HAYAL EDİYORUM…
Filomuz Gazze’ye doğru yolunu almaya devam ediyor. Allah (cc) nasip ederse 2-3 gün içerisinde Gazze’nin kıyılarına varmış olacağız… Şimdilerde herkes Gazze ile nasıl kucaklaşacağının hayallerini kuruyor… Şu an insanların gözü ufukta değil, zihinleri bir hayalin içinde…
Henüz varmadık... Ama yüreğimiz çoktan Gazze’nin sokaklarında dolaşmaya başladı bile…
Gecenin karanlığında, denizin dalgaları içerisinde ben de düşünüyorum:
Vardığımızda ne olacak?
Bizi ilk toprak mı saracak?
Yoksa gözleri yaşla dolmuş bir annenin sessiz bakışı mı?
Yoksa günlerdir kıyılarda yol gözleyen zeytin diyarının zeytin gözlü çocukları mı?
Ve ben hayal ediyorum…
Gazze’ye vardığımızda ayak basacağım ilk taşın bana, "Geç kaldın!" der gibi sitem edeceğini…
Orada bir çocuk bekliyor belki bizi… Adını bilmediğim bir çocuk.
Saçları toz içinde, gözleri gökyüzü gibi açık.
Belki bir taşın üstünde oturmuş, bizi bekliyor.
Ve ben hayal ediyorum:
Elimi uzatınca, hiç tereddüt etmeden tutacak.
O an hiçbir şey söylemeye gerek kalmayacak.
Çünkü kalbin dili zaten suskunlukla konuşur.
Hayal ediyorum…
Gazze sokaklarında yavaşça yürüdüğümü…
Enkaza dönmüş o şehirde zalime daha fazla öfke duyduğumu…
Duvarlarda kurşun izleri var ama bir yerlerde çiçek resmi de var hâlâ.
İnatla… Umutla… Hasretle…
Birileri hâlâ güzelliği hatırlatmak istemiş orada.
Ve ben durup o çiçeğe uzun uzun bakıyorum.
Çünkü biz bu yolculuğu sadece o resim için yapıyoruz belki de …
Bir çiçeğin kurşunlara direnmesi için…
Hayal ediyorum:
Bir yaşlı adam elini omzuma koyuyor.
Konuşmuyor, sadece gözlerini gözlerime dikiyor.
O bakışta 70 yıl var…
Göç, kayıp, sabır, dua…
O bakışta sadece acı değil, onur da var.
Ve ben ne söyleyeceğimi bilemeden başımı eğiyorum.
Çünkü orada, o toprakta geç kalmış birer misafiriz ve çok mahcubuz...
Hayal ediyorum:
Bir çadır içerisinde oturuyoruz sofraya
Ve bu sofrada yokluk içinde bir zenginlik var.
Bir dilim ekmek, bir hurma, biraz zeytin.
Ama öyle sıcak bir kalabalık var ki etrafımda,
dünyanın bütün lüksleri orada anlamını yitiriyor.
Bir çocuk, tabağındaki zeytini ikiye bölüp bana uzatıyor.
Ve ben orada insan olmanın özünü yeniden öğreniyorum.
Hayal ediyorum:
Akşam ezanı okunurken gökyüzü kızıla dönüyor.
Minarelerde hâlâ yankılanan bir ses var.
Yıkılmamış, susmamış, pes etmemiş.
Ve ben o an anlıyorum…
Bu şehir sadece bir şehir değil, bir direniş mektebidir…
Ve ben hayal ediyorum, ertesi gün Cuma…
Bana teklif ediyorlar namazı kıldırmak için…
Gözyaşları içerisinde onlara diyorum ki: Sizden daha iyi hutbe veren, sizden daha iyi mihrapların hakkını yerine getiren kim var ki?
Vallâhi imamlık sizin hakkınız, biz size cemaat olsak bu bile şeref olarak bize yeter…
Henüz varmadık Gazze’ye…
Ama içimde her an oradayım.
Gemideki her sessizlik, bir Filistinli annenin uykusuz gecesi gibi ağır.
Ve her umut, her dua, bu yolculuğu bir varoluş hikâyesine dönüştürüyor.
Evet, hâlâ yoldayız.
Ama hayalimde, o kıyıdayım.
O ilk adımı atmak üzereyim.
Ve biliyorum…
Gazze’ye vardığımda, sadece bir şehre değil,
insanlığın en derin yerine varmış olacağım…
Ölüme doğru koştuğu bu son çağlarda İslam toplumu ölmemişse ve hala yaşıyorsa bunu gelip gelip dirilten ramazanlara borçludur geniş ölçüde.
Ve bir gün tam dirilecekse bu da yine bir Ramazan’da başlayacaktır. Ramazanlarla başlayacaktır.
Sezai KARAKOÇ
Kıyamet Aşısı 1967
Ramazan-ı Şerif sizlere ve tüm İslam alemine mübarek olsun.
