Belki de bu zaten mümkün değildir. Belki de hayat bir sürü kazadan ve trajediden oluşuyordur. Kimse gerçekte iyi değil. Elimizden gelenin en iyisini yapıyoruz. Burası çabalamamanın çok daha kolay olduğu bir dünya...
Kimsenin kendisinden bahsetmeye tahammülü yok. Öyle sık değişiyor ki cepheler, bunun bir savaş olduğunu anlamakta güçlük çekiyoruz. Herkes birbirine benzemeye çalışırken kavganın sebebi güme gidiyor. Sonra birden derin uykular basıyor. Kendimizi çok ciddiye almaktan yorgunuz...
Günün kendinden başka vaadi yok, iyi biliyorum bir akışı bir de sonu olduğunu. Işık diriltiyor beni, ama ne fayda; bugünü nasıl bulduysam öyle bırakacağım birkaç saat yaşlanmış, bir duyguyla keyiflenmiş, bir düşünce yüzünden biraz üzülmüş olarak…
Düşünün ki uyumakla yalnız
Bitebilir bütün acıları yüreğin.
Uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü.
Çünkü, o ölüm uykularında
Sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından
Ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.
Bu düşüncedir felaketleri yaşanır yapan...
Denizde balık bitmez sandılar. Denizde balık da biter su da biter. Bakmazsan su gibi harcarsan toprak da biter hava da biter. Dünyada sersebil harcarsan bitmeyecek şey yok. Dünyada her şey biter. Akıl bitince dünyada her şey biter...
Bugünkü günün yalnızca bir kez geldiğini ve bir daha asla gelmeyeceğini sürekli aklımızda bulundurmalıyız. Oysa bugünün, yarın yeniden geleceği kuruntusuna kapılırız: Ne var ki yarın bir başka gündür ve o da yalnızca bir kez gelir...
Yalnız kalmaktan daha kötü şeyler de vardır hayatta ama genellikle bir ömür alır bunun farkına varmak. O zaman da çok geçtir ve çok geçten daha kötü bir şey yoktur hayatta...
Kimi insanın yüreği karanlık, kimininki aydınlıktır. Geceyle gündüz gibi! Dünyanın kötülerle dolu olduğunu düşünüp küsme, herkesin iyi olduğunu düşünüp hayal kırıklığına uğrama! Kendini koru .. insanlara karşı kendini koru...
Her kim bir canavarla çarpışmayı göze alırsa, canavar olmayı da göze alsın. Çünkü karanlığa uzun süre bakarsanız, karanlık da sizin içinize bakmaya başlar...