Betty Mari

[Homer Pavlos @HomerPavlos]

Muslim Turks, under the commands of Mustafa Kemal, sold the bones of the murdered Greeks and Armenians.

After the genocide and expulsion of the Greeks from Asia Minor, ships loaded with the remains of Greeks and Armenians sailed on their way to Western Europe.

Turkey sold the bones of the dead. Industries used them to bleach sugar and tobacco. They ground them into fertilizer.

At least 400 tons. More than 50,000 dead.

Thousands of men, women, and children fell into the hands of the Kemalist army and the irregulars. Women were raped in groups. Men were tortured without limit.

Entire villages that stayed behind, hoping their Turkish neighbors would show mercy, were executed.

The doors of the houses in Smyrna were smashed and the crowds of the enraged Muslims rushed upon many Greeks. Christians who were shut up in their houses and awaited with anguish dishonor and death. Women were raped, men were slaughtered, and whatever was most valuable was stolen. In the streets of Smyrna there were hundreds of corpses which stank and made the air suffocating. Those who escaped the slaughter were seized by the Turkish military authorities and led like sheep, in groups, to various concentration camps outside Smyrna, where they were shut in.

The hostages from Asia Minor and the region of Pontus were driven on death marches across thousands of kilometers. Barefoot. Nearly naked. Beaten by Muslims along the way. Many died of thirst in the ravines of Magnesia. Those ravines supplied the bones Kemal later sold.

The survivors were sent to labor battalions. They rebuilt the infrastructure of the new Turkish state under conditions designed to finish them.

After Lausanne, 1.5 million refugees arrived in Greece searching for relatives who never came home.

This is not ancient history. This is the century that produced us. This is the story of our grandparents.

They want us to forget.

They want the bones to remain fertilizer and the names to remain numbers.

The genocide was orchestrated by Mustafa Kemal & the Young Turks, & it was racially and religiously motivated in order to create their Islamic pseudo-nation 100 years ago. They butchered, tortured, raped, burnt and starved to death through the death marches millions of Greeks, Armenians and Assyrians only because of their race and religion. The strongest evidence is that the only people who survived and remained in Turkey were those who converted. From Greeks and Armenians, they became Muslim Turks, a fake identity with no historical continuation and no footprint in Asia Minor.

The true barbarian is the one who turns the dead into raw material and then lectures the living about civilization.

If you want to support me in the effort I’m making, please consider becoming a subscriber to my X account for only $2. I write about the ancient, medieval, and modern history of Greece and what Christians went through in Asia Minor, Greece, and Cyprus because of Islam. Thank you very much to those of you who support me and read me.

- Homer Pavlos

[Νίκος Μιχαηλίδης @NikosMichailid4]

Η αλήθεια είναι ότι τους δίνουμε κάτι που βρήκαμε σε ανασκαφή εντός Ελλάδας, και μας δίνουν μόλις 48 από τα χιλιάδες κειμήλια που έκλεψαν οι Βούλγαροι κατακτητές από τα ελληνικά μοναστήρια εντός Ελλάδας. Αυτό δεν είναι επιτυχία, κοροϊδία είναι.

Επιστροφή 48 έργων τέχνης από τη Βουλγαρία: Μια κλοπή κειμηλίων που βαφτίστηκε «μεταφορά» https://t.co/D3SW3RWWlY

[Το Κρασάκι Του Τσου #Komninos_Dynasty_Association @Krasaki_Tsou]

Στα 1.300 χρόνια δουλεμπορίου μεταξύ Μουσουλμάνων και Αράβων, περίπου ένα εκατομμύριο Έλληνες πουλήθηκαν ως σκλάβοι

Σύμφωνα με τον Ιμπν Μπατούτα, όμορφες Ελληνίδες εξαναγκάστηκαν στην πορνεία, αφού υποδουλώθηκαν σε Τούρκους, οι οποίοι έπαιρναν όλα τα κέρδη τους

Όταν ο Χαλίφης Σουλεϊμάν βρισκόταν στη Μεδίνα, επιστρέφοντας από το προσκύνημα, δώρισε 400 Έλληνες σκλάβους στους τοπικούς αγαπημένους του, «οι οποίοι δεν μπορούσαν να σκεφτούν τίποτα καλύτερο να κάνουν μαζί τους από το να τους σφάξουν», καυχιόταν ο Τζαρίρ ιμπν Ατίγια, ένας ποιητής που συμμετείχε σε αυτό

Για πρώτη φορά είδαμε τη μουσουλμανική δουλεία στο Χαλιφάτο Ρασιντούν (632–661 μΧ), όταν Άραβες μουσουλμάνοι κατέκτησαν τη βυζαντινή Παλαιστίνη, τη Συρία και την Αίγυπτο

Οι μη μουσουλμανικοί λαοί σκοτώθηκαν ή υποδουλώθηκαν

Αυτό θεωρήθηκε νόμιμο από τον ισλαμικό νόμο, σύμφωνα με τον οποίο οι καφίρ (μη μουσ��υλμάνοι) του Νταρ αλ-χαρμπ (μη μουσουλμανικές χώρες) θεωρούνταν νόμιμοι στόχοι δουλείας

Χιλιάδες άνθρωποι υποδουλώθηκαν επίσης κατά την επίθεση των Ρασιντούν στην Κύπρο

Το Συριακό Χρονικό του 1234, βασιζόμενο σε μια πηγή των μέσων του 8ου αιώνα, περιγράφει πώς άνδρες, γυναίκες και παιδιά χωρίστηκαν στην Κύπρο από τους εισβολείς και στάλθηκαν στη Συρία και την Αίγυπτο ως σκλάβοι

Δύο ελληνικές επιγραφές ισχυρίζονται ότι ο αριθμός των ανθρώπων που απήχθησαν από την Κύπρο ήταν 200.000

Χιλιάδες γυναίκες και παιδιά έγιναν σκλάβοι κατά τη διάρκεια των ισλαμικών κατακτήσεων στην περιοχή της βυζαντινής Παλαιστίνης

Μετά την πτώση της Καισάρειας το 640 μΧ, 4.000 «κεφάλια» (αιχμάλωτοι) στάλθηκαν στον Χαλίφη Ούμαρ στη Μεδίνα

Οι γυναίκες αιχμάλωτες ήταν γνωστό ότι υφίσταντο σεξουαλική κακοποίηση

Σύμφωνα με το κοράνι, οι άνδρες μουσουλμάνοι είχαν το δικαίωμα να κάνουν σεξ με γυναίκες αιχμάλωτες (σκλάβες)

Υπάρχει μια περιγραφή του ίδιου του Χαλίφη Ούμαρ (βασ. 634-644) ως πελάτη ενός δουλεμπόρου:

«Ο Ναφί αφηγήθηκε ότι κάθε φορά που ο Ιμπν Ούμαρ ήθελε να αγοράσει μια σκλάβα, την εξέταζε αναλύοντας τα πόδια της και τοποθετώντας τα χέρια του ανάμεσα στο στήθος της και στους γλουτούς της»

Οι άνδρες σκλάβοι που στάλθηκαν στην Αραβική Χερσόνησο υποβλήθηκαν σε καταναγκαστική εργασία ως γεωργικοί σκλάβοι, σκάβοντας υπόγεια αρδευτικά κανάλια και άλλες καταναγκαστικές εργασίες

Χιλιάδες νέοι άνδρες στάλθηκαν ως σκλάβοι στην Αραβία κατά τη διάρκεια των ισλαμικών κατακτήσεων, ώστε πολλές χριστιανικές και εβραϊκές κοινότητες σχεδόν εξαντλήθηκαν από αυτούς

Στις 30 Μαρτίου 1822, έλαβε χώρα η Σφαγή της Χίου

Οι Οθωμανοί έσφαξαν 42.000 γυναίκες, άνδρες και παιδιά

Επιπλέον, 52.000 πουλήθηκαν ως σκλάβοι στις αγορές της Σμύρνης και της Κωνσταντινούπολης

Την 1η Σεπτεμβρίου 1821, η Σαμοθράκη καταστράφηκε από τους Οθωμανούς, μέσω μιας γενικής σφαγής με επικεφαλής τον Τούρκο Καρά Αλή

Περίπου 10.000 ��νδρες και αγόρια σφαγιάστηκαν

Γυναίκες και παιδιά πουλήθηκαν στις αγορές της Κωνσταντινούπολης και της Σμύρνης (Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης)

