Het is precies wat je dacht. LEES EN DEEL!
Het beeld dat daarbij hoort, en dat Vollenbroek zelf graag uitdraagt, is dat van David tegen Goliath: een koppige gepensioneerde die vanuit zijn woonkamer de almachtige staat op de knieën krijgt. Dat beeld is aantrekkelijk, maar het is niet compleet.
Uit onderzoek van NieuwRechts — gebaseerd op jaarrekeningen, handelsregisters en tientallen rechterlijke uitspraken — rijst een ander portret op. MOB schuift zelf aan bij provincies, ministers, de Tweede Kamer en zelfs de Europese Commissie om over de stikstofregels mee te praten. De rechtszaken worden bekostigd door een keten die loopt van de Postcode Loterij, via een aandeelhouder van DPG Media, tot een fonds dat óók de milieulobby in Brussel financiert. En de afzwaaiende MOB-huisjurist is lid van een milieurechtvereniging vol rechters, rechtbankmedewerkers en rijksambtenaren, waar hij zelfs nog vorig jaar als spreker optrad. De buitenstaander, zo blijkt, is in werkelijkheid een vaste gast aan de tafels van de macht.
https://t.co/w8y0bDFx1L
Ik ben momenteel in Nederland. En ik hou van Nederland. Het is mijn geboorteland en zal altijd mijn oorspronkelijke thuisland blijven. Ik heb wat oude locaties opgezocht waar ik vroeger veel kwam, liep zelfs door de straat langs het huis waar ik geboren ben. En dat doet iets met je, zeker naarmate je ouder wordt. Misschien is het een beetje nostalgie maar ik hou steeds meer van 'oude dingen'.
Natuurlijk waren er toen ook negatieve dingen maar naarmate de tijd verstrijkt vervagen die en blijven de mooie gedachtes over.
Maar er is ook het Nederland wat verstikkend is voor mij. Regelmatig gekmakend. Regeltjes, voorschriften, gebod en verbod tot en met.
Morele oordelen over alles, een doodziek mediakartel die allemaal dezelfde eenzijdige onzin produceren. Een land van stilstand, achteruitgang zelf. Een land waar technologische hoogstandjes zoals een Afsluitdijk of een Oosterscheldekering in de huidige tijd niet meer zouden kunnen. Vergunningen, procedures, stikstof, eindeloze vergaderingen.
Een land waar je als jongere simpelweg geen woning meer kunt krijgen. Een land waarin het hele bestuurlijke klimaat is vergeven van één bepaalde ideologie. Een land waarin vissers en boeren, die bekend staan als de beste ter wereld, worden weggepest.
Nee, dat deel van Nederland mis ik niet als ik een groot deel van de tijd elders woon.
Nog niet zo lang geleden was ik in Texas. Texas is groot, groter, grootst. Maar niet alleen in oppervlak, ook in ambitie en ondernemerschap. En in vrijheid. Het voelt letterlijk bevrijdend om daar rond te rijden. Daar kunnen en gebeuren nog dingen, daar is vooruitgang.
Is alles daar perfect? Nee, natuurlijk niet. Maar er heerst een 'Can Do' mentaliteit die mij enorm aanspreekt. Waar het in Nederland vooral een kwestie is waarom dingen niet kunnen, is het verfrissend om te zien dat er gelukkig nog enorm veel plekken op de wereld zijn waar dingen wél kunnen.
En dat geeft mij hoop. En dan is het prima om regelmatig 'even' toerist te zijn in eigen land. En de mooie dingen te ervaren. De mooie natuur die er nog steeds is. De prachtige historische plaatsjes in Nederland. De oude bekenden die je weer even bezoekt.
Tot het onvermijdelijke punt komt dat ik me weer ga ergeren aan alle bullshit. Dan weet ik: het is weer tijd om te vertrekken. Naar vrijere oorden, waar ik beter op mijn plek zit.
Ik ben dankbaar dat ik die mogelijkheid heb.
Een ochtendcolumn
De economische minderheid
Nederland int jaarlijks ongeveer €450 miljard aan belastingen en sociale premies. Dat geld komt uit loonbelasting, btw, vennootschapsbelasting en tientallen andere heffingen. Al die belastingen hebben uiteindelijk dezelfde oorsprong. Er moet eerst een bedrijf zijn dat investeert, produceert, verkoopt en mensen in dienst neemt voordat er winst, lonen, consumptie en dus belasting ontstaat. De groep die dat economische proces op gang brengt, vertegenwoordigt ongeveer een op de negen stemmen.
