3. LFF FILMATURA.CONRAD | Sirât
Dramat | Thriller | 120 min
Najbardziej wystrzałowy film zeszłorocznego festiwalu w Cannes, gdzie zasłużenie otrzymał Nagrodę Jury. Ojciec (świetny Sergi López) rozpaczliwie szuka córki na nielegalnych, pustynnych imprezach rave’owych w Maroku. Po kilku dniach tułaczki trafia na bandę kolorowych outsiderów i wraz z nimi zmierza tuż pod granicę z Mauretanią, gdzie sytuacja wymyka się spod kontroli… Sirât to odjazdowe połączenie survivalowego thrillera spod znaku Ceny strachu czy Mad Maxa z krytyczną perspektywą Zabriskie Point Antonioniego. Fenomenalnie nakręcony film trzyma w napięciu, zachwyca elektryzującą ścieżką dźwiękową Kangdinga Raya i nie daje o sobie zapomnieć.
To film-przygoda, którego rewersem jest zaskakująca refleksja o współczesnym eskapizmie – polityka dopadnie nas zawsze i wszędzie, a otaczająca nas rzeczywistość to istne pole minowe (dosłownie). (opis dystrybutora)
Wprowadzenie przed filmem (30 minut).
Prowadzenie: Bogdan Rudnicki, Michał Chudoliński
Blok – „Uchodźcy”
Drugi blok festiwalu opowiada o sytuacji wygnańców, uciekinierów, emigrantów i wszystkich tych, którzy postrzegani są jako obcy. Conrad, w opowiadaniach takich jak „Amy Foster” czy „Tajemny wspólnik” nie bez powodu pochyla się nad ich losem. Sam przez całe dorosłe życie miał poczucie, że jest zaledwie gościem w miejscach, w których przebywał i wiedział, jak trudna to sytuacja. Niewykluczone więc, że we wspomnianych tekstach pisał po części także o sobie samym.
Jego opowiadania poświęcone tej tematyce, w związku z coraz częstszymi kryzysami migracyjnymi spowodowanymi biedą, wojną i innymi napięciami politycznymi stają się niezwykle aktualne.
W ramach bloku pokażemy ekranizacje obu wspomnianych opowiadań: „Kochanków sztormowego morza” w reżyserii Beeban Kidron z 1997 roku z Rachel Weisz, Kathy Bates i Ianem McKellenem oraz „Tajemniczego sojusznika” z 2014 roku w reżyserii zdobywcy Oscara® Petera Fudakowskiego.
W ramach filmów kontekstowych pokażemy natomiast nagrodzony w zeszłym roku w Cannes film „Sirât” w reżyserii Olivera Laxe’a. Nie jest on oparty na prozie Conrada, choć przez krytyków jest porównywany do twórczości pisarza. W tej elektryzującej opowieści o współczesnym kryzysie cywilizacyjnym i podróży bohatera w głąb siebie odnajdziemy nie tylko współczesnych wygnańców w osobach jego ekscentrycznych towarzyszy, ale również bardzo nowoczesne i nieoczywiste nawiązanie do opowiadania „Jądro ciemności”.
Spotkania przed filmami poprowadzą filmoznawcy i literaturoznawcy, w tym przedstawiciele Polskiego Towarzystwa Conradowskiego.
https://t.co/44sLNdlcBJ
Robot-żołnierz nie musi nienawidzić. Wystarczy, że prawidłowo wykona rozkaz.Prawdziwe zagrożenie to nie bunt maszyn jak w „Terminatorze”, tylko błędne dane, wadliwy projekt i ludzki rozkaz, który maszyna wykona idealnie. Problem zaczyna się przed uderzeniem – przy identyfikacji celu i w łańcuchu odpowiedzialności.Wojna na Ukrainie pokazuje to już dziś.https://t.co/QvCnTW7xY8 #roboty #etykaAI #wojsko #Ukraina
🎬 Godzilla narodził się w 1954 roku, dziewięć lat po Hiroszimie i Nagasaki. Siedemdziesiąt lat później japońskie kino wraca do pytania o cenę, jaką państwo każe płacić swoim obywatelom.
🔗 Link do artykułu @M_Chudolinski: https://t.co/zVQeKndDTE
💬 „Młody człowiek myśli o swoim życiu jak o niespłaconym długu wobec umarłych”.
💬 „Po wszystkim słyszą podziękowania, za które trudno utrzymać rodzinę”.
💬 „Odwaga obywateli musi mieć oparcie w odpowiednim zaopatrzeniu, wiarygodnych informacjach, planach ewakuacji i opiece nad poszkodowanymi”.
Kiedy „sami swoi” zaczynają chronić sprawców, kto staje po stronie ofiar? W weekendowym „Plusie Minusie” (14–15 listopada) piszę o Polsce w serialach Jana Holoubka: od „Rojsta” po „Wśród nocnej ciszy”. O cenie lojalności i odwadze przerwania milczenia. @hbomax@TVN https://t.co/RYiDjVgVsm
Mis 20 cómics favoritos
He de decir, es bastante más fácil de lo que creía, me gusta que mis tops favoritos marquen una constancia por sobre el resto. Se mantienen pese a la cantidad ingente de cosas que leo jajaja.
Me gusta la sensación de gustos fijos y perdurables.
Ile twarzy ma Clayface? 🎭 W nowym odcinku Gotham w deszczu Sylwek omawia „Batman Arkham. Clayface”: zemstę, utratę człowieczeństwa i body horror. Czy zbiór sprawdza się jako kompendium wiedzy o złoczyńcy? @SylwekKozdroj
🎧 https://t.co/CuX2H8Qjmw
“The Cross of Christ restores all the victims of the single victim mechanism, whether it goes under the label of legal accusation, Satan, or principalities and powers.”
— René Girard, I See Satan Fall like Lightning, ch. 11