Fiber alt yapısına geçireceğiz diye cumartesi gününden itibaren interneti kesip, pazartesi 08.30 13.30 saatleri arasında randevumuz olduğu halde kimsenin gelip bir şey yapmaması nasıl bir sorumsuzluk! Şikayet edebileceğimiz bir yer olmaması da başka bir sorun! @TurkTelekom
Allah hepimize "bunu O(s.a.v) mu söyledi? O söylediyse doğrudur. O'nun her söylediği doğrudur" diyebilecek bir iman nasip etsin. Geceniz, kandiliniz hayrolsun.
Şunu cesaretle ve yüksek sesle konuşalım: Günümüzde hayvan sevgisi kapitalist bir davranış bozukluğudur. Fıtri bir yönelim değildir. Fıtri bir yönelim olsa çocuklarımızı öldüren hayvanlara karşı hastalıklı bir "sevgi saplantısı" gelişmez.
Kuşu ölen çocuğa taziye veren, kedi besleyen, develer için yük tahdidi getiren, anne köpek doğum yapana kadar başına askerini nöbetçi diken Peygamberimiz(s.a.v)in hayvan sevgisi fıtridir. Zira aynı zamanda Medine halkının canını tehdit eden kara köpekler için sürek avı emri de vermiştir.
Bugün hayvan sevgisi fıtri ve merhamete dayalı değil davranış bozukluğuna dayalı bir sapma haline getirilmiş durumdadır. Çünkü çok büyük bir ekonomik habibat üzerinden ilerlemektedir.
Tebrikler Kuveyt!
“Filistin Dayanışma Toplantımızda ABD, Fransa ve İngiltere Büyükelçileri de aramızda.
Bu devletler siyonist rejimi desteklediler ve hala desteklemektedirler.
ÖLDÜRÜYORSUNUZ SONRA CENAZESİNE GELİYORSUNUZ!
Onun için ben bunların olduğu toplantıdan çekiliyorum!”
Devletin uyguladığı.
1 günlük yas kararının alt metni..
Ancak bu kadar derinden ve realist bir bakış açısıyla anlatılabilirdi..
Oğlum..
Bunu da anlamadıysanız..
Gidin kendinize insanlık testi yaptırın..
@yhacisalihoglu hocam..
Dilinize ve yüreğinize sağlık
#soncağrı 🇹🇷🇵🇸✋️
Hayber kalelerine sığınan yahudiler yiyecek ve içecek stokları ile Peygamber Efendimizin (sav) gitmesini bekliyordu. Hayber kaleleri sağlam, yüksek bir yerdeydi. Ok atsan sana geri dönüyor, Taş atsan yetişmiyor, Bağırsan sesin ulaşmıyordu. Hayber yıkılmıyor, Hayber fethedilemiyordu.
Günlerce bekledi İslam ordusu. Ama yahudiler kalelerden asla çıkmıyordu. Müslümanların stoğu tükenmek üzere, moralleri bitmek üzereydi. Günlerce beklediler. Ama nafile!
Bu uzun bekleyişten sonra Peygamber Efendimiz (sav) bir strateji geliştirdi. Hurma ağaçları kesilecekti. Hayber Yahudilerinin ekonomisi olan Hurmalar birer birer kesilecek,
Servetleri devrilecekti. Gelecekleri köklerinden kazınacaktı.
Zira yahudi için para, servet, zenginlik herşeydi. Ağaçlar kesildikçe yahudiler kahroluyordu. Ağaçlar kesildikten sonra burada kalmanın da bir anlamı kalmayacaktı. Anlaşma yoluna gittiler ve taşıyabilecekleri kadar yükle Yahudiler başkenti Hayber terk ettiler.
Sen de Hayber savaşına katılmak istiyorsan bir ağaç da sen kes! Sen de bugün sövsen sesin yahudiye ulaşmaz!
Taş atsan İsraile ulaşmaz! Ok atsan telavive yetişmez.
Ama sen de Peygamber Efendimizin (sav) stratejisini yapabilirsin! Al eline baltayı kes Yahudilerin ağaçlarını!
Nasıl mı?
Evine giren her yahudi malı bir ağaçt��r. Kullandığın her yahudi malı deterjan bir ağaçtır. İçtiğin her kola bir ağaçtır.
İçtiğin her yahudi malı sular bir ağaçtır. Cocacolalar, pepsiler, fantalar, damlalar, hacı şakirler, ariel matikler, Algidalar, Dımrstoslsr, Danoneler her biri birer ağaçtır.
Hayber savaşına katılmak istiyor musun?
Öyleyse al eline boykot baltasını kes Yahudilerin ağaçlarını!
Kim zerre kadar bir iyilik yaparsa mutlaka karşılığını bulur, diyor Rabbimiz!
YAHUDİ SİYONİST ÜRÜNLERE
ARTIK SENDE HAYIR DE ⚠️
#HandsOffRafah 🇵🇸
Bir yerde zulüm varken en kötü tercih sessiz kalmaktır. Terörist İsrail askerleri Refah'a operasyon hazırlığı yapıyor. Alışma, kanıksama, normalleştirme ve asla mücadeleden vazgeçme.
#HandsOffRafah