Στις 4 Ιουνίου 1821, οι Τούρκοι διέπραξαν σφαγή εναντίον των Ελλήνων των Κυδωνιών στη Μικρά Ασία (σημερινό Αϊβαλί)

Έκαναν πογκρόμ σε καταστήματα και σπίτια λεηλατώντας τα, ενώ άρπαξαν γυναίκες και παιδιά για να τα πουλήσουν ως σκλάβους

Ταυτόχρονα, διεξήγαγαν μια γενική σφαγή του πληθυσμού, ενώ η πόλη πυρπολήθηκε και καταστράφηκε ολοσχερώς

Η μουσουλμανική δουλεία ήταν ιστορικά η χειρότερη

Στην φωτογραφία βλέπουμε τον πίνακα του Γάλλου ζωγράφου V.Delacroix

"Σκλαβοπάζαρο"

Λάδι σε μουσαμά, 61×51 εκ

Ενυπόγραφο, κάτω δεξιά: "V. Delacroix, 1836"

Συλλογή Μιχάλη και Δήμητρας Βαρκαράκη

[Το Κρασάκι Του Τσου #Komninos_Dynasty_Association @Krasaki_Tsou]

Η χθεσινή παρουσία αγήματος του βρετανικού στρατού στην παρέλαση για την Ανεξαρτησία της Κύπρου διεκδικεί θέση στον παράδοξων και ντροπιαστικών στιγμων του ελληνικού χώρου.

Το κράτος που, επί απ��ικιοκρατίας, καταδίωξε, βασάνισε, φυλάκισε και εκτέλεσε αγωνιστές του κυπριακού Ελληνισμού που ζητούσαν την Ένωση με την Ελλάδα, παρελαύνει σήμερα για να τιμήσει την Ανεξαρτησία ενός κράτους που η ίδια η βρετανική πολιτική διαμόρφωσε.

Η Ιστορία δεν διαγράφεται επειδή πέρασαν τα χρόνια.

Σχολιάσει την παρουσία οθωμανικής ορχήστρας στον Σοχό Θεσσαλονίκης το 2020 και των Τουρκων με τις σημαίες στο Ηράκλειο της Κρήτης.

Κάποιες εικόνες δεν χρειάζονται πολλά σχόλια. Η Ιστορία μιλάει από μόνη της.

[Σάββας Καλεντερίδης @KalenteridisSav]

Ο Μητροπολίτης Δράμας κρούει τον κώδωνα για τη συμφωνία με τη Βουλγαρία! Tα κλεμμένα είναι 6.000 κειμήλια και επιστρέφονται 48! https://t.co/DT1LhGPqVJ

[FLORENTIA @florentiafl]

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!
Βρισκόμαστε στους Δελφούς. Ο Απόλλωνας, ο θεός του Φωτός, ετοιμάζει τη φυγή του για τους Υπερβόρειους. Ο Διόνυσος, καθισμένος στο μεταίχμιο του αδύτου, τον παρατηρεί με ένα αινιγματικό χαμόγελο.
- Ήρθε η ώρα μου να φύγω, αδελφέ. Σου παραδίδω τον ναό. Όμως, σε παρακαλώ... Μην τα κάνεις όλα ρημαδιό. Μην τους παρασύρεις σε μια τυφλή, άναρχη έκσταση. Χρειάστηκα αιώνες για να μάθω στους αν��ρώπους τη γεωμετρία, το μέτρο, τη λογική...
Ο Διόνυσος γελάει χαμηλόφωνα και του απαντάει :
- Αχ, ακριβέ μου, πανέμορφε Απόλλωνα... Πάντα τόσο καθαρός, τόσο προβλέψιμος. Τους έμαθες τη δομή, ναι. Και τον συμβολισμό επίσης, και καλά έκανες! Αλλά ξέρεις τι παθαίνουν οι άνθρωποι αν έχουν μόνο εσένα; Γίνονται στεγνοί σαν την έρημο, η σκέψη τους θα γίνει ένα πολυτελές, αλλά στατικό μαυσωλείο. Εσύ τους έμαθες πώς να χτίζουν το πλοίο. Αλλά εγώ θα τους δώσω την τρικυμία. Θα τους σπρώξω να βγουν από το ασφαλές λιμάνι τους, να νιώσουν τον ίλιγγο του άγνωστου, να αμφισβητήσουν ακόμη και αυτά που θεωρούν δεδομένα.
- Εγώ τους δίνω τον Στόχο, Διόνυσε. Τους δίνω τα εργαλεία να βάλουν τάξη στο χάος του μυαλού τους. Εσύ τι τους δίνεις;
Ο Διόνυσος τότε σηκώνεται και τον κοιτάζει στα μάτια...
- Εγώ τους δίνω το "κίνητρο" για να ζήσουν. Τους δίνω το πάθος που χρειάζεται για να σπάσουν τα καλούπια, το ένστικτο να αμφισβητήσουν τα πάντα, τη "μανία" της δημιουργίας. Εσύ τους δίνεις τον σκελετό Απόλλωνα. Αλλά εγώ είμαι το αίμα που κυλάει μέσα του. Χωρίς εμένα, η λογική σου είναι ένας όμορφος, νεκρός ναός!
- Και χωρίς εμένα, το αίμα σου θα τους έκαιγε. Χρειάζονται το δικό μου φως για να μην χαθούν στο δικό σου σκοτάδι.
- Συμφωνώ. Γι' αυτό το παιχνίδι παίζεται με τους δυο μας. Εσύ βάζεις τον χάρτη, εγώ βάζω τη φωτιά για το ταξίδι.
- Το ξέρω ότι χρειαζόμαστε την ανατροπή σου για να ανοίξει το εύρος της σκέψης. Γι' αυτό, άλλωστε, φεύγω. Αλλά θυμήσου: στην οδύσσεια που ξεκινά, κανείς δεν πρέπει να χαθεί. Καθώς θα βουτούν στο δικό σου ασυνείδητο και στο χάος της έρευνας, πρέπει να κρατήσουν ζωντανό τον δικό τους "κρατητήρα".
Ο Διόνυσος τότε σοβαρεύει, γνέφοντας καταφατικά...
- Τη χάντρα της εσωτερικής τους ασφάλειας. Το φυλαχτό που κρατά την ψυχή δεμένη με το κέντρο, όσο κι αν η σκέψη απλώνεται στο άπειρο. Μην ανησυχείς! Το παιχνίδι μας είναι κοινό. Εσύ δίνεις τον κρατητήρα της επίγνωσης, κι εγώ την ορμή να δοκιμάσουμε τις αντοχές του.
-----------------------
Ο Οκτώ��ριος μας καλωσορίζει σε έναν νέο κύκλο!
Η προτροπή μου για εμάς αυτόν τον μήνα:
Δεν υπάρχουν αυθεντίες και έτοιμες καρικατούρες γνώσης για να αντιγράψουμε. Είμαστε όλοι συνταξιδιώτες στην ίδια πορεία. Αυτόν τον μήνα, ας αφήσουμε τον Διόνυσο να κλονίσει τις βεβαιότητές μας, να μας παρασύρει στο πάθος της καθαρής δημιουργίας και της αμφισβήτησης.
Αλλά την ίδια στιγμή, ας αναζητήσει ο καθένας μας τον δικό του "κρατητήρα"... αυτό το νοητικό φυλαχτό του Οδυσσέα, την εσωτερική άγκυρα που μας επιτρέπει να ανοιγόμαστε στους πιο μεγάλους, άγνωστους ωκεανούς της σκέψης, παραμένοντας ακέραιοι, ελεύθεροι και κυρίαρχοι του εαυτού μας.
Καλημέρα σε όλους!

[Betty Mari @LampriniMari]

@florentiafl Καλημέρα, καλό μήνα. Είστε μία Μούσα!