Een politieke meerderheid die deze groep vertegenwoordigt, bestaat niet. Koopkracht, onderwijs, migratie, wonen, zorg en veiligheid brengen mensen naar de stembus. Het ondernemingsklimaat is min of meer een randzaak. Dat verschil is voldoende om de politieke dynamiek te begrijpen.
Daarom vindt vrijwel iedere afzonderlijke maatregel om lasten voor het bedrijfsleven te verzwaren eenvoudig een politieke meerderheid. Hogere belastingen, extra regels, nieuwe vergunningen of aanvullende verplichtingen raken telkens dezelfde relatief kleine groep. Geen van die maatregelen verandert op zichzelf ook veel maar de optelsom doet dat wel.
Waarschuwingen over een slechter ondernemersklimaat komen meestal van de mensen die zelf investeren, ondernemen of bedrijven vertegenwoordigen. Daardoor krijgen ze gemakkelijk het stempel eigenbelang. De mogelijkheid dat hier tegelijk een algemeen economisch belang wordt verdedigd, verdwijnt uit beeld.
Daar komt bij dat de gevolgen van maatregelen niet direct voelbaar zijn. Een investering die achterwege blijft haalt het nieuws niet. Een fabriek die nooit wordt gebouwd evenmin. Een ondernemer die besluit de volgende uitbreiding in het buitenland te realiseren blijft onzichtbaar. De rekening verschijnt pas jaren later, wanneer investeringen achterblijven, de economische groei afzwakt en de belastinginkomsten steeds moeilijker gelijke tred houden met de uitgaven.
Een democratie kan zichzelf op veel punten corrigeren. Verkiezingen brengen nieuwe meerderheden en nieuw beleid maar op dit punt werkt dat mechanisme eigenlijk niet. De groep die de rekening betaalt is simpelweg te klein om verkiezingen te beslissen, terwijl de gevolgen ook nog eens pas zichtbaar worden als de politici die de besluiten namen allang zijn vervangen.
Extreem weer wordt steeds vaker gebruikt om angst voor klimaatverandering aan te jagen. Maar ondersteunen de historische temperatuurdata dat verhaal wel?
Sinds 1850 is de aarde ongeveer 1,3 °C opgewarmd, dus hittegolven zijn gemiddeld ook iets warmer. Toch waren de hittegolven in de VS tijdens de jaren '30 extremer dan die van nu en stammen de meeste continentale warmterecords nog uit de vorige eeuw.
#Klimaat #Hittegolf #ExtreemWeer
🚨 De Fiscale Doofpot – Klassenjustitie en de Zwarte Doos van MOB
Honderdduizenden euro's aan provinciale subsidies, dwangsommen, proceskostenveroordelingen en verkapte 'adviesfacturen' vloeien al vele jaren richting de commerciële en non-profit entiteiten rondom Johan Vollenbroek en zijn Stichting Mobilisation for the Environment (MOB).
Maar wie het lef heeft om de daadwerkelijke financiële transparantie van deze zelfbenoemde klimaatredder te controleren, stuit op een illegale muur, politieke flankdekking en een landelijke overheid die bewust weigert te handhaven.
Het kloppend financiële hart, het epicentrum waar de gigantische geldstromen van Johan Vollenbroek in samenkomen, is Milieu-Adviesbureau Vollenbroek B.V. (KvK-nummer: 10144755). Sinds het beruchte PAS-arrest van de Raad van State in 2019 – exact het jaar waarin de stikstofprocedures ontploften en de inkomsten van Vollenbroeks netwerk astronomisch moeten zijn gestegen – weigert deze specifieke B.V. categorisch haar jaarrekeningen te deponeren bij de Kamer van Koophandel.
Dit is niet zomaar een kleine administratieve fout; het stelselmatig niet deponeren van de jaarrekening is in Nederland gecategoriseerd als een ernstig economisch delict, strafbaar gesteld onder artikel 2:394 van het Burgerlijk Wetboek in combinatie met artikel 1 van de Wet op de economische delicten (WED). De kluis van Vollenbroek zit moedwillig op slot, de B.V. is getransformeerd tot een volstrekt ondoorzichtige fiscale 'black box'.
