Malou CB

[Malou CB @MalouCb]

@PMounou Des tas de bonnes ondes pour toi, et c’est super de retrouver don Panzon en forme 💕

[Malou CB @MalouCb]

@PMounou Elle est tellement belle 😍

[Malou CB @MalouCb]

@fred_manfrin Bon appétit 😋

[Malou CB @MalouCb]

@corneloux Courage Bill ! 💕🐾

[Malou CB @MalouCb]

@fred_manfrin @ROVERduMOULIN Coucou les beaux beaucerons 👋🏻

[Malou CB @MalouCb]

@fred_manfrin @ROVERduMOULIN Merci la meute ! Et compte tenu de l’heure où je découvre votre post, c’est une belle journée que je vous souhaite ☀️

[Brigade de Protection Animale – BPA @Brigade_BPA]

Evee, petite par la taille, grande par le cœur ❤️

Croisée Husky de tout juste 5 mois, Evee rêve d’une nouvelle vie. Sociable congénères et chats, à l’écoute, joueuse, curieuse et câline, elle a déjà vraiment tout d’une grande ☺️

Evee est un chiot, un peu pataude et encore à apprendre 🤓
Elle ne connaît pas certains bruits, ni l’eau mais bien dans ses pattes avec patience et tendresse, elle s’adapte très facilement. Une attention est portée sur les moments d’absence, et accompagnée d’un compagnon de vie, elle se sent beaucoup plus rassurée ☺️

De petit gabarit, son poids adulte estimé serait d’environ 20 kilos.

💊 Encore sous traitement pour la giardiose, un isolement sera nécessaire encore quelques temps si d’autres animaux sont dans le foyer

📍Actuellement en Charente (16)

Si vous prêt pour l’aventure d’une vie à ses côtés, remplissez le formulaire 👉 https://t.co/nhyKBYGJkc

Evee vous attend ! 🤗 🐶❣️

***********

Pour soutenir nos missions, faire un don, devenir famille d’accueil, enquêteur ou bénévole BPA 👉 https://t.co/X6AmZdIo2C

#jesuisbpa #BPA #brigadedeprotectionanimale #adoption #husky #chiots #chiot #famille #tendresse #protectionanimale #MaltraitanceAnimale
#chiothusky

[Malou CB @MalouCb]

@corneloux 🙏💕🐾

[Malou CB @MalouCb]

@ROVERduMOULIN La Symphonie vespérale en or … Le moulin est magique et Phoebus le sait bien.

[Malou CB @MalouCb]

@fred_manfrin Mmmmm 😋 quel régal !

[Malou CB @MalouCb]

@fred_manfrin On la dirait peinte de mille petites touches de pinceau 🖌️ 🎨 Elle est merveilleuse

[Malou CB @MalouCb]

@Lyscandide Toutes mes pensées et mon soutien pour votre courageuse fille 💕

[ihtiyar_33_ @Dede38__]

