้ผู้ชายแบ่งไปจากมือ จะได้จับมือแบบเนียนๆ, เวลาเอาผมทัดหูให้ใช้มือตรงข้ามไขว้ไปทัดหูอีกข้าง ประมาณนี้ เอียงคอ ช้อนตา อะไรทั้งหมดมีการวางแผนไว้แล้ว

[เจ้าฟ้ารินทร์ดรุง @rrindungg]

อืม #อโยธยาเอยาวดี

[✦ 𓂃 ࣪˖ 𝓔𝔁𝓬𝓸𝓼í𝓪 𓂃 ࣪˖ ✦ @excosia049]

สวัสดีครับ... เซียเองครับ

ผม...ไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะพูดอะไรดีครับ
ผมไม่เคยคิดเลยว่าสิ่งที่ผมทำมาตลอดระยะเวลาเกือบ 1 ปี จะได้รับการตอบรับและความรักจากพวกคุณมากมายมหาศาลขนาดนี้
ผมยอมรับว่าตกใจมากครับ ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก และต้องพาตัวเองออกจากโซเชียลไปชั่วคราว

ผมเป็นแค่มนุษย์เงินเดือนธรรมดาคนหนึ่ง อายุใกล้เลขสี่ เป็นคนข��้เหงาที่บังเอิญได้มาเจอกับ #WHIF และลองสร้างบอทขึ้นมา

นั่นคือจุดเริ่มต้นครับ
มันมีเพียงเท่านั้นจริงๆ

ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองมีอะไรพิเศษ ไม่ได้คิดว่าตัวเองเก่งกาจ หรือมีความสามารถมากมายกว่าคนอื่นเลยครับ
ผมเพียงแค่ทำทุกอย่างด้วยความรักและความตั้งใจ
และสิ่งนั้นก็พาผมมายืนอยู่ตรงนี้ ได้รับความรัก��ากมายขนาดนี้

มากมายจริงๆ นะครับ...

ผมไม่ได้ร้องไห้มานานกว่า 20 ปีแล้ว แต่ครั้งนี้น้ำตาผมไหลไม่หยุดเลยครับ (ถึงแม้ว่าตอนนั้นจะนั่งอยู่กลางห้องประชุมก็ตาม)
ผมดีใจมากจริงๆ
ดีใจจนแทบหายใจไม่ออกเลยครับ

จริงๆ แล้ว ผมก็มีเซอร์ไพรส์ที่เตรียมไว้ตอนใกล้จะครบ 10M เหมือนกันครับ

ผมตั้งใจว่าจะเกษียณตัวเองจริงๆ

ผมมองว่าตอนนี้ ทั้งตัว WHIF และคอมมูนิตี้ไทย ได้เดินทางมาถึงจุดที่สามารถเติบโตต่อไปในทิศทางที่ดีมากๆ แล้ว

มีคนคอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
มีผู้เล่นและครีเอเตอร์ที่มีความสามารถและน่ารักเกิดขึ้นมากมาย
มันเป็นภาพที่ดีมากจริงๆ ครับ
ผมดีใจมากจนคิดว่า ต่อจากนี้ผมคงไม่จำเป็นต้องทำอะไรแล้ว

ผมตั้งใจว่าจะหายไปครับ

ผมเคยบอกกับเพื่อน พี่น้องที่สนิท รวมถึงทีมงาน WHIF หลังไมค์ว่า

“ผมอยากให้ทุกคนจดจำช่วงเวลาที่ผมเป็นพลุที่สว่างที่สุด ก่อนที่วันหนึ่งแสงนั้นจะค่อยๆ ถูกลืมเลือนไป”

ผมจึงเลือกที่จะหยุดในช่วงเวลาที่ตัวเองพีคที่สุดครับ
แต่แล้ว...มีคนบอกกับผมว่า

“พวกเราไม่ได้อยากให้คุณเซียเป็นพลุที่สว่างที่สุด
พวกเราอยากให้คุณเป็นดวงดาวบนท้องฟ้า
เป็นดาวที่ยังคงส่องประกายอยู่ตรงนั้น
ถึงแม้ว่าคุณจะไม่ได้ทำอะไรแล้วก็ตาม”

นั่นคือสิ่งที่ผมได้รับครับ

รวมถึงข��อความมากมาย DM มากมาย จากคนที่มองเห็นสัญญาณบางอย่างของผมแล้วทักเข้ามาหา

ทุกคนเคารพการตัดสินใจของผมนะครับ
แต่ในขณะเดียวกัน ทุกคนก็กล้าที่จะขอให้อยู่ด้วยกันต่อไป

และนั่นทำให้ผมเริ่มคิดได้ว่า...