[Το Κρασάκι Του Τσου #Komninos_Dynasty_Association @Krasaki_Tsou]

Θα τους παραδώσουμε τα οστά του Τσάρου τους του Σαμουήλ που βρέθηκαν σε ελληνικό έδαφος για να μας επιστρέψουν 48 μόλις κειμήλια από τα εκατοντάδες που έκλεψαν από τη Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών, τη Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας, την Παλιά Μητρόπολη Σερρών, τη Μονή της Παναγίας Καλαμούς, τη Μονή της Παναγίας Αρχαγγελιώτισσας και το Ιμαρέτ της Καβάλας από όπου μετέφεραν στη Βουλγαρία ολόκληρη τη βιβλιοθήκη αραβικών χειρογράφων του, και αυτό θεωρείται επιτυχία; κειμήλια που έπρεπε να είχαν επιστραφεί στην Ελλάδα ήδη από τη δεκαετία του 1920.
Καμιά κουβέντα για τα εκατοντάδες χειρόγραφα της Εικοσιφοίνισσας, τα πολυτιμότερα όλων.

[Νίκος Μιχαηλίδης @NikosMichailid4]

Η τουρκική προπαγάνδα χρησιμοποιεί συστηματικά την Άλωση της Τριπολιτσάς (Σεπτέμβριος 1821) ως εργαλείο ιστορικής αντιστροφής και σχετικοποίησης εναντίον της ελληνικής προσ��άθειας διεθνούς αναγνώρισης της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού.
Κάθε χρόνο, ανήμερα της Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών εκδίδει επίσημες ανακοινώσεις που:
• Χαρακτηρίζουν τις ελληνικές αναφορές στη γενοκτονία ως «παραληρηματικές», «φανταστικές», «αβάσιμες» και «ασύμβατες με τα ιστορικά γεγονότα».
• Απορρίπτουν κατηγορηματικά την ύπαρξη γενοκτονίας, παρουσιάζοντάς την ως προσπάθεια δυσφήμισης του «Πολέμου της Ανεξαρτησίας» του Μουσταφά Κεμάλ (που ξεκίνησε στις 19 Μαΐου 1919 με την απόβαση στη Σαμψούντα).
• Καλούν την Ελλάδα να «σταματήσει να εργαλειοποιεί την ιστορία για πολιτικούς/λαϊκιστικούς σκοπούς» και να «θυμηθεί» τα «βίαια εγκλήματα» κατά Τούρκων και άλλων εθνοτικών ομάδων, ξεκινώντας από τη σφαγή της Τριπολιτσάς το 1821.

[Το Κρασάκι Του Τσου #Komninos_Dynasty_Association @Krasaki_Tsou]

Η Τρίπολη έπεσε στις 23 Σεπτεμβρίου 1821. Η Επανάσταση απέκτησε κέντρο.

Έξι μήνες μετά την επανάσταση, οι Έλληνες πήραν το διοικητικό και στρατιωτικό κέντρο της Οθωμανικής εξουσίας στην Πελοπόννησο. Την έδρα του Μόρα Βαλεσή. Περίπου είκοσι χιλιάδες Τούρκοι, στρατιωτικοί, υπάλληλοι και άμαχοι, ήταν μέσα στα τείχη.
Η πολιορκία δεν ήταν εύκολη. Οι επαναστάτες πολεμούσαν με σπαθιά, καριοφίλια και έ��α παλιό κανόνι απέναντι σε τριάντα σύγχρονα τουρκικά. Σώθηκε από τις νίκες στο Βαλτέτσι, στα Δολιανά, στο Χάνι της Γραβιάς και στα Βασιλικά. Σώθηκε και από τη Γράνα: τη βαθιά τάφρο που έκοψε την τροφοδοσία της πόλης.
Την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου ο Μανώλης Δούνιας από τον Πραστό, μαζί με δύο συντρόφους, ανέβηκε στα τείχη των πεντέμισι μέτρων, εξουδετέρωσε τον φύ��ακα που γνώριζε και άνοιξε την Πύλη του Μυστρά. Οι Έλληνες μπήκαν μέσα.
Ακολούθησε σφαγή και πλιάτσικο. Ο Κολοκοτρώνης το γράφει ωμά στα Απομνημονεύματά του: από Παρασκευή ως Κυριακή το ασκέρι έκοβε γυναίκες, παιδιά και άνδρες. Τριάντα δύο χιλιάδες, λέει, σε μια ώρα ολόγυρα της Τριπολιτσάς. Ένας Υδραίος έσφαξε ενενήντα. Έλληνες σκοτώθηκαν εκατό.
Η Πελοπόννησος, εκτός από τα φρούρια Πάτρας, Μεθώνης, Κορώνης και Ναυπλίου, ήταν πια στα χέρια των επαναστατών. Ο Σολωμός αφιέρωσε στίχους του Ύμνου στην πολιορκία και την άλωση.

Μόλις ανέλαβε ως Πρόεδρος του Εκτ��λεστικού, ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος ετοίμασε υπεράσπιση. Κυκλοφόρησε ανώνυμα στο Λονδίνο το 1822, δίγλωσση, με τίτλο The Greeks at Tripolitza. Δεκαπέντε σελίδες, τυπωμένες στο τυπογραφείο του T. Brettell, διανεμημένες από τον Hatchard στην Piccadilly.
Δεν αρνείται τι έγινε. Προσπαθεί να το εντάξει στο πλαίσιο του πολέμου και της εκδίκησης, αποφεύγοντας όσα δεν δικαιολογούνται.
Τα δώδεκα επιχειρήματα, συνοπτικά:

1)Δεν υπήρξε συμφωνία παράδοσης. Η πόλη πάρθηκε εξ απήνης.
2)Οι Τούρκοι αντιστάθηκαν απελπισμένα μέσα στην πόλη. Οι Έλληνες ήθελαν και εκδίκηση για τους δολοφονημένους αρχιερείς και προεστούς-ομήρους.
3)Η συμφωνία με τους Αλβανούς τηρήθηκε. Έφυγαν με τρόφιμα. Όσοι Τούρκοι παραδόθηκαν πριν την είσοδο κρατήθηκαν αιχμάλωτοι, ιδίως οικογένειες.
4)Η σφαγή έγινε. Δεν το αρνούμαστε.
5)Παραβιάστηκε το δίκαιο του πολέμου εξαιτίας φήμης ότι αποβιβαζόταν μεγάλο τουρκικό σώμα. Το έκαναν για να κυριαρχήσουν γρήγορα στην πόλη. Αυτοσυντήρηση.
6)Δεν διαφέρει από ό,τι έκανε ο Ερρίκος Ε΄ στο Αζενκούρ το 1415. Μόλις ��ιαψεύστηκε η φήμη, οι αρχηγοί σταμάτησαν τη σφαγή.
7)Αν υπήρχε παράβαση συμφωνίας παράδοσης και αδικαιολόγητη σφαγή, όλα τα κράτη θα έπρεπε να καταδικάσουν. Δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα. Οι φίλοι της ελληνικής ανεξαρτησίας ας μην απογοητεύονται.
8)Η τουρκική συμπεριφορά στην Πάτρα, το κάψιμο χωριών, οι χιλιάδες άμαχοι στην Κόρινθο, το Άργος και τη Βοστίτσα, η εκτέλεση ένδεκα αρχιερέων και πολλών προεστών ενώ γίνονταν διαπραγματεύσεις, ο απαγχονισμός του Πατριάρχη στην Κωνσταντινούπολη εξηγούν την οργή. Οι Έλληνες εκδικήθηκαν, όπως θα έκανε κάθε στρατός, σκ��τώνοντας μερικές χιλιάδες Τούρκους.
9)Σώθηκαν επτακόσιες τουρκικές οικογένειες, ο ίδιος ο Κεχαγιάμπεης και το χαρέμι του Χουρσίτ.
10)Στην Κόρινθο, που έπεσε μετά, τηρήθηκε κανονικά η συμφωνία παράδοσης, παρότι είχαν μόλις μάθει τα έκτροπα στην Κασσάνδρα της Χαλκιδικής.
11)Στην θέρμη του αγώνα έγιναν έκτροπα εναντίον «των πλέον βρωμερών και αιμοβόρων τυράννων του ανθρώπινου γένους». Αλλά δείτε την Κόρινθο. Δείτε τον έρανο στο Μεσολόγγι για τα ορφανά των νεκρών Τούρκων. Στις στιγμές νηφαλιότητας οι Έλληνες είναι φιλεύσπλαχνοι.
12)Αυτά είναι τα γεγονότα. Θα μας εγκαταλείψετε; Κρίνετε εσείς που αγαπάτε την Ελευθερία και τον Χριστιανισμό. Είμαστε Έλληνες, Χριστιανοί, απόγονοι όσων πολέμησαν στη Σαλαμίνα, τις Θερμοπύλες και τον Μαραθώνα.