Iedere gewone mkb-ondernemer, aannemer of agrariër in Nederland die zijn financiële boeken sinds 2019 gesloten houdt, krijgt direct de Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (FIOD) en de Belastingdienst op het dak, met als gevolg torenhoge boetes of bestuursrechtelijke sluiting. Maar Johan Vollenbroek? Die mag ongestoord de wet overtreden, precies in de jaren dat de publieke inkomsten pieken.
De Institutionele 'Glue' en Klassenjustitie Waarom grijpt de Rijksoverheid niet in? Het bevoegde Bureau Economische Handhaving (BEH) – het orgaan dat is opgericht om precies dit soort WED-delicten op te sporen en te bestraffen – weigert actief op te treden tegen de B.V. van Vollenbroek. Uit ambtelijke documenten blijkt dat de diensten zich verschuilen achter "capaciteitsgebrek en prioritering".
In de realiteit is dit een zeldzaam puur voorbeeld van politieke klassenjustitie. Het netwerk van Vollenbroek (inclusief zijn proxies Wösten en Van Hoof) is namelijk niet geïsoleerd; het is diep verankerd in de gevestigde macht. Uit de NLP-data-analyse van jaren aan parlementaire debatten en rechtspraak blijkt dat dit netwerk actief wordt beschermd door machtige politieke bondgenoten en 'Big NGO's'.
Zodra Vollenbroek onder vuur komt te liggen, staan politici van GroenLinks, de Partij voor de Dieren, D66 en de PvdA structureel (onder meer Tjeerd de Groot en Esther Ouwehand) vooraan bij de microfoon in de Tweede Kamer om zijn acties te legitimeren en elke vorm van kritiek te smoren. Buiten de Kamer trekt Stichting MOB in grote procedures gebroederlijk op als co-eiser met miljarden-organisaties zoals Milieudefensie, Urgenda, Natuurmonumenten en Stichting Natuur en Milieu.
Zij vormen de institutionele lijm die Vollenbroek onaantastbaar maakt.
Het resultaat is destructief: het MOB-netwerk functioneert als een staat-in-een-staat. Een franchise die de wet zonder enige compassie afdwingt bij de burger, de boer en de industrie, maar zichzelf arrogant boven diezelfde wet plaatst als het om miljoenen aan ondoorzichtige, via afpersing verkregen publieke inkomsten gaat.
Omdat de juridische uitvoerders (Wösten en Van Hoof) het Stichting Derdengelden-toezicht via de Awb omzeilen, en de commerciële holding (Vollenbroek B.V.) haar boeken weigert te openen, is het actuele risico op het witwassen van publieke fondsen en de illegale vermenging van donaties met private winst onaanvaardbaar hoog.
Het is de hoogste tijd dat het Openbaar Ministerie haar plicht doet, de politieke bescherming negeert, deze fiscale doofpot openbreekt en via artikel 126a Sv de inkomende bankafschriften (IBAN's) van Milieu-Adviesbureau Vollenbroek B.V. vordert. Want als de wet in Nederland geldt voor de burger, dan geldt hij ook voor Johan Vollenbroek.
De Ontbrekende 'Stichting Derdengelden' (Witwas-risico) De heren Wösten en Van Hoof vangen tienduizenden euro's aan proceskostenveroordelingen.
Echter, zij ontwijken de transparantieregels van de advocatuur door via een formele truc (artikel 8:21 Awb) niet als advocaat te opereren.
Test dit zelf op de officiële website van de Nederlandse Orde van Advocaten (NOvA): https://t.co/dBiWKDAnHd
Zoek op Valentijn Wösten of Ton van Hoof. U krijgt nul resultaten. Omdat zij geen advocaat zijn, ontbreekt de verplichte en streng gecontroleerde 'Stichting Derdengelden' en stromen de dwangsommen rechtstreeks naar hun privé(advies)bureaus en (in het geval van Van Hoof) Duitse UG bedrijfsconstructies.
De Data-Matrix Downloaden De ruwe dataset met alle specifieke factuurbedragen (zoals de afpersingsfactuur van € 14.500,- vanuit de Provincie Gelderland aan Milieu-Adviesbureau Vollenbroek B.V.), kunt u vinden via Deze bestanden:
public_spending_hits.csv https://t.co/m7l9D8DFbA
subsidy_pump_results.csv
https://t.co/FCGXxGberb
zijn direct gebaseerd op de WOO-uittreksels.
Verslag van Erwin Finkers die momenteel verblijft in Oekraïne. Hij heeft dit gedeeld via Facebook. De waarheid over de oorlog daar.
