Daha o konuşamadan arkadaşı güldü:
“Oğlum o ruju hâlâ mı bulamadın? Kız kaç gündür arıyor onu.”
Bir anda rahatladı.
Bana dönüp öyle bir baktı ki, sanki sorun çıkaran benmişim gibi.
Sonra: “Boş yere büyütüyorsun bazı şeyleri.” dedi.
İşin ilginç kısmı şu:
Yalan söyleyen insanlar, yakalanmadığını düşününce hemen seni suçlu hissettirmeye çalışıyor.
Ben hâlâ hiçbir şey demedim.
Sadece elimdeki ruja baktım.
Sonra çantamı açıp aynısını çıkardım.
Çünkü o ruj zaten benimdi.
Bir hafta önce onun arabasında unutmuştum.
Ve o bunu bilmiyordu.
Yani o an şunu izliyordum:
Suçsuz bir insanın açıklamasını değil, köşeye sıkışan bir insanın ne kadar rahat yalan söyleyebileceğini.
O gece şunu öğrendim:
Bazen ilişkiyi bitiren şey aldatılmak olmuyor.
Karşındaki insanın, senin gözünün içine baka baka seni aptal yerine koyabilecek kadar rahat olması oluyor
Gente, vamos ser sinceros? Se uma pessoa realmente se importa com você, ela também vai se importar com o impacto que o comportamento dela te causa. Abraço.
Eu assim depois de ter esperado anos por off campus e terminar a série no mesmo dia, um vazio existencial absurdo saber que vou ter que esperar mais de 1 ano pra ver a continuação da cena da briga
“meu cérebro ainda não entendeu a primeira coisa que garrett disse, beau morreu, tipo, está morto? beau está morto? beau maxwell, meu amigo beau maxwell?”