Niet het vele is goed maar het goede is veel. Verloren tijd wordt nooit terug gevonden!Volg het pad van je dromen, niet de snelweg van andermans verwachtingen.
Jaap van Dissel tijdens het verhoor vandaag bij de corona-enquête-commissie ;
“De overgrote meerderheid van de bevolking was bereid om deze offers te brengen voor ‘het virus’.”
Een virus dat voor de meeste gezonde mensen onder de 70 een milde tot onopgemerkte aandoening was, werd gebruikt als excuus om scholen te ontwrichten, kleine bedrijven kapot te maken, eenzaamheid en depressies te normaliseren, en een hele generatie kinderen en jongeren sociale en cognitieve schade toe te brengen — schade die nog decennia meetbaar zal zijn.
De “offers” waren niet nobel, ze waren grotendeels zinloos theater: mondkapjes met twijfelachtige werking, lockdowns met bewezen beperkte impact op totale sterfte in retrospectief, en een angstcampagne die kritische stemmen marginaliseerde als gevaarlijke gekken.
Het echte offer was de maatschappij zelf: vertrouwen in instituties, mentale gezondheid, economische veerkracht en het gezonde verstand van een bevolking die massaal meeging in een collectieve hypnose.
Achteraf blijkt vooral dat de bereidheid om offers te brengen vooral een bereidheid was om kritisch denken uit te schakelen zodra autoriteiten met een virus zwaaiden.
Diezelfde overgrote meerderheid bleek vooral bereid om een grootschalig sociaal en economisch experiment te ondergaan, inclusief de massale uitrol van mRNA-vaccins die in recordtempo waren ontwikkeld en niet langdurig getest op veiligheid of effectiviteit bij gezonde mensen.
Deze “redding” werd verkocht als de manier om transmissie te stoppen en de samenleving te bevrijden — een belofte die later stilletjes werd ingetrokken toen bleek dat de vaccins infectie en overdracht nauwelijks voorkwamen.
Juist de (meervoudig) gevaccineerde en geboosterde personen bleken in de praktijk vaak de belangrijkste verspreiders te zijn. Ze voelden zich “veilig” en “verantwoordelijk”, lieten de voorzorgsmaatregelen varen, en droegen het virus verder rond via breakthrough-infecties.
De vaccins boden (ogenschijnlijk) vooral (tijdelijke) bescherming tegen ernstige ziekte en ziekenhuisopname bij ouderen en kwetsbaren, maar creëerden een vals gevoel van immuniteit dat de epidemie juist verlengde.
Ondertussen werden bijwerkingen zoals myocarditis en pericarditis — met name bij jonge mannen na de tweede dosis — systematisch geminimaliseerd of weggewuifd als “zeer zeldzaam”, terwijl de echte omvang van schade (inclusief mogelijke onderregistratie via systemen als Lareb) nog steeds onderwerp van debat is.
De ongevaccineerden werden intussen gestigmatiseerd als asociaal en gevaarlijk, met dwangmaatregelen, uitsluiting en morele veroordeling, terwijl de echte motor van de verspreiding vaak in de “gevaccineerde meerderheid” zat.
Een perfecte illustratie van hoe “wetenschap” en “solidariteit” werden ingezet om een beleid te rechtvaardigen dat de maatschappij verder ontwrichtte: hartproblemen bij jongeren, verstoorde immuunrespons bij herhaalde boosting, economische schade, en een diepe kloof in vertrouwen die nog jaren na zal echoën.
De offers waren niet alleen onnodig — ze waren grotendeels zelfvernietigend, gedreven door een combinatie van paniek, groepsdenken en institutionele zelfoverschatting.
En dat is misschien wel het meest verontrustende “offer” van allemaal.
@Flower11731@diecees Veel vragen mogen niet gesteld worden toch @Daandekort92 ? Wat algemene vraagjes, vaak nog hakkelend ook. Maar waarheidsvinding moet je niet willen toch Daan? @khadijaArib had het wel anders aangepakt, onderste steen boven!!!