Er moet mij toch iets van het hart. Op dit moment verblijf ik met mijn vrouw, die Oekraïense is, in Oekraïne.
En hoe langer ik hier ben, hoe vaker ik mezelf afvraag: waar hebben we het eigenlijk over als we in Nederland spreken over “heel Oekraïne is een oorlogsgebied”?
Ja, er is oorlog. Ja, er zijn meerdere luchtalarmen per dag.
Maar de realiteit die ik hier zie, wijkt op veel punten af van het beeld dat in Nederland vaak wordt geschetst. De luchtalarmen? De meeste mensen reageren er nauwelijks meer op. Op de wegen zijn militaire controles, waar militairen soms eerder uit verveling rondhangen dan voortdurend paraat lijken te staan.
Wie alleen de Nederlandse media volgt, krijgt al snel de indruk dat heel Oekraïne in puin ligt, overal hevig wordt gevochten en dat er grote tekorten zijn aan voedsel, brandstof en andere basisvoorzieningen.
De werkelijkheid blijkt veel genuanceerder.
Brandstof is hier volop verkrijgbaar, tegen prijzen waar wij in Nederland alleen maar jaloers op kunnen zijn.
Winkels liggen vol, restaurants zitten vol en in de regio waar wij verblijven zie je geen kapotgeschoten huizen.
Sterker nog: buitenlandse investeerders bouwen hier gewoon nieuwe projecten.
Nogmaals: ik ontken de oorlog niet. Er zijn gebieden waar verschrikkelijk wordt gevochten en waar mensen dagelijks hun leven riskeren. Juist die mensen verdienen alle hulp die ze kunnen krijgen. Maar dat is niet de situatie in het grootste deel van het land.
En dan stel ik mezelf een vraag die blijkbaar niet gesteld mag worden.
Hoeveel Oekraïners die als vluchteling naar West-Europa zijn gekomen, kwamen daadwerkelijk uit de zwaar getroffen gebieden?
Hoeveel van de enorme stroom aan humanitaire hulp is terechtgekomen waar die echt nodig was?
En hoeveel is gebaseerd op een beeld dat door media en politiek veel algemener is gemaakt dan de werkelijkheid?
Ondertussen geeft Nederland ongeveer 7 miljard euro per jaar uit aan de opvang van Oekraïense vluchtelingen.
Dat is belastinggeld van iedere Nederlander.
Is het dan zo vreemd om kritisch te vragen of dat geld doelmatig wordt besteed, of de opvang daadwerkelijk is gericht op mensen uit de zwaarst getroffen gebieden en of de berichtgeving daarover een volledig beeld geeft?
Nee, ik ben geen Poetin-aanhanger. Nee, ik ben geen racist. En nee, ik ontken de oorlog niet. Maar mijn vrouw heeft familie in Oekraïne en via hen wisten wij al langer dat de werkelijkheid veel complexer is dan de beelden die dagelijks op televisie verschijnen. Nu zien we dat met onze eigen ogen.
Misschien is het tijd om wat kritischer te kijken naar de informatie die ons wordt voorgeschoteld.
Niet om het leed van de oorlog te bagatelliseren, maar om te voorkomen dat angst, emotie en een eenzijdig verhaal de basis worden voor beleid dat miljarden kost. Kritische vragen stellen zou in een democratie normaal moeten zijn. Niet verdacht.
De "stervende" koraalriffen blijken gewoon te floreren.
Jarenlang werd ons verteld dat 1,5°C opwarming zou leiden tot het afsterven van 90% van de koraalriffen. Inmiddels is die 1,5°C bereikt volgens de officiële datasets, maar de voorspelling kwam niet uit.
Sterker nog: het Great Barrier Reef laat de afgelopen jaren een record aan koraalbedekking zien.
📽️ Video: @Electroversenet
#Klimaat #Klimaatbeleid #GreatBarrierReef #CoralReefs #IPCC
Ik kan als ex-moslima helaas niet hard genoeg schreeuwen naar de westerse vrouw die tegen asielzoekers zegt "welkom". Jullie hebben gewoon echt geen idee wat de islam is voor de vrouw. En maar zeggen dat NL een vrij land is. Nou ik voel het niet meer. Het tuig is binnen.
CO₂ does not control the climate. It never has. It is not the master dial of the Earth’s temperature, nor is it the architect of our modern anxieties.