Με τη βοήθεια των φιλελλήνων το θέμα υποχώρησε σχετικά γρήγορα. Ιδίως μετά τη σφαγή της Χίου.

[Lena Savvidou🇬🇷 @lena_savvidou]

Να πάψουν οι βουλευτές να έχουν δωρεάν κρατικά αυτοκίνητα και δωρεάν διέλευση διοδίων. Να πληρώνουν από τον παχυλό μισθό τους τις βενζίνες για τις μετακινήσεις τους ή να παίρνουν τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας.

[Το Κρασάκι Του Τσου #Komninos_Dynasty_Association @Krasaki_Tsou]

Χριστούγεννα 1942: το Βαρλίκ Βεργκισί και η οικονομική εξόντωση των Ελλήνων της Πόλης.

Δώδεκα χρόνια μετά το Ελληνοτουρκικό Σύμφωνο Φιλίας του 1930, και ενώ η Ελλάδα λιμοκτονούσε υπό ναζιστική Κατοχή, η τουρκική πολιτεία επέβαλε στους μη μουσουλμάνους της Κωνσταντινούπολης έναν «έκτακτο φόρο περιουσίας» που δεν ήταν φορολογία. Ήταν μηχανισμός κατάσχεσης, χρεοκοπίας και εκτόπισης.
Οι κατάλογοι βγήκαν τις παραμονές των Χριστουγέννων του 1942. Το όνομα του νόμου έμεινε στην ιστορία ως Varlık Vergisi — Βαρλίκ Βεργκισί, το «βαρλίκι» των Πολίτικων.

Τον Ιούνιο του 1941 η Τουρκία υπέγραψε Σύμφωνο Φιλίας με τη ναζιστική Γερμανία. Ακολούθησε εμπορική διευθέτηση για την προμήθεια χρωμίου, μετάλλου κρίσιμου για την πολεμική βιομηχανία. Η Άγκυρα διατηρούσε επιτήδεια ουδετ��ρότητα. Η Ελλάδα βρισκόταν ήδη σε πόλεμο. Ο κόσμος ήταν απασχολημένος αλλού.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το πρώτο βήμα: τον Μάιο του 1941 κηρύχθηκε επιστράτευση μη μουσουλμάνων ανδρών 20 έως 45 ετών, οι λεγόμενες «Είκοσι Κλάσεις». Δεν πήραν όπλα. Οδηγήθηκαν σε καταναγκαστικά έργα στην Ανατολία. Οι οικογενειακές επιχειρήσεις έμειναν χωρίς τους ανθρώπους που τις κρατούσαν όρθιες.
Ο πρόεδρος Ισμέτ Ινονού και ο πρωθυπουργός Σουκρού Σαράτσογλου προχώρησαν στο δεύτερο, αποφασιστικότερο μέτρο: έναν φόρο τόσο εξωφρενικό, ώστε όσοι δεν μπορούσαν να τον πληρώ��ουν να χάσουν την περιουσία τους και, αν χρειαζόταν, να σταλούν σε στρατόπεδα εργασίας.

Στις 11 Νοεμβρίου 1942 η τουρκική Εθνοσυνέλευση ψήφισε τον νόμο 4305. Την επομένη δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Επίσημα παρουσιαζόταν ως έκτακτη εισφ��ρά στα «υπερβολικά κέρδη του πολέμου». Στην εφαρμογή του χώριζε τους υπόχρεους σε κατηγορίες που αποτυπώνονταν στους φακέλους με γράμματα:

M: μουσουλμάνοι
G: μη μουσουλμάνοι — Έλληνες, Αρμένιοι, Εβραίοι
D: ντονμέδες
E: ξένοι υπήκοοι

Οι επιτροπές που όριζαν τα ποσά ήταν εξ ολοκλήρου μουσουλμανικές. Έφεση δεν προβλεπόταν. Η προθεσμία ήταν δεκαπέντε ημέρες. Καθυστέρηση σήμαινε πρόστιμο. Μετά τον μήνα ερχόταν κατάσχεση και εκτόπιση.
Τα ποσοστά που έχουν καταγραφεί στη βιβλιογραφία δείχνουν το μέγεθος της διάκρισης: στους Αρμενίους περίπου 232% της εκτιμώ��ενης περιουσίας, στους Εβραίους 179%, στους Έλληνες 156%, στους μουσουλμάνους κάτω από 5%. Το συντριπτικό μέρος του βεβαιωθέντος φόρου — περί το 87% — έπεσε στους μη μουσουλμάνους.

Ο τότε έφορος Κωνσταντινούπολης Φαΐκ Οκτέ, στο βιβλίο του Varlık Vergisi Faciası («Η συμφορά του φόρου περιουσίας»), περιγράφει πώς γινόταν η «εκτ��μηση». Άνοιγε ο φάκελος, βεβαιωνόταν θρήσκευμα και καταγωγή, και ακολουθούσε διάλογος του τύπου:
«Πόσο θα πληρώσει αυτός;
— 500.000 λίρες.
— Όχι, ένα εκατομμύριο.
— Πες ένα ενδιάμεσο να τελειώνουμε.»

Το παράδειγμα που ο ίδιος παραθέτει είναι αποκαλυπτικό: στο ίδιο τετράγωνο, μικρό κατάστημα χριστιανού με φόρο 5.000 λιρών· διπλανό μουσουλμανικό με φόρο 5 λιρών.

Οι κατάλογοι τοιχοκολλήθηκαν στα μέσα Δεκεμβρίου 1942. Η μειονότητα γέμισε τις εφημερίδες με αγγελίες πώλησης. Εργοστάσια, στοές, πολυκατοικίες, σπίτια, μαγαζιά και οικόπεδα βγήκαν στην αγορά μέσα σε πανικό. Οι τιμές κατρακύλησαν. Περιουσίες άλλαξαν χέρια «για ένα κομμάτι ψωμί». Αγοραστές ήταν, σε μεγάλο βαθμό, μουσουλμάνοι ιδιώτες και κρατικοί φορείς.

Όσοι δεν εξόφλησαν είδαν τα ονόματά τους στις εφημερίδες από τις αρχές Ιανουαρίου 1943. Η ακίνητη περιουσία κατάσχονταν. Οι ίδιοι οδηγούνταν σε καταναγκαστική εργασία.
Από τις 27 Ιανουαρίου 1943 ξεκίνησαν οι αποστολές στο Ασκάλε της Ερζερούμ — περιοχή που οι ίδιοι οι εκτοπισμένοι αποκαλούσαν «Σιβηρία της Ανατολής». Συνολικά 1.229 μη μουσουλμάνοι από την Πόλη στάλθηκαν εκεί· άλλοι από Σμύρνη και Προύσα συμπλήρωσαν τον αριθμό των εκτοπισμένων. Δούλευαν από τα ξημερώματα ως το βράδυ. Το ημερομίσθιο των δύο λιρών «συμψηφιζόταν» με το χρέος — χρέος που στην πράξη ήταν αδύνατο να ξεπληρωθεί με εργασία μιας ζωής.
Στα στρατόπεδα καταγράφονται 21 θάνατοι. Ο αριθμός είναι μικρότερος από όσα κυκλοφορο��ν σε ορισμένα λαϊκά κείμενα· δεν μειώνει όμως την ουσία. Όσοι επέστρεψαν ήταν συχνά αγνώριστοι. Οι οικογένειες είχαν ήδη χάσει σπίτια, μαγαζιά και κεφάλαιο.

Τον Σεπτέμβριο του 1943 οι New York Times δημοσίευσαν επικριτικά άρθρα. Η τουρκική Βουλή διέγραψε ανείσπρακτα υπόλοιπα. Τον Δεκέμβριο διαλύθηκαν τα τάγματα εργασίας. Ο νόμο�� καταργήθηκε οριστικά στις 15 Μαρτίου 1944 — τη στιγμή που ο σοβιετικός στρατός πλησίαζε τα σύνορα της Ρουμανίας και η Άγκυρα είχε κάθε λόγο να σβήσει τα ίχνη μιας πολιτικής που πλέον δεν τη συνέφερε διεθνώς.
Ο Σαράτσογλου το είχε πει καθαρά σε κλειστή συνεδρίαση του κυβερνώντος κόμματος: ο νόμος ήταν και «νόμος επανάστασης»· ευκαιρία να φύγει η αγορά από τα χέρια των «ξένων» και να περάσει σε τουρκικά.

