Esenlikler,
25 Mayıs 2024 sabah saatlerindeyiz... Doğrudan konuya gireyim; bu bir "..." notudur.
Bu sabah yaşam defterimde bazı değişimler olacak.
Bana ayrılan (molanın) sürenin sonuna gelmiş bulunmaktayım.
Benim kız (11) babannesi öyle tembihlediği için plajda telefonu çalınacak diye fazla endişelenip fazla önlem alıyor. Ben de daha rahat hissetsin diye dedim eskiden hırsızlık çok yaygındı ama artık öyle değil endişelenme o kadar. Devam ediyorum hatta diyorum ülke çapında hırsızlık çok çok azaldı. O da patlatıyor espriyi, "çünkü o işlere artık tek bir kişi bakıyor değil mi?" Plajda parkta bahçede, çarsıda pazarda, apartmanda mahallede, sokakta iş yerinde, otobüste metroda bu şakalar çocuğundan yaşlısına gayet de yüksek sesle yapılıyor efendiler. Ve on milyonlarca insanı tutuklayamazsınız. Siz ibret olsun diye birilerini tutukladıkça sanmayın ki insanlar ağzını kapıyor. Sosyal medyada yazmıyorlar işte o kadar. Ama öfke daha da artıyor, sesler de daha yükseliyor hatta, haberiniz ola.
erkeğe benzemeye baslıyorum galiba çünkü bütün düşüncelerim sunlar
-şunun suratı bi dagıtsam
-çok para kazanmam lazım
-daha çok nasıl gezerim
-birinin esyalarımı toplaması ve yemek hazırlaması lazım
kendi odasını bile kişiselleştirip düzenleyemeyen bir insan oldum. her şey bana bolu dinlenme tesisi hissiyatı veriyo. sanki biraz dinlenip yola çıkıcakmışım gibi hissediyorum. hiçbir şeyi sahiplenemiyorum