Belli bi yaştan sonra en güzel cafe evinizin balkonu oluyor. Gürültüye ve toksik insanlara tahammülünüz kalmıyor. Sessizlik en dinlendirici aktivite oluyor.
“Sevgide güneş gibi ol,
dostluk ve kardeşlikte akarsu gibi ol,
hataları örtmede gece gibi ol,
tevazuda toprak gibi ol,
öfkede ölü gibi ol,
her ne olursan ol, ya olduğun gibi görün ya göründüğün gibi ol.”
Eskiden okul çağlarımız ne kadar güzel geçmiş diyorum. Ellerimize cetvel yerdik ama en azından saygımız öğretmenlerimize yüksekti. En azından özenmiyorduk.