"ya gördüm, neyleyim, insanlar vardı duvarın içinde.
ya ben hep duvara konuştum ya da duvar değil konuştuğum, içinde insanlar var.
nedense beni anlasın istedim içinde insan olan duvarlar.
bilmiyorum, belki de ben gerçekten delirdim. onlar haklı belki de."
Gerçeği saklayıp “ama yalan söylemedim, sadece anlatmadım” demek dürüstlük değildir. Dürüst olmak, yalan söylememek ya da işine gelen kısımları anlatmakla olmaz. Sorulmadıkça susmak, eksik anlatmak, önemli detayları bilerek gizlemek manipülasyondur. Dürüst insan, gerçeği kendi çıkarına göre şekillendirmez. Güveni, yalan kadar gizlenen gerçekler de yıkar.
Kanayan bir yara gördüm mü yanar ta ciğerim,
Onu dindirmek için kamçı yerim, çifte yerim.
Adam aldırma da geç git! diyemem aldırırım.
Çiğnerim, çiğnenirim, hakkı tutar kaldırırım.
@kadimname Yani o kadar alakası yok ki. İnsanların kusurlarını dillendirmekten yana değilim ama bunun sebebi gıybetten kaçınıyor olmam. Yoksa içimde bana öfke patlamaları yaşatan tonla şey var ve bu kızdığım kusurların hiçbirini de göz göre göre ben işlemiyorum