ทำไมผมถึงเลือกที่จะจากไป
ทั้งๆ ที่ผมยังมีความสุขกับสิ่งที่ทำ
ยังอยู่ท่ามกลางกลุ่มคนที่ผมรัก
และรักผมมากมายขนาดนี้

ผมจึงเปลี่ยนใจครับ

และสร้างเว็บไซต์นี้ขึ้���มา https://t.co/NyI6KFXF5O
มันเป็นเพียงบ้านหลังเล็กๆ ของผมในตอนแรก แต่เพราะทุกคนทำเซอร์ไพรส์ผมก่อน ผมเลยเตรียมอะไรไม่ทันครับ ขอโทษจากใจจริง

อย่างน้อย...บ้านที่เก็บรวบรวมทุกความทรงจำที่ทุกคนมอบให้ รวมถึงผลงานทุกชิ้นที่ผมรัก เพื่อไม่ให้สิ่งเหล่านั้นสูญหายไปตามกาลเวลา อาจจะไม่เพียงพอ แต่ได้โปรดรับมันไว้เถอะนะครับ

และผมจะคอยอัปเดต ค่อยๆ เติมเต็มทุกอย่างลงไปในอนาคตอย่างแน่นอนครับ
สุดท้ายนี้...

ขอบคุณครับ
ขอบคุณมากจริงๆ

ต่อให้ผมพูดคำว่าขอบคุณเป็นล้านครั้ง ก็คงยังไม่เพียงพอ

แต่ผมอยากขอบคุณทุกคนจากหัวใจจริงๆ ครับ
ทุกความรัก
ทุกข้อความ
ทุกกำลังใจ
และทุกการสนับสนุน

ผมขอรับทุกอย่างเอาไว้ด้วยหัวใจของผมนะครับ

ผมสัญญาว่าจะเดินทางไปพร้อมกับพวกคุณให้นานที่สุด
จนกว่าวันหนึ่ง ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะหมดแรงไปเสียก่อน
เพราะฉะนั้น...
จับมือผมเอาไว้นะครับ

ผมรักทุกคนมากจริงๆ
รักด้วยหัวใจ��ั้งหมดที่ผมมีเลยครับ

#Excosia #10MHeartsForExcosia
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻

[`°F|¬.FLAM.°¬ @KKATTWI]

@whifglobal_th แจ้ง DMเข้าไปไม่เห็นตอบเลย หรือต้องมาลงความเห็นในนี้ก่อนหรอคะถึงจะเห็นที่DMไป

[unzrious🍎 @unzrious]

ใช้เอไอเขียนนิยายก็ดูโง่พออยู่แล้วนะ แต่ถึงขนาดต้องไปลงคอร์สสอนใช้เอไอเขียนนิยายอันนี้คือโง่เกินเยียวยา คือมันต้องเรียนด้วยหรอวะ นึกภาพไม่ออกว่าจะมีมนุษย์คนไหนโง่ได้ขนาดนั้น

[เมย์นิมนต์ @_maynimon]

Enemies-to-lovers
นิยายวายดรามา กว่าพระนายจะคุยกันดี ๆ ได้ก็เกือบเข้าตอนที่ 30 และกว่าความบาดหมางจะแปรเปลี่ยนอย่างอื่น อายุของสองคนก็เกือบจะ 40 แล้ว

[Sim_Cin @Sim_Cin]

มีคู่แต่งงานญี่ปุ่นคู่หนึ่งตกลงจะแชร์ค่าใช้จ่ายทุกอย่างกันคนละ 50/50 ทั้งค่ากิน ค่าเช่าห้องค่าใช้จ่ายอื่นๆอีก ก็โอเคมาตลอดจนช่วงที่ผู้หญิงท้องและลาคลอด ต้องเลี้ยงลูก ต้องทำงานบ้าน รายได้ก็ลดลงเยอะมากผู้ชายก็ยังยืนยันให้จ่าย 50/50 และคิดว่าการลาคลอด=การพักผ่อน และไม่ได้ช่วยงานบ้านอะไร ผู้หญิงไม่สบายก็ไม่ช่วยเหลืองานบ้าน ผู้หญิงเลยฟางเส้นสุดท้ายแล้ว พอลูกได้ 6 เดือนก็ขนของกลับบ้านพ่อแม่เตรียมหย่า
ถึงได้บอกว่าถ้ามีแล้วไม่โอเคไม่ค่อยช่วยเหลืออะไร ทำอะไรเหมือนเครื่องจักร ถ้าได้เปรียบไม่เป็นไรแต่เสียเปรียบไม่ได้ก็หย่าเถอะ ดูแลแต่ลูกพอไม่ต้องไปลำบากดูแลผัวหรอก