Το Βαρλίκ Βεργκισί δεν ήταν πογκρόμ με μαχαίρια στους δρόμους, όπως τα Σεπτεμβριανά του 1955. Ήταν κάτι πιο ψυχρό: κράτος, εφορία, επιτροπές, εφημερίδες και σ��ρατόπεδα εργασίας που μετέφεραν πλούτο και έσπασαν τον οικονομικό ιστό των Ρωμιών, των Αρμενίων και των Εβραίων της Πόλης.

Το ισχυρότερο είναι το αρχείο: ο νόμος 4305, οι κατάλογοι του Δεκεμβρίου 1942, η μαρτυρία του Οκτέ, οι αριθμοί των εκτοπισμένων και η ημερομηνία κατάργησης — όταν πια το διεθνές ισοζύγιο είχε αλλάξει.

[FLORENTIA @florentiafl]

"Οι σκλάβοι έγιναν δικαστές και δήμιοι των βασανιστών τους". Φρανσουά Πουκεβίλ, Γάλλος ιστορικός και διπλωμάτης που έζησε τα γεγονότα της εποχής.
Η Ελλην��κή Επανάσταση του 1821 συχνά προσεγγίζεται ως ένα αιφνίδιο, απομονωμένο ιστορικό ορόσημο, όμως στην πραγματικότητα αποτελεί την κορύφωση μιας μακράς και αιματηρής ιστορικής διεργασίας. Η έκρηξη του Αγώνα δεν γεννήθηκε στο κενό, ούτε το μένος των εξεγερμένων ήταν μια αναίτια εκδήλωση βαρβαρότητας.
Ήταν το συσσωρευμένο αποτέλεσμα τετρακοσίων χρόνων θεσμοθετημένης καταπίεσης, βίαιων εξανδραποδισμών, παιδομαζώματος και αλλεπάλληλων αιματηρών καταστολών.
Σήμερα, αυτό το συγκεκριμένο ιστορικό ορόσημο τυγχάνει συστηματικής εκμετάλλευσης από τη γειτονική χώρα, η οποία απομονώνει σκόπιμα τη βία του 1821 για να χτίσει ένα βολικό αφήγημα μιας δήθεν "εθνοκάθαρσης". Παρουσιάζουν τα γεγονότα σαν να μην υπήρξε ποτέ το πριν, σαν όλα να ξεκίνησαν ένα πρω��νό του 1821 από το πουθενά, σβήνοντας από τον χάρτη της μνήμης τέσσερις αιώνες σκλαβιάς. Έτσι όμως, αδικείται η ιστορία, διότι παρουσιάζεται η έκρηξη των υποδουλωμένων ως μια ασύνδετη, πρωτόγονη πράξη βίας, εξισώνοντάς την με τη δομική και καθημερινή βία ενός κρατικού μηχανισμού που διήρ��εσε 400 χρόνια.
Κάθε πολεμικό γεγονός του 1821, ακόμα και οι πιο σκοτεινές και βίαιες στιγμές του, κουβαλάει μέσα του το βαθύ συλλογικό τραύμα περισσότερων από εκατό προηγούμενων αποτυχημένων εξεγέρσεων, όπως τα νωπά ακόμη στην μνήμη Ορλοφικά. Για να κατανοήσει κανείς τη δυναμική της Επανάστασης, οφείλει να στρέψει το βλέμμα του στο σκοτάδι της υποδούλωσης που προηγήθηκε, εκεί όπου η εκδίκηση και η επιθυμία για ελευθερία σιγοέκαιγαν για γενιές, μετατρέποντας τους άλλοτε ανίσχυρους σκλάβους στους αδυσώπητους κριτές των δυναστών τους.
Το βασικό εργαλείο των Οθωμανών για να καταφέρουν να επαναφέρουν την "τάξη", ήταν πάντα η μαζική σφαγή αμάχων.
Να ξαναφέρουμε στη μνήμη μας :
- Την καταστροφή της Θεσσαλονίκης (1430), όπου κατά την άλωση της πόλης από τον Μουράτ Β΄, χιλιάδες κάτοικοι σφαγιάστηκαν, ενώ πάνω από 7.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά πουλήθηκαν ως σκλάβοι στα σκλαβοπάζαρα.
- Την σφαγή της Λευκάδας και της Κεφαλονιάς (1479). Όταν ο Γενικός Ναύαρχος Γεντίκ Αχμέτ Πασάς κατέλαβε τα νησιά, σφάζοντας το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και στέλνοντας τους επιζώντες στην Κωνσταντινούπολη ως σκλάβους.
-Το τι ακολούθησε μετά την Ναυμαχία της Ναυπάκτου (1571). Μετά την ήττα του οθωμανικού στόλου, ξέσπασαν αυθόρμητες εξεγέρσεις σε όλη την Ελλάδα. Η οθωμανική απάντηση ήταν το "εργαλείο": σφαγές αμάχων σε Αχαΐα, Μάνη, Θεσσαλία και Μακεδονία. Στην Κύπρο, ο Μουσταφά Πασάς διέταξε τη σφαγή χιλιάδων κατοίκων της Λευκωσίας και έγδαρε ζωντανό τον Ενετό διοικητή Μαρκαντώνιο Βραγαδίνο.
- Το Κίνημα του Διονυσίου του Φιλοσόφου (1611). Μετά την αποτυχία της εξέγερσης στα Γιάννενα, ο Διονύσιος γδάρθηκε ζωντανός. Το δέρμα του γεμίστηκε με άχυρο και στάλθηκε στον Σουλτάνο, ενώ ακολούθησε μαζική σφαγή των Χριστιανών της περιοχής και κατάργηση των προνομί��ν τους (οι άπιστοι και αχάριστοι ραγιάδες!)
Αλλά για μένα, η πιο ξεκάθαρη απάντηση στο γιατί η Πελοπόννησος αντέδρασε έτσι το 1821 βρίσκεται στα Ορλοφικά, μόλις 50 χρόνια πριν τη μεγάλη Επανάσταση.
Μετά την αποτυχία της (υποκινούμενης από τη Ρωσία) εξέγερσης, οι Οθωμανοί εξαπέλυσαν στην Πελοπόννησο χιλιάδες άτακτους Τουρκαλβανούς για να τιμωρήσουν τους Έλληνες.Για εννέα ολόκληρα χρόνια, η Πελοπόννησος βίωσε μια από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές καταστροφές της ιστορίας της. Ολόκληρα χωριά πυρπολήθηκαν, χιλιάδες άμαχοι σφαγιάστηκαν, και χιλιάδες γυναίκες και παιδιά πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα της Βόρειας Αφρικής.
Σκεφτείτε ότι η δημογραφική και οικονομική καταστροφή της Πελοποννήσου ήταν τόσο βαθιά, που ο ίδιος ο Σουλτάνος αναγκάστηκε τελικά να στείλει τακτικό στρατό για να εξολοθρεύσει τους Τουρκαλβανούς, καθώς η περιοχή είχε ερημώσει και δεν απέδιδε πλέον φόρους!
Με άλλα λόγια...οφείλουμε όλοι να ξεκαθαρίζουμε εξαρχής ότι η βία δεν έχει τον ίδιο χαρακτήρα όταν προέρχεται από διαφορετικές αφετηρίες.
Η ��ία του δυνάστη (στην προκειμένη περίπτωση οι Οθωμανοί), ήταν θεσμοθετημένη, καθημερινή και διαρκής επί 4 αιώνες (παιδομάζωμα, έλλειψη βασικών δικαιωμάτων, αποκεφαλισμοί για παραδειγματισμό, ισοπέδωση περιοχών μετά από εξεγέρσεις κλπ).
Η βία του επαναστάτη (εδώ οι Έλληνες), ήταν η βίαιη αποτίναξη αυτού του ζυγού.
Γι΄αυτό όταν επισημαίνουμε το ότι η Τριπολιτσά ήταν η έδρα του Μόρα Βαλεσί (του Οθωμανού διοικητή της Πελοποννήσου), ότι ήταν το διοικητικό, στρατιωτικό και οικονομικό κέντρο ολόκληρης της νότιας Ελλάδας (γι' αυτό και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης επέμεινε εμμονικά στην πολιορκία της. Γνώριζε ότι αν έπεφτε η Τρίπολη, θα κατέρρεε ολόκληρη η οθωμανική κυριαρχία στον Μοριά), το "δέντρο της σκλαβιάς" στην κεντρική πλατεία της Τριπολιτσάς (ένας μεγάλος πλάτανο) στα κλαδιά του οποίου οι οθωμανικές αρχές κρεμούσαν επί δεκαετίες τους Έλληνες (κλέφτες, αρματολούς αλλά και αμάχους) προς παραδειγματισμό και θέαμα των ντόπιων, τη φυλακή των προκρίτων που τους κρατούσαν ως ομήρους για να αποτρέψουν την εξέγερση, που κλείστηκαν σε άθλια, σκοτεινά υπόγεια κάτω από φρικτές συνθήκες (μέχρι την ημέρα της άλωσης, οι περισσότεροι από αυτούς -πάνω από τους μισούς- πέθαναν από την πείνα, τις κακουχίες και τα βασανιστήρια μέσα στη φυλακή. Όσοι επέζησαν ήταν σε κατάσταση σκελετών), αλλά και το γεγονός ότι οι τάφοι ανοίχτηκαν για τα κρυμμένα τιμαλθή και όχι από κάποιο "τελετουργικό μίσος" όπως διατυμπανίζουν οι γείτονες (ήταν κοινό μυστικό ότι οι πλούσιοι Οθωμανοί αξιωματούχοι, βλέπ��ντας τον κλοιό της πολιορκίας να σφίγγει, έθαβαν τα τιμαλθή, τα χρυσά νομίσματα και τα κοσμήματά τους στα νεκροταφεία ή μέσα σε τάφους συγγενών τους για να μην πέσουν στα χέρια των Ελλήνων. Οι πολιορκητές, μόλις μπήκαν στην πόλη, άνοιγαν τους τάφους ψάχνοντας για κρυμμένους θησαυρούς, με λίγα λόγια λάφυρα), δίνουμε την πραγματική έκταση και όχι μια αίσθηση "��υμμετρίας" ή αν το θέλετε και "ίδιου μένους".
Η Ιστορία δεν είναι ένα άθροισμα απομονωμένων στιγμών, ούτε ένα πεδίο για επιλεκτικές αναγνώσεις. Όποιος αποκόπτει το 1821 από τους τέσσερις αιώνες που το γέννησαν, δεν αναζητά την αλήθεια, αλλά κατασκευάζει προπαγάνδα. Η δικαιοσύνη της ιστορικής μνήμης απαιτεί να κοιτάμε το παρελθόν στο σύνολό του: με τις θυσίες, τα τραύματα αλλά και τις αναπόφευκτες εκρήξεις του. Γιατί η ελευθερία ενός λαού δεν κρίνεται από την ημέρα που επαναστάτησε, αλλά από το βάθος της νύχτας που άντεξε πριν δει το φως!
Υ.Γ. Στην Τριπολιτσά ναι "ξεφύγαμε" τελείως. Είναι και το σημείο αναφοράς της Δύσης (ιδιαίτερα των ρομαντικών της εποχής) η οποία σοκαρίστηκε από τη βία της, επειδή περίμενε να δει τους "απογόνους του Πλάτωνα" να πολεμούν σαν φιλόσοφοι, αγνοώντας ότι 400 χρόνια σκλαβιάς είχαν αλλάξει πλήρως την κοινωνική πραγματικότητα...Ενα ωραίο θέμα που θα ��θελα κάποια στιγμή να το αναλύσουμε.
Καλημέρα σε όλους!

