Her şeyi tek başına halletmiş olma güçlüğü insanı bazen bir bankta hüngür hüngür ağlatıyor. Ardından, bir kedinin başını okşarken bile mahzun bakıyorsun etrafa. Çok güçlü olmak da yenilmektir bazen. İnsan bazen, en dik yokuşları aşıp bir düzlükte yere yıkılabilir, olabilir.
Bir süredir şiir yazmıyorum. Birisi şiirlerimi okumak istedi, ona gönderdikten sonra bir kere de ben okuyayım dedim... nedense çok duygulandım. Sevmişim, sevilmişim, yaşamışım, hissetmişim, kabullenmişim. Bir 'insan' gibi geçmişim bu dünyadan.
Ben, heves ettiğim şeylerin kursağımda birikmesinden oluşan hayal kırıklıklarımı bir yorgan gibi üzerime örtmüş olanım. Ben olsun diye çabaladığım her şeyin olmayışını yutkunarak seyredenim. Ben, elimi uzattığım yeşil dalların, kuruduğuna şahit olanım….
Kimsenin En Sevdiği Değilim Kaybetmekten Korktuğu Biri de Olamadım Aranılan, Merak Edilen, Özlenilen Hiç Değilim Bensiz Herşey Olabiliyor Dünya Bensiz de Dünyaydı Darılmadım...
#GeceyeNotum
“Kendime gerçekten hayranım. Sabrıma hayranım. Ellerim ne kadar itilse de her koşulda yanınızda olan ellerime hayranım. İçten gelmeyen samimiyetinize inanan kalbime hayranım. Belki aptallık. Ama aptallığıma da hayranım.”
Bir sahne var aklımda diyor ki ;
İçinde yaramın kabuğu var düşündüm ki fotoğraf vermekten iyidir fotoğrafa bakar bakar alışırsın ama yara öyle değildir etinden bir parçadır ne zaman baksan acırsın…..