Kripto Biyadin

Buralar Dutluk
YTD
Biyadin Little Making Joke

[İzafiyet @Statikoo]

Dayı hayatın formülünü veriyor

[DestinaMedia @DestinaMedya]

Vehbi Koç. Tarihi konuşması... Fakat bazı şeyleri eksik anlatmışsın gibi 🤬

[Nefes Gazetesi @nefesgazete]

İstanbul’da çorap satarak geçimini sağlayan 30 yaşındaki engelli Burak Duru, yaşadığı zorluklara rağmen hayata tutunarak kendi işini kurdu.

"Yürüyemiyorum ama anneme bir şey olursa buradan koşarak yanına giderim."

[Levent Özeren @lvntozrn]

Alaçatı'da ev sattım.Oğlum beni aradığında sesi titriyordu.“Baba… iyi misin?” dedi.
Alaçatı’dan İzmir’e giden yolda olduğumu duyunca uyandı herhâlde.Çok nadir arar beni.
Gülümsedim.
“İyiyim oğlum,” dedim. “Birazdan çay içeceğim.”

Adım Hasan.
Yetmiş üç yaşındayım.
Ve üç ay önce hayatımda yaptığım en doğru ama en “ayıp” sayılan şeyi yaptım.
Alaçatı’daki taş evimi sattım.
Hani şu herkesin fotoğraf çektirdiği, kapısına yasemin saran, “ne şanslı adam” dedikleri ev…
Oğlum ben gidince butik otel yapacaktı o evi.Erken gittim belki ama uzağa degil İzmir'e.

Eşim Emine’yi iki yıl önce kaybettikten sonra o ev büyüdükçe büyüdü.
Duvarlar genişledi, odalar uzadı.
Sessizlik yayıldı.
Sabah kalkıyordum.
Çay demliyordum.
Karşıma kimse oturmuyordu.
Televizyon açıktı ama konuşan bana bakmıyordu.
Akşam oluyordu, kapı hiç çalmıyordu.
Telefon çalıyordu heyecanlanıyordum.internet taahut diyordu ya da benzerleri.

Biz buna “huzur” deriz ya…
Değilmiş.
Mezar sessizliğiymiş.
Bir gün aynaya baktım.
“Hasan,” dedim,
“Sen böyle ölmeye başlamışsın.”
Ve Evi sattım.
Komşular konuştu.
Akrabalar sustu.
Çocuklarım “baba delirdi” dedi.
“Bu yaşta ne yapıyorsun?” dediler.
“Millet Alaçatı’da ev almak için canını verirken sen satıyorsun.”
Ben bir oda kiraladım.
İzmir’de, eski bir apartmanda.
Üç artı bir ev.
Üç genç yaşıyor.
İlan şöyleydi:
“Oda kiralık. Kira günü aksamasın. Gürültü makul olsun.”
Kapıyı çaldığımda çocuklar bana baktı.
Sanki icradan gelmişim gibi.
Biri dedi ki:
“Amca… yanlış geldin galiba?”
_Doğalgaz gecikti biliyoruz.Ama ödeyeceğiz.
“Yok,” dedim.
“Ben Hasan. Yeni ev arkadaşınız.”
İlk hafta şoktu.
Bulaşıklar birikmiş.
Ayakkabılar kapının önünde değil, her yerde.
Gece biri geliyor, sabah diğeri çıkıyor.
Bir akşam salonda otururken çocuklardan biri sordu:
“Hasan amca… bizi ev sahibine şikâyet etmezsin değil mi?”
Güldüm.
“Evladım,” dedim,
“Ben bu ülkede 80’leri gördüm.
Elektrik kesintisinde mumla ders çalıştım.
Sizden korkmam.
Ama çayı iyi demlerim bitirirseniz, yeni çayı siz koyarsınız.”
Zamanla alıştık.
Ben sabah erken kalkıyorum.
Onlar uyanamıyor.
Ben yemek yapıyorum.
Onlar dışarıdan söylüyor ama yetmiyor.
Bir akşam çocuklardan biri eve geldi.
Yüzü bembeyaz.
İki işte çalışıyor.
Okula gidiyor.
Kirası, yol parası, kitap…
Tencereyi koymuştum.
Kuru fasulye.
Pilav.
Yanına turşu.
“Gel,” dedim.
Sessizce yedi.
Sonra durdu.
“Ben bunu en son babaannemde yemiştim,” dedi.
O gün bana “Hasan Amca” demeyi bıraktılar.
“Abi” dediler.
Ben onları sabah sınavlarına kaldırıyorum.
Biriyle konuşmaları gerektiğinde “sen de haklısın” demeyi öğretiyorum.
Faturayı nasıl kontrol edeceklerini anlatıyorum.
Onlar da bana telefon öğretiyor.
Kartla ödeme.
Uygulamalar.
Müzik.
“Abi bu şarkı sana gider,” diyorlar.
Bir akşam dediler ki:
“Hazırlan. Çıkıyoruz.”
Alaçatı değil.
Lüks değil.
Bir mekan.
Ucuz.
Samimi.
Masaya oturduk.
Biri saz aldı.
“Abi bir türkü söyle.”
Uzun zamandır sesimi çıkarmamışım.
Ama söyledim.
Masadaki herkes sustu.
Gençler… yaşlılar…
Herkes.
O an şunu anladım:
İnsan yaşlanınca yalnızlaşmıyor.
Yalnız bırakılıyor.
Ben artık büyük bir evde yalnız değilim.
Küçük bir evde hayatın içindeyim.
Oğlum hâlâ soruyor:
“Baba geri dönmeyecek misin?”
“Yok,” diyorum.
“Ben geçmişte yaşamaktan çıktım.”
Bu evde ses var.
Dağınıklık var.
Gelecek var.
Eğer bu satırları büyük bir evde, sessizlikle okuyorsan…
Bil ki sorun ev değil.
Sorun sessizlik.
Bazen insanın ihtiyacı olan şey
bir oda,
bir tencere,
ve biriyle aynı masada gülmektir.
Yaş kaç olursa olsun.