[FLORENTIA @florentiafl]

"Η βαρβαρότητα της οθωμανικής διοίκησης δεν είχε όρια, καθώς η επιτυχία των στρατηγών της μετριόταν κυριολεκτικά με το βάρος των ανθρώπινων μελών. Μετά από κάθε καταστολή εξέγερσης ή μάχη με τους Έλληνες, η μεγαλύτερη χαρά της Υψηλής Πύλης ήταν η άφιξη των κυβερνητικών ταχυδρόμων.Οι Οθωμανοί διοικητές μάζευαν χιλιάδες κομμένα αυτιά και μύτες ανδρών, γυναικών και παιδιών, τα πάστωναν με αλάτι για να μην σαπίσουν, τα στοίβαζαν σε μεγάλα καλάθια και τα έστελναν ως "πεσκέσι" στο σαράι του Σουλτάνου στην Κωνσταντινούπολη.
Εκεί, τα καλάθια αδειάζονταν δημόσια στην αυλή του παλατιού. Οι αξιωματούχοι τα μετρ��ύσαν ένα προς ένα για να υπολογίσουν την αμοιβή των στρατιωτών, ενώ ο μουσουλμανικός όχλος συγκεντρωνόταν για να πανηγυρίσει το θέαμα, βλέποντας τα σωρευμένα μέλη των "άπιστων" Ρωμιών. Ήταν μια επίσημη κρατική διαδικασία που σκορπούσε ενθουσιασμό στην πρωτεύουσα..."
---------------------
Μια παράθεση εδώ : Αυτή ακριβώς η φρικιαστική σκηνή επαναλήφθηκε μαζικά το 1822, όταν μετά τη Σφαγή της Χίου, ο οθωμανικός στόλος έστειλε δεκάδες καλάθια με αυτιά και κεφάλια Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη, τα οποία εκτέθηκαν δημόσια έξω από το Τοπ Καπί για τη "διασκέδαση" του πλήθους!
---------------------
Αυτά γράφει, μεταξύ άλλων, ο Thomas Gordon στο έργο του History of the Greek Revolution (1833). Ένας Σκωτσέζος αξιωματικός, ένθερμος Φιλέλληνας, αλλά και ένας εξαιρετικά έντιμος και αυστηρός στρατιώτης που κατέγραψε τις αγριότητες και των δύο πλευρών χωρίς να χαρίζεται σε κανέναν.
Είναι μάλιστα αυτός που χρησιμοποιούν οι Τούρκοι ως "πηγή" για να υποστηρίξουν την δήθεν εθνοκάθαρση της Τριπολιτσάς, έχοντας όμως διαβάσει μόνο τις σελίδες που τους συμφέρουν.
Μιλούν για "Οθωμανική ειρήνη" για την οποία μάλιστα είναι περήφανοι και παρουσιάζουν την Ελληνική Επανάσταση ως "αναίτια προδοσία" και "γενοκτονία"...
Μόνο που η "ιστορία τους" έχει τεράστιες μαύρες τρύπες που τους "αδειάζουν" κυριολεκτικά.
Όπως το επίσημ φιρμάνι του 1826 που έστειλε ο ίδιος ο Σουλτάνος Μαχμούτ ��΄, που είναι καταχωρημένο στα οθωμανικά αρχεία και έχουμε δημόσια καταχώρηση από τον κρατικό τους χρονικογράφο, τον Λουτφή Εφέντι (Lütfi Tarihi), ο οποίος ομολόγησε επίσημα ότι οι Έλληνες αναγκάστηκαν να επαναστατήσουν εξαιτίας των παράνομων σφαγών, της απίστευτης διαφθοράς και της βάναυσης καταπίεσης των Τούρκων διοικητών που παραβίαζαν ακόμα και τη Σαρία. Όταν ο ίδιος ο Αυτοκράτοράς τους ομολογεί εγγράφως την ενοχή του κράτους του, αυτοί έχουν το θράσος να μιλούν για "προδοσία" (ναι το διαβάσαμε και αυτό).
Μιλούν για την Τριπολιτσά όπου ναι έγινε σφαγή, όμ��ς "ξεχνούν" τον ματωμένο πλάτανο της πόλης, όπου για δεκαετίες οι πρόγονοί τους κρεμούσαν Έλληνες, ενώ οι αγάδες διασκέδαζαν στα γύρω καφενεία βλέποντας το ξεψύχισμά τους. Ξεχνούν ότι το πρώτο πράγμα που έκανε ο Κολοκοτρώνης ήταν να κόψει αυτό το δέντρο για να σβήσει η ντροπή του οθωμανικού σαδισμού...
Ξεχνούν ότι μετέτρεψαν τη βία σε "ψυχαγωγία". Οι δικές τους επίσημες ποινές, όπως το Τσιγκέλι (Cengel) και το Σούβλισμα, όπου ο αργός θάνατος των Χριστιανών μετατρεπόταν σε δημόσιο θέαμα και πανηγύρι για τον οθωμανικό όχλο, αποδεικνύουν ποιος πραγματικά απολά��βανε το αίμα.
Ο Edward Dodwell, ένας Ιρλανδός αρχαιολόγος, περιηγητής και ζωγράφος, που ταξίδεψε εκτενώς στην οθωμανική Ελλάδα μεταξύ 1801 και 1806, στο δίτομο έργο του A Classical and Topographical Tour through Greece (1819), περιγράφει πώς η φρικιαστική βία και ο βασανισμός των Ελλήνων δεν ήταν απλώς μια "τιμωρία", αλλά μια μορφή δημόσιας ψυχαγωγίας και θεάματος για τον μουσουλμανικό όχλο.
Όταν βρισκόταν στην Αθήνα, έγινε μάρτυρας της επίσημης οθωμανικής εκτέλεσης με τσιγκέλι και κατέγραψε τη φρίκη, αλλά κυρίως τη σαδιστική χαρά που προκαλούσε το αίμα των Ελλήνων στους κατακτητές: "Η τιμωρία του τσιγκελιού είναι η πιο φρικιαστική που μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος νους. Ο κατάδικος ρίχνεται από ψηλά πάνω σε κοφτερά σιδερένια άγκιστρα και αφήνεται εκεί να πεθάνει...
Αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη αποστροφή δεν είναι μόνο η αγριότητα της ίδιας της πράξης, αλλά η συμπεριφορά του πλήθους. Οι Μουσουλμάνοι συγκεντρώνονται κατά χιλιάδες γύρω από το ικρίωμα. Δεν υπάρχει ίχνος οίκτου. Αντίθετα, το θέαμα αντιμετωπίζεται ως γιορτή και διασκέδαση. Οι θεατές στοιχηματίζουν με ενθουσιασμό για το πόσες ώρες ή ημέρες θα καταφέρει ο "άπιστος" Χριστιανός να μείνει ζωντανός πάνω στα καρφιά, ενώ οι Τούρκοι αγάδες κάθονται σε κοντινή απόσταση, καπνίζουν νωχελικά τον ναργιλέ τους και απολαμβάνουν το μαρτύριο του θύματος σαν να παρακολουθούν θεατρική παράσταση..."
Και δεν φτάνει που μας θεωρούν "προδότες", προσπαθούν να μας φορτώσουν και το αίσχος του σκλαβοπάζαρου. Και πού; Στην Καλαμάτα!
Η Καλαμάτα πράγματι συνδέθηκε με το πιο σκληρό και μαζικό δουλεμπόριο γυναικόπαιδων του 19ου αιώνα, αλλά ο θύτης ήταν η οθωμανική πλευρά.
Ο Σουλτάνος ήταν τόσο ανίκανος να αντιμετωπίσει την Ελληνική Επανάσταση, που αναγκάστηκε να ξεπουλήσει την Κρήτη και την Πελοπόννησο στον Ιμπραήμ της Αιγύπτου ως αντάλλαγμα για να σφάξει και να υποδουλώσει τους Έλληνες. Η ίδια η οθωμανική ηγεσία υπέγραψε το σχέδιο για την πλήρη αντικατάσταση του ελληνικού πληθυσμού με Αίγυπτιους φελάχους.
Τον Μάιο του 1825, ο αιγυπτιακός στρατός του Ιμπραήμ Πασά, ενεργώντας ως επίσημο όργανο του Οθωμανού Σουλτάνου, πυρπόλησε την Καλαμάτα και εφάρμοσε το διαβόητο "Σχέδιο Εκπατρισμού".
Σύμφωνα με τα Κρατικά Αρχεία του Καΐρου (Dar al-Mahfuzat), τα τελωνειακά κατάστιχα της Αλεξάνδρειας, αλλά και τα επίσημα Π��ακτικά του Βρετανικού Κοινοβουλίου (Απρίλιος 1828), περισσότερα από 8.000 έως 15.000 ελληνικά γυναικόπαιδα από την Καλαμάτα και την υπόλοιπη Πελοπόννησο αρπάχτηκαν βίαια, στοιβάχτηκαν σε πλοία και πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα της Αιγύπτου. Το οθωμανικό κράτος είχε μάλιστα άμεσο οικονομικό μερίδιο σε αυτή την κτηνωδία, καθώς, όπως αναφέραμε χθες, βάσει του οθωμανικού νόμου Pencik, το 1/5 (20%) κάθε "λαφύρου" και σκλάβου ανήκε αυτόματα στο κρατικό ταμείο του Σουλτάνου στην Κωνσταντινούπολη.
Αξίζει εδώ να αναφέρουμε ότι στα επίσημα Αρχεία του Παλατιού Αμπντίν στο Κάιρ��, η αλληλογραφία δείχνει ότι ο Μοχάμεντ Άλι ήταν ένας ψυχρός, ρεαλιστής πολιτικός. Έβλεπε το δουλεμπόριο καθαρά επιχειρηματικά και διπλωματικά.
Έγραφε λοιπόν στον Ιμπραήμ να σταματήσει να στέλνει λευκούς χριστιανούς αιχμαλώτους μαζικά και δημόσια στα παζάρια της Αλεξάνδρειας. Όχι γιατί ήταν φιλεύσπλαχνος αλλά γιατί είχε εξαιρετικές σχέσεις με τη Γαλλία και την Αγγλία και κατάλαβε αμέσως ότι οι εικόνες με τις αλυσοδεμένες Ελληνίδες και τα παιδιά που πωλούνταν σαν ζώα στην Αίγυπτο είχαν προκαλέσει τεράστιο κύμα οργής στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη!
Ο Ιμπ��αήμ, όμως, όντας στο πεδίο της μάχης και αντιμετωπίζοντας τον σκληρό κλεφτοπόλεμο των Ελλήνων (που δεν παραδίνονταν φυσικά), εμφάνισε μια εκδικητική μανία. Αγνόησε τις διπλωματικές ισορροπίες και συνέχισε απλά το δουλεμπόριο.
Μόνο το 1826, μετά την πτώση του Μεσολογγίου και τις εκστρατείες στη Μάνη και τη Μεσσηνία, έστειλε νέα μαζικά "φορτία" σκλάβων στην Αίγυπτο.
Όταν δε κατάλαβε ότι δεν μπορεί να υποτάξει τους Έλληνες, άρχισε να ξεριζώνει ελαιώνες, να καίει συστηματικά πόλεις (όπως την Καλαμάτα και την Τρίπολη) και να σφάζει αδιακρίτως.
Καλό θα ήταν, λοι��όν, να διαβάσουν πρώτα τα αρχεία του Παλατίου Αμπντίν στο Κάιρο πριν "ξαναγράψουν" την ιστορία τους.
-----------------------
Το να αποκαλούν τους Έλληνες "προδότες" επειδή επαναστάτησαν, δείχνει ότι δεν καταλαβαίνουν την έννοια της ελευθερίας.Δεν μπορείς να προδώσεις έναν κατακτητή. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν ήταν η πατρίδα μας. Ήταν ο ξένος δυνάστης που κατέλαβε τα εδάφη μας με τη βία. Δεν ήμασταν πολίτες. Ήμασταν "ραγιάδες", υποχρεωμένοι να πληρώνουμε φόρο απλώς για να ζούμε και να υπομένουμε το παιδομάζωμα.
Όταν ένας λαός ξεσηκώνεται ενάντια σε ένα ρατσιστ��κό καθεστώς 400 ετών που του κλέβει τα παιδιά και το βιος, δεν κάνει προδοσία. Κάνει Απελευθερωτικό Αγώνα. Αν θέλανε πιστούς πολίτες, ας μην είχαν χτίσει μια αυτοκρατορία βασισμένη στη βία και τις διακρίσεις.
Η ελευθερία δεν είναι προδοσία, είναι δικαίωμα!

