mungkin sebab itu hujan turunnya air,
bukan memori, bukan kenangan;
sebab kalau langit jatuhkan semua yang kita simpan dalam diam,
dunia takkan pernah kering dari luka.
Ada orang datang, buat kita rasa dihargai. Bila dia pergi, dia ajar kita… jangan percaya semua manis mulut orang. Kadang, sayang dia cuma main-main. Luka kita yang betul-betul tinggal.
Aku tak benci dia… aku cuma benci rasa yang tinggal lepas dia pergi. Rasa rindu yang tak boleh hilang, rasa kecewa yang aku sorok siang malam. Tapi tak apa… lama-lama, semua rasa pun penat.
@meinmokhtar Nak daging kampung je… tapi potongan cantik macam ribeye, tomahawk, sirloin.
Macam hati ni… bukan minta cinta mahal, cuma nak sayang yang jujur, potongannya elok, tak ada luka lebih.
Kadang kita tak marah dia pergi… kita cuma sedih sebab dia pernah buat kita percaya. Macam bodoh, kita pegang janji, dia lepaskan. Tapi tak apa… lambat laun, hati belajar lepaskan jugak.
Bukan semua kehilangan bunyi dia kuat. Ada yang hilang diam-diam… lepas tu setiap malam, cuma hati yang bising. Kita pura-pura okay, tapi dalam diam… kita tunggu yang takkan balik.
Orang selalu cakap, sabar… nanti akan jumpa yang betul. Tapi tak ada siapa cerita pasal sakit tunggu. Pasal sepi yang kita rasa… tiap malam sebelum lena, tiap kali hati teringat.