Alıntıdır..

[folie à deux @folieadeeux]

Artık yok sayıyorum..

[Kampçıbaşı Alpin 🏕️🌲🍀☀️ @ankarakamp]

Efsaneyi hatırlayalım 🤗

[Man from far away @Uzaktan_Gelen__]

Herkes izlesin..!
29 Ekim 1923 sabahı, Osmanlı dan bize kalan:

[Gamze Yörükhan @GamzeYorukhan]

Bütün Zenginler Köylerde
Yaşayacaklar

[Sinan Dizman @spiritualizzm]

Fakirlik aile mirasıdır. Anneniz ve babanızdan fakirliği öğrendi ve ezberlediyseniz potansiyeliniz olsa bile zengin olamazsınız. Kişi bolluğu ve bereketi tekrar tanımlamazsa "bana yeter" diyerek geleni engelleyebilir.

[Fenerbahçe SK @Fenerbahce]

Mükemmmel bir atlayış 💦💦💦

[Aytaç Doğan 💛💙 @Aytackanun]

Lalalalalalalalalala FENEEBAHÇE 💛💙💛💙💛💙💛💙⁦@Fenerbahce⁩

[Fenerbahçe TV @Fenerbahcetvcom]

Fenerbahçe neden hedefte?
Cevap ise bu Videoda!

Mutlaka İZLEYİN ve İZLETTİRİN!

[TekYolBilim @Tekyolbilim]

Celal Şengör, Kuran'daki Nuh Tufanı denilen olayın tamamen SÜMER EFSANESİ olduğunu direkt olarak kaynaklarından ispat etti.

[Futbol-u Alîyye | WC 26 @0smanlisporFK]

89/90 La Liga

Hugo Sánchez ,Real Madrid'de 38 gol attı ve attığı her golde topa sadece bir kere dokunmuştur. https://t.co/RkVSEKrz5n

[Kripto Biyadin @KriptoBiyadin]

@ilterisCK @aykiricomtr Sormuş, Dayınızin tek kızkardeşi sizin neyiniz olur 😀

[Sol Yumruk @Sol_Yumruk3]

Ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi!

[Gavur Dağlı @1gawur]

Kıssadan hisse

[Man from far away @Uzaktan_Gelen__]

1. Dünya savaşında arapların Türklere ihaneti:

[HANOĞLU Hakan @hanoglu_hakan]

Fenerbahçe sevdasini ilk tattigim 3-5 yaslarimdan beri bekledigim Film 💙💛

İstanbul’da işgal Kuvvetlerine karsi kazanilan ilk zafer, Harrington kupasinin hikayesi

Okul bahcesinde onlarla şampanya icenlerin degil, teriyle kaniyla caniyla savasanlarin efsanesi

Ölmeden nasip olsun bu filmin çekimi ve izlemek diye cok dua etmistim 🙏

Subat ay’ini bekliyoruz artik👇