[FLORENTIA @florentiafl]

Μου αρέσει που οι γείτονες ζητούν αποδείξεις για την Σφαγή στη Χίο...
Οι πηγές (εκτός από δεκάδες πρωτογενείς, σύγχρονες πηγές της εποχής,οθωμανικές, ευρωπαϊκές και διπλωματικές, οι οποίες προκάλεσαν το τεράστιο κύμα του Φιλελληνισμού στην Ευρώπη), βρίσκονται στα ίδια τα λογιστικά βιβλία των προγόνων τους που μετρούσαν τις ψυχές των Χιωτών ως φορολογήσιμα εμπο��εύματα και εξέδιδαν αποδείξεις για τις γυναίκες και τα παιδιά που πουλούσαν στα σκλαβοπάζαρα.
Τα ίδια τα οθωμανικά αρχεία αποδεικνύουν ότι το κράτος αντιμετώπισε τη σφαγή και την υποδούλωση των Χιωτών ως μια εξαιρετικά κερδοφόρα εμπορική δραστηριότητα, φορολογώντας το σκλαβοπάζαρο κεφαλή προς κεφαλή!
Στο οθωμανικό δίκαιο υπήρχε ο επίσημος φόρος Pencik (από το περσικό penc-yek, που σημαίνει το ένα πέμπτο). Για κάθε αιχμάλωτο που πιανόταν στη Χίο και μεταφερόταν στα σκλαβοπάζαρα (για παράδειγμα το Avret Pazarı, το παζάρι γυναικών της Κωνσταντινούπολης), ο έμπορος ή ο στρατιώτης έπρεπε να πληρώσει φόρο στο οθωμανικό θησαυροφυλάκιο.Ο έλεγχος γινόταν από τον κρατικό αξιωματούχο, τον Επόπτης των Σκλαβοπάζαρων δηλαδή. Μόλις πληρωνόταν ο φόρος ανά κεφαλή, το κράτος εξέδιδε ένα επίσημο πιστοποιητικό ιδιοκτησίας, το Tezkere (ένα είδος "απόδειξης" για τον σκλάβο).
Σύμφωνα με τις αναφορές των ξένων διπλωματών, όπως του Άγγλου κληρικού Robert Walsh που βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, μέχρι την 1η Μαΐου 1822 είχαν εκδοθεί 41.000 επίσημα teskeres μόνο για τους σκλάβους που προέρχονταν από τη Χίο! Το οθωμανικό κράτος εισέπραττε κανονικά το ποσ��στό του (συνήθως το 1/40 της αξίας του σκλάβου για τοπικές αγοραπωλησίες ή το 20% για λάφυρα πολέμου), βγάζοντας τεράστια κέρδη από την καταστροφή του νησιού. Οι Χιώτισσες πουλιόνταν στους δρόμους για 100 γρόσια το κεφάλι, και το κράτος κρατούσε το μερίδιό του...
Απόδειξη; Το Οθωμανικό Κατάστιχο D330, το οποίο φυλάσσεται σήμερα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Βουλγαρίας...και είναι απογραφή των περιουσιών που δημεύτηκαν από τους Χιώτες οι οποίοι συμμετείχαν ή θεωρήθηκε ότι συμμετείχαν στην εξέγερση του 1822.
Συγκεκριμένα για κάθε ιδιοκτησία σημειώνει:την κατάσταση το�� ακινήτου (καμένο, γκρεμισμένο, ισοπεδωμένο ή άθικτο), το όνομα του ιδιοκτήτη,
την τύχη του (με κόκκινη μελάνι: νεκρός, εκτελεσμένος, φυγάς, αιχμάλωτος, αγνοούμενος ή παρών).
Το έγγραφο αποτυπώνει δηλαδή, με την ψυχρή γραφειοκρατική ματιά του κατακτητή, τις άμεσες συνέπειες της σφαγής: μαζική φυσική εξόντωση, φυγή, αιχμαλωσία, ολοκληρωτική καταστροφή του οικιστικού ιστού και δήμευση των περιουσιών που πέρασαν στο οθωμανικό δημόσιο. Αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πρωτογενείς πηγές για το μέγεθος της καταστροφής στην πόλη και τα γύρω χωριά. Το πρωτότυ��ο εντοπίστηκε το 1981 από τον Αναστάσιο Ιορδάνογλου στη Εθνική Βιβλιοθήκη "Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος" της Σόφιας και εκδόθηκε μεταφρασμένο και σχολιασμένο το 2025.Καταγράφηκαν 2.275 οικίες, από τις οποίες μόνο 72 παρέμειναν αβλαβείς (περίπου 3%). Καταγράφηκαν δεκάδες εκκλησίες (περί τις 66 στις συγκεκριμένες περιοχές), οι περισσότερες κατεστραμμένες ή καμένες. Στο σύνολο του νησιού διασώθηκαν μόλις 72 εκκλησίες από εκατοντάδες που υπήρχαν πριν.
Καταγράφονται επίσης καταστήματα, φούρνοι, ανεμόμυλοι, χωράφια, αμπέλια, δέντρα και άλλα περιουσιακά στοιχεία, με τ��ν ίδια εικόνα εκτεταμένης λεηλασίας και πυρπόλησης.Από την τύχη των ιδιοκτητών που σημειώνεται στο κατάστιχο οι μελετητές συνάγουν ότι στις απογραφείσες περιοχές περίπου το 1% του πληθυσμού παρέμεινε εν ζωή, το 41% ήταν νεκροί και το 58% αγνοούμενοι (φυγάδες ή αιχμάλωτοι).
Η σφαγή δεν έγινε στο κρυφό, έγινε με κρατική σφραγίδα και φορολογικές δηλώσεις!

[Homer Pavlos @HomerPavlos]

In 1822, Muslim Turks captured two Greek Christian women in Naousa and attempted to force them to convert to Islam. They smeared them with honey on the head and tied them exposed, so as to receive the stings of wasps and of passersby.

The first woman, wife of captain Zafeirakis, was then built into the wall up to the neck in the church of Hagia Sophia in Thessaloniki. She was left there for days for the entertainment of the wild mob that went there cursing and hitting her head with sticks as it protruded from the wall. She did not back down for a moment, strengthened until her last breath by prayer, and she never abandoned her Christian faith. Her martyrdom lasted five days. A passing gypsy woman, to hasten her end, threw a large stone at her, and thus the blessed one delivered her heroic soul into the hands of God, Whom she did not deny.

The other woman, Maria, refused to change her faith, and for this Ebub Lubut enclosed her in a sack with deadly snakes, where she was martyred.

The historian Eustathios Stougiannakis writes:

"The acute venom diffused into the veins of the martyr from the bites, however, killed her in sweet lethargy, praying until the last moment for her executioners and invoking the Most High and the Virgin."

And Pouqueville describes in the darkest colors to the civilized world the dramatic scenes he saw with his own eyes there:

"Many women naked were put up to the neck in sacks with cats, snakes, and mice…"

The lifeless bodies of these holy women were eventually thrown into the sea.

These events took place during the Naousa massacre.

13 April 1822

409 Greeks killed and over 400 enslaved.

Homer Pavlos

[Το Κρασάκι Του Τσου #Komninos_Dynasty_Association @Krasaki_Tsou]

Άνδρας και δίπλα του ένα μικρό κορίτσι.
Δείγμα των σφαγων των Τούρκων εις βάρος των Ελλήνων, τον Σεπτέμβρη του 1922 στην Σμύρνη..
Η φωτογραφία προέρχεται από το αρχείο του Αμερικάνικου Ερυθρού Σταυρού.

[Betty Mari @LampriniMari]

@NikosMichailid4 Ναι, λέγεται ελληνικό χρέος.

[Ε🇬🇷Λ🇬🇷Λ🇬🇷Α🇬🇷Σ @GRHellasGR]

🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷
«Δεν ξεχνώ, δεν συγχωρώ»

Η Ελλάδα τιμά σήμερα 14 Σεπτεμβρίου, την ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, με διαρκές αίτημα τη διεθνή αναγνώριση του τουρκικού εγκλήματος την «Εθνοκάθαρση»

Από τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη, μέχρι τον Πόντο εκατομμύρια Έλληνες γνώρισαν διωγμούς, πορείες θανάτου και σφαγές.Σήμερα,
14 Σεπτεμβρίου θυμόμαστε την Μικρά Ασία μαζί του και όλους τους Έλληνες όσοι χάθηκαν και ξεριζώθηκαν.
��εν ξεχνάμε κανέναν
Αιωνία τους η Μνήμη.
🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷

https://t.co/S8tGeg2jcY