اون حس که با یه هدفی مطالعه میکنی که به یک جوابی برسی ولی اون جواب رو تحت عنوان سوال توی اون کتاب میبینی و پروندهش باز میمونه و میشه مسیر مطالعاتی.
چند نفر جا موندن عین مرغ پرکنده ما رو نیم ساعته توی هواپیما نشوندن تا بپزیم. خب پوینت آنتایم بودن چیه؟ من هزینه دادم که آن تایم برسم و هزینه آنتایم نبودن اونها رو هم باید بدم؟