Carbon dioxide doesn't cause excessive rainfall, droughts, or the collapse of coastal cliffs. Nor is it responsible for the fractures in human society—terrorism, urban violence, obesity or the drug crisis. These are the products of a human civilization that has survived its own annihilation by the narrowest of margins, persisting for 300,000 years largely through a stroke of cosmic luck.
Yet, for four decades, a relentless climate war has force-fed the world a diet of crisis and warming hysteria. It insists that CO₂ is the root of all evil—that it is our fault and it is the gas's fault. But the truth is indifferent: CO₂ doesn't care. It is not demonic. It is not pollution. It is the foundation of life on Earth.
Without it, Earth would be a silent, sterile rock, inhabited only by bacteria. It was CO₂ that empowered cyanobacteria to unlock the miracle of photosynthesis, slowly flooding the world with the 'waste product' we call oxygen. Before this, the oceans were dark with iron, the skies were not blue, and the world was effectively lifeless. We should be thankful for this gas of life, rather than inventing doomsday scenarios to vilify it.
If we look at the true scale of our planet, the single greatest factor affecting Earth’s geology is tectonic continental flow. This slow, majestic dance of crustal plates shapes our continents and redirects the great ocean currents. This is nature at work.
Today, CO₂ is a mere trace gas at 427 ppm (0.04%). While it is a mighty driver for biology, it is at some of its lowest levels in planetary history. During the Cambrian Period, concentrations were upwards of 4,000 to 8,000 ppm. If those massive levels did not trigger an 'irreversible environmental collapse', it is illogical to assume today’s trace amounts will.
Furthermore, water vapor remains the dominant greenhouse gas, reaching concentrations of 40,000 ppm (4%) in the tropics. It is responsible for the vast majority of the greenhouse effect, yet it is sidelined in favor of the carbon narrative.
History matters. For hundreds of millions of years, CO₂ has not been the deciding factor in global temperature. Homo sapiens evolved during the Late Cenozoic Ice Age, which began 34 million years ago when Antarctica became entombed in ice. Our entire history has unfolded within the Quaternary glaciation, surviving 100,000-year cycles of icehouse conditions.
Almost every meaningful invention, every empire, and every leap in human progress occurred within the brief, warm window of the Holocene. We have never not lived in an ice age. We have survived global upheavals before, but we may not survive a self-imposed collapse into a new medieval dark age driven by ideological fear.
@mkeulemans@hendrikotten3@HogeRaad Modellen modellen modellen. Er is nog nooit een model uitgekomen dat goed werkt met zulke complexe materie. Grote terughoudendheid zou op z'n plaats zijn.
Hoe weet ik dat de klimaatcrisis een scam is? Hier zijn vijf redenen:
1️⃣ Geen van de politici, beroemdheden of “wetenschappers” die er voortdurend over praten, heeft zijn levensstijl ook maar een beetje aangepast. Als zij daadwerkelijk zouden afzien van het gebruik van olie- en gasproducten, zou ik ze serieuzer nemen. Daden zeggen meer dan woorden.
2️⃣ Klimaatconferenties worden niet gewoon online via Zoom gehouden, terwijl dat prima mogelijk is met hun grote vergaderfuncties. Ze kiezen er bewust voor om dat niet te doen. In plaats daarvan vliegen ze de hele wereld over om ons te vertellen dat wij onze “CO₂-voetafdruk” moeten verkleinen, terwijl ze zelf niets doen om die van henzelf te verminderen.
3️⃣ Welgestelde doemdenkers wonen nog steeds aan zee of kopen juist woningen aan de kust. Als de zeespiegel echt in een catastrofaal tempo zou stijgen (in plaats van de geleidelijke stijging die we daadwerkelijk zien), zouden ze landinwaarts verhuizen en zouden banken geen hypotheken meer verstrekken.
4️⃣ Doemdenkers bekritiseren China en India zelden of nooit, en verzinnen telkens allerlei redenen waarom die landen vrij spel krijgen om door te gaan met het uitstoten van zogenoemde “koolstofvervuiling”.
5️⃣ De enige oplossingen die zij aandragen komen neer op meer macht voor de overheid: hogere belastingen, verplichtingen rond elektrische auto’s en beperkingen of verboden voor energiesectoren die zij niet zien zitten.
En als extra punt: er is geen praktijkdata die aantoont — laat staan suggereert — dat we met een “existentiële crisis” te maken hebben. Zelfs het IPCC gebruikt die term niet, omdat die niet wetenschappelijk onderbouwd is.
