"Yarın başlarım" dediğin işi düşün. Bugün başlamamanın sebebi tembellik değil.
Bir işe başlayamadığında zihnin seni işten değil, o işin yaratacağı rahatsızlıktan koruyor. Erteleme bir karakter kusuru değil, bir duygu düzenleme yöntemi.
Kanalın ilk videosu.
Okul müdür vekili maaşı (8/3), buna 16.700 ek ders eklenecek ve tüm toplam 85.000 olacak. 5 ay önce eşim doğum yaptı ve eve tek gelir girişi var. Canımız çıkıyor, kaldı ki 85 lira 3 asgari ücret yapıyor. Benim canım çıkarsa asgari ücretli aynı pozisyonda ne hale gelir. Hepimiz daha iyiye gidelim diyeceğimize ne zaman baksam şöyle bomboş şeyler düşüyor önüme. Aynen kral çok haklısın kimsenin fark etmediği çok kıymetli bir noktaya değindin
Bir mafya tahsilatçısı zincir bir kahve dükkânına giriyor ve haraç istiyor. Müdür korkuyor ama ödeyemiyor: yetki merkezde, kahve çekirdekleri bile kayıtlı. Tehdit edecek bir insan var, karar verecek insan orada değil.
İki adam dışarı çıkarken biri söyleniyor: "Küçük adamın işi bitti."
The Godfather'dan The Sopranos'a: mafya düzenin karşısında mıydı, yoksa içinde kendine ayrıcalıklı bir yer mi arıyordu?
Utanacağın bir tişörtle dolu bir odaya giriyorsun. Sence kaç kişi fark etti?
Gilovich'in deneyinde öğrenciler yüzde 46 dedi. Gerçek: yüzde 23. Tahmin, gerçeğin tam iki katı.
Platon aynı soruyu 2.500 yıl önce Gyges'in yüzüğüyle sormuştu.
Bir adam radyo yarışmasında maç bileti kazanıyor. Bilet bedava. Arkadaşı kendi biletine para ödüyor. Maç günü tipi başlıyor ve parayı ödeyen daha kötü karar veriyor.
Aynı maç, aynı fırtına. Tek fark, birinin ödemiş olması. Bırakamadığın şey yüzünden yanlış karar veriyorsun.
2500 yıllık bir metinde şöyle bir benzetme var: bir adama ok atılıyor, hemen ardından ikinci bir ok daha. Adam iki acıyı birden çekiyor.
Birinci ok başına gelen şey. İkinci ok ona verdiğin tepki. Birincisini seçemiyorsun; ikincisini kendin atıyorsun. Bir işi aksattığın gün kendine söylediğin cümle, ikinci ok.
Atinalılar Theseus'un gemisini limanda saklıyor. Çürüyen her tahtanın yerine yenisi konuyor. Yıllar sonra ilk tahtalardan hiçbiri kalmıyor. Bu hâlâ Theseus'un gemisi mi?
"21 günde alışkanlık edinilir" cümlesi bir araştırma değil, bir cerrahın hasta notu. Gerçek sayı ve alışkanlığın iradeyle değil bağlamla kurulduğu videoda.
Odysseus, Sirenlerin adasından geçerken kendini geminin direğine bağlattı. Asıl zekâ direnmek değildi; direnmesi gerekmeyecek bir düzeni, daha güçlü olduğu bir anda kurmaktı.
Biz tam tersini yapıyoruz. "Yarın başlarım" derken yarınki hâlimizin daha güçlü, daha istekli, daha az yorgun olacağını varsayıyoruz. O kişi hiç gelmiyor.
Bir eşek, birbirine tamamen eşit iki saman yığını arasında kalıyor. Hangisine gideceğine karar veremiyor. İkisine de gitmiyor ve olduğu yerde açlıktan ölüyor.
700 yıllık bir felsefe hikâyesi. Ben de kendimi onda buldum: aşırı düşünmek seni daha iyi karara değil, hiç karara götürmüyor.
@huseyin_gokalp Râgıb'ın "alışmak" dediği sürenin ölçüsü de var: Lally ve ekibinin 2010 çalışmasında bir davranışın otomatikleşmesi kişiden kişiye 18 ile 254 gün arasında sürmüş. "21 gün" ise bir cerrahın hasta notundan çıkma.
Zevk alacak hâle gelmek sabır işi; 22. gün daha yolun başı.
@kalanoros "En güçlü"yü bilemem ama ölçülmüş bir şey var: Berkeley'de zor bir testte başarısız olan öğrencilerden, "kendine fazla yüklenme" cümlesini okuyan grup sonraki teste daha çok çalıştı. Kendine anlayış göstermek gevşetmedi, ayağa kaldırdı.
Sert iç ses kimi iyileştirdi ki?
@HTurkcapar Bunun ölçülmüş bir örneği var: Gilovich'in deneyinde utanılacak bir tişörtle odaya hemen girenler "yüzde 51'i fark etti" diye tahmin ediyor, aynı tişörtle 15 dakika bekleyenler yüzde 37. Kimse kaygıyla savaşmadı, yalnızca içinde kaldı.
İyileştiren süre mi, kaçmamak mı?
Taslak yeterince iyi değil diye e-postayı göndermediğin oldu mu? Plan tam oturmadı diye projeye hiç başlamadığın?
Dışarıdan bakınca yüksek standart gibi görünüyor. Gerçek sebep farklı: mükemmeliyetçilik, değerini işe bağlamak. İş ortada yoksa değerlendirilme riski de yok. Başlamamak bu yüzden güvenli hissettiriyor.