فکر کن با گلوله جنگی قلبت رو بشکافن، بیان بالا سرت و تیر خلاص رو به پیشونیت بزنن، ساعت و گردنبندت رو هم بدزدن، بعد یهو چشمشون به تتوی تاج روی انگشتت بیفته و یه تیر هم به دستت بزنن؛ به پیکر بیجونت. این داستان یه فیلم نیست؛ جنایتیه که ماموران حکومتی جمهوری اسلامی ۱۸ دیماه در آریاشهر تهران علیه فرزند ایران و جانفدای میهن #فرید_رمضانی مرتکب شدند...مگه میذاریم این جنایتها فراموش بشه؟!مگه میذاریم بعد از این هولوکاست ایرانی، قاتلان و آمرانش قسر در برن؟! ما حتی یک قدم هم عقب نمیکشیم،خون فرید و هزاران جانباخته دیگه از حافظه این ملت پاک نمیشه. روز حساب خواهد رسید.میرسه روز انتقام. #جاویدشاه
دخترش کجاست،
یک مادر دست نیاز بسوی شما دراز کرده،
با چشمان گریان ، صدایی ک دیگه جون نداره،
دوستان هر کمکی از دستتون بر میاد ، انجام بدید ،
استوری اینستا خیلی جواب میده،
امشب یک مادر به گوشی نگاه میکنه،
نزارید نا امید بشه ،
چند نکتهٔ در مورد نیت خطرناک نبویان از قرائت #مکاتبات_محرمانهٔ_رهبری در صداوسیما:
۱-مکاتبات مربوط به ۹۰ روز پیش بوده
۲- مکاتبات تقطیع شده و تحریف شده قرائت شد
۳- صداوسیما نقش مؤثر در این فاجعه دارد
اگر هر روز برای یکجاویدناماشک بریزم باید ۱۳۶ سال گریه کنم، عمر من که قد نمیده، ما تا نسلها باید برای ایران بگرییم. هر روز به خودم قول میدم نگذارم چیزی عادی بشه، نگذارم کسی پا روی خون جوانهای مملکت بگذاره. زورمبه خودم و آدمهای دور و برمکه میرسه. این یکوظیفه ملی است!
#جاویدشاه
«دارم دایی میشم… خوشحالم.»
شاید هیچکس آن شب فکر نمیکرد این جمله، یکی از آخرین یادگارهای #مهدیار_مشتاقی رشیدی باشد؛ جوانی ۱۹ ساله که هنوز هزاران رؤیا برای زندگی داشت.
مهدیار، دانشجوی حقوق دانشگاه خاتم، اهل مشهد و بزرگشده گیلاوند دماوند بود. درس میخواند، کار میکرد و با امید، آیندهاش را میساخت. به گفته مادرش، پسری مهربان، مسئولیتپذیر و عاشق زندگی بود؛ کسی که از شادی دیگران، عمیقاً خوشحال میشد.
شب یلدا، وقتی فهمید خواهرش باردار است، با شوق گفت:
«دارم دایی میشم… خوشحالم.»
اما او هرگز فرصت نکرد دایی شدن را تجربه کند.
مهدیار در ۱۹ دیماه جاویدنام شد؛ اما نام او، آرزوهای ناتمامش و لبخندی که در خاطره عزیزانش مانده، هرگز فراموش نخواهد شد.
خبرنامه امیرکبیر در چارچوب پروژه «یادمان دانشجویان» از خانوادهها، دوستان و همکلاسیهای دانشجویان جانباخته دعوت میکند تا برای ثبت دقیق زندگی و حفظ یاد آنان، هرگونه اطلاعات، روایت، عکس یا سند قابل اتکا را برای ما ارسال کنند.
یاد انسانها، تا وقتی روایت میشوند، زنده میماند.