Ik ontken niet dat klimaatverandering bestaat.
Dat heeft het altijd gedaan. En ik ontken ook niet dat een deel van de temperatuurstijging door menselijk handelen komt.
Maar ik maak me er simpelweg niet druk om, omdat het volgens mij geen groot probleem is.
Extreem weer kun je niet wegbelasten. Onze kwetsbaarheid blijft toenemen zolang we blijven bouwen in gebieden waar natuurrampen waarschijnlijk zijn.
Politici kunnen niet zomaar ons geld afpakken en vervolgens de thermostaat van de planeet instellen.
NL-vertaling van X-post door @ChrisMartzWX
#klimaat #klimaatdebat #klimaatbeleid #energietransitie #politiekdebat #kritischdenken #energiekosten
Het gaat heel moeilijk worden, en wel hierom: Nederland is vergroeid met links, en dat zit dieper dan je denkt.
Er wordt vaak gedaan alsof politieke keuzes in Nederland het resultaat zijn van democratisch overleg, debat en wikken en wegen. Maar wie iets langer oplet, ziet dat veel beslissingen allang geen echte keuzes meer zijn, maar reflexen. Een automatisme dat voortkomt uit een ideologische bodem die de afgelopen zeventig jaar is uitgehard tot gewapend beton.
Noem het links, progressief, postmodern, internationaal, het label doet er nauwelijks toe. Feit is: deze manier van denken heeft zich genesteld in de kern van alle instituties. De ambtenarij, het onderwijs, de rechterlijke macht, de universiteiten, de media, de cultuursector, zelfs het koningshuis – overal klinkt dezelfde ondertoon. Zelfs het politieke midden is zó ver naar links opgeschoven dat wie vandaag gematigd rechts redeneert, morgen al als “extreem” wordt neergezet.
Deze dominantie is geen samenzwering. Ze is het resultaat van wat ooit werd genoemd “de lange mars door de instituties”: een langzaam, generaties lang proces van ideologische bezetting. Jonge mensen worden opgeleid binnen dit denken, komen terecht bij de overheid of in de media, en dragen het weer verder uit. Afwijkende geluiden? Die worden niet verboden, ze worden genegeerd, geridiculiseerd of uitgesloten.
Kijk naar de realiteit rond migratie. De Spreidingswet wordt ingevoerd tegen de zin van talloze gemeenten en bewoners in. Veel Nederlanders, een stille meerderheid, voelen zich niet gehoord als er opnieuw een asielzoekerscentrum pal naast hun wijk wordt neergezet. Het raakt aan iets fundamenteels: veiligheid, samenhang, vertrouwen. Maar als je dat uitspreekt, word je al snel weggezet als onmenselijk, eng, of ‘populistisch’.
Toen minister Faber serieuze stappen wilde zetten om dit tij te keren, werd ze niet alleen bestookt door de oppositie, maar ook door haar eigen ambtenaren, juridische structuren, en de Raad van State. Alles werd uit de kast gehaald om haar beleid te blokkeren. Niet op inhoud, maar op grond van juridische en morele reflexen die allang geen neutrale toets meer vormen – maar onderdeel zijn van een diepgewortelde ideologie.
We hebben in Nederland te maken met wat je een "geïntegreerd denkkader" zou kunnen noemen. Eén waarin de ruimte voor afwijkende politieke keuzes drastisch is ingeperkt – niet met geweld, maar met procedures, morele druk, en institutionele zelfbevestiging.
De onmacht van de politiek is geen toeval, maar systeem. Regeringen komen en gaan, maar wie écht denkt dat er fundamenteel iets verandert met een nieuwe premier of een nieuwe coalitie, onderschat de kracht van het diepe netwerk dat ónder de officiële macht ligt. Niet als complot, maar als cultuur.
Het verhaal is dus groter dan welke politicus, welke wet of welke kabinetsformatie ook. Wie echt wil begrijpen waarom hervormen zo moeilijk is, moet ophouden te kijken naar de poppetjes – en beginnen te kijken naar het toneelstuk waarin ze verplicht meespelen.
☎️ De Princeton-natuurkundige dr. William Happer laat een bom vallen op de klimaathysterie:
"We zitten momenteel in een CO2-tekort... Meer CO2 is GOED voor de wereld... het is ABSURD om te proberen de CO2-uitstoot te verminderen!"
Planten floreren, de aarde wordt groener, en toch demoniseren elites het gas van het leven om ons te controleren.