Bazen pes etmeye çok yaklaşıyorum, sonra hayallerim, umut ettiklerim geliyor aklıma, derin bir nefes alıyorum ve ilerliyorum, yorgunluklarımla, kırgınlıklarımla, hayal kırıklıklarımla...
Yıllardır bitse de gitsek dediğim okul bitti, şu an ilk kez Kastamonu'dan ayrılmanın burukluğunu yaşıyorum, garip bir boşluk var... Hiç böyle olacağımı tahmin etmemiştim..
Bazen bir rüyayla fark edersin nelerle mücadele ettiğini, neleri başardığını, hangi duygularını bastırdığını, neye ihtiyacın olduğunu, kırgınlığını ve bir çok şeyi...
Her şey bir şekilde değişiyor, bulunduğumuz mekanlar, yaşadığımız duygular, içimizden bir şeyler... Belki de yeni bir başlangıç gerekiyor, belki de en çok içimizde bir şeylerin yeri değiştiğinde hissediyoruz bunu..
Bütün hayallerinin, umutlarının bir anda yerle bir olması berbat bir his.. İçinden çok şey söylemek geliyor ama kelimeler boğazında düğümleniyor ve sadece susuyorsun, çok şey anlatarak..
Seni sevmeyenlerin yerine de seveceğim,
Beğendirmeye çalışma kendini,
seni her halinle beğeneceğim.
İster üzül ister gül
her haline aşık kalacağım.
Koş çocuklar gibi,
seni saçlarımızın kırında yakalayacağım.
Aykut Özcan