Barınağa çok net bir planla gitmiştim. Genç bir köpek istiyordum. Belki bir yavru. Belki bir yaşında bir köpek. Kolay olacak, ağır bir geçmişi olmayan, gözlerinde acı taşımayan ve geçmişi yüzünden sonunda beni de üzmeyecek biri.
Kulübelerin arasında yürüyordum. Genç köpekler havlıyor, zıplıyor ve ziyaretçilere doğru uzanıyordu. Neredeyse yavru köpeklerin bulunduğu bölüme ulaşmıştım ki birden durdum.
En arkadaki kulübede Bruno vardı. Altı yaşında, iri bir rottweiler kırmasıydı. Yüzünde yara izleri vardı, kulaklarından biri garip bir şekilde düşüktü ve burnunun etrafındaki tüyler çoktan beyazlamaya başlamıştı. Havlamıyordu. Zıplamıyordu. İlgi istemiyordu. Sadece durup geçen insanlara bakıyordu.
Durduğumu fark ettiğinde aniden ayağa kalktı ve kulübenin arka tarafına koştu. Uzaklaştığını düşündüm. Ama ağzında bir şeyle geri döndü.
Bu eski, mavi bir battaniyeydi. Ya da daha doğrusu, battaniyeden geriye kalan şeydi: Deliklerle dolu, yıpranmış, kenarları sökülmüş bir kumaş parçası. Bruno onu dikkatlice parmaklıkların yanına bıraktı ve bana, sanki sahip olduğu en değerli şeyi veriyormuş gibi baktı.
Gülümsedim ve görevliye sordum:
“Benimle oynamak mı istiyor?”
Kadın başını salladı.
“Hayır. Bunu herkese yapıyor. Battaniyesini paylaşmayı sevmez. Ama onun elinde kalan tek değerli şeyin bu olduğuna inanıyor. Eğer onu verirse, birinin sonunda onu eve götüreceğine inanıyor.”
Kalbimin sıkıştığını hissettim.
Meğer Bruno neredeyse beş yıl boyunca bir aileyle yaşamış. Onu yavruyken sahiplenmişler. Çocuklarla birlikte büyümüş, evin içinde uyumuş, aileyle seyahatlere gitmiş. Ama sonra aile taşınmış ve büyük bir köpeğin artık onlar için uygun olmadığına karar vermiş. Onu bir torba mama, birkaç belge ve bu battaniyeyle birlikte barınağa bırakmışlar.
Battaniye, yavruluğundan beri onunlaymış. Eski hayatından kalan son parçaymış.
İlk günlerde Bruno neredeyse hiç yemek yememiş. Sadece battaniyeyi bir yerden başka bir yere taşımış, üzerinde uyumuş ve burnunu kumaşa gömmüş. Sonra her ziyaretçi geldiğinde battaniyeyi kulübenin kapısına getirmeye başlamış. Oyun oynamak için değil. Dikkat çekmek için değil. Sanki sahip olduğu her şeyi insanlara sunuyor ve sonunda birinin onu seçmesini umut ediyormuş gibi.
Tam o sırada çocuklu bir aile yaklaştı. Bruno canlandı, battaniyesini aldı ve parmaklıklara doğru koştu. Gözlerinde yeni bir umut ışığı belirdi. Adam kulübenin bilgi kartına baktı, sonra Bruno’ya döndü ve şöyle dedi:
“Daha küçük bir köpek baksak daha iyi olur.”
Ve gittiler.
Battaniye Bruno’nun ağzından düştü. Havlamadı. İnlemedi. Sadece beton zemine uzandı ve başını battaniyenin üzerine koydu. Bu öfke değildi. Reddedilmeye alışmış olmanın verdiği sessizlikti.
Görevli bana sekiz aydır beklediğini söyledi.
Sekiz ay boyunca her sabah eski battaniyesini parmaklıklara taşıyıp beklemişti.
Yavru köpeklerin olduğu bölüme baktım. Gitmeyi planladığım yere. Sonra tekrar Bruno’ya baktım. Beyazlamış burnuna, yara izlerine ve patilerinin altındaki battaniyeye.
Ve bir şeyi fark ettim: Karşımda zor bir köpek görmüyordum. Bir zamanlar kalbi kırılmış ama hâlâ sevmeye çalışan sadık bir yürek görüyordum.
Kulübenin yanına çömeldim.
“Bruno, battaniyeni sakla. Artık onu vermene gerek yok.”
Başını kaldırdı ve kuyruğunu hafifçe salladı.
Görevliye baktım ve dedim ki:
“Onu sahipleniyorum.”
Kapı açıldığında Bruno dışarı fırlamadı. Önce battaniyesini aldı. Sonra yanıma geldi ve hareketsiz kaldı; sanki hâlâ fikrimi değiştirmemi bekliyordu.
Tasmasını taktım ve fısıldadım:
“Eve gidiyoruz, koca oğlan.”
Bu olay üç yıl önceydi.
Bugün Bruno kanepemin yarısını kaplayarak uyuyor, öyle yüksek sesle horluyor ki bütün oda titriyor ve her sabahı hayat yeniden bir armağan olmuş gibi karşılıyor. Bir sürü oyuncağı var ama her akşam yine eski mavi battaniyesiyle uzanıyor.
Sadece artık onu kimseye vermiyor.
Başını üzerine koyuyor ve huzur içinde uykuya dalıyor.
Çünkü artık elinde kalan son şeyi vererek sevgiyi hak etmeye çalışmasına gerek yok.
Ben barınağa sevmesi en kolay köpeği arayarak gitmiştim.
Ama bana sevginin her zaman kolay olmadığını öğreten köpeği buldum. Bazen sevgi; yara izleriyle, beyazlamış tüylerle ve dişlerinin arasında eski bir battaniyeyle gelir.
Ve buna rağmen hayatındaki en doğru karar hâline gelir.
Eğer bu hikâye kalbinize dokunduysa, bir ❤️ bırakın ve geçmişi olan köpeklerin de sevgi dolu bir geleceği hak ettiğine inananlarla paylaşın.

#ALINTIVEŞİİRSEL

[Mobilisation pour la Cause Animale @MCAnimale]

🐾💔🌲À Niederbronn-les-Bains, un bébé lynx protégé a été massacré à coups de bâton.

Le tribunal de Strasbourg a rendu un verdict dérisoire avec du simple sursis.

Exigeons que le parquet fasse appel pour obtenir une vraie justice ✊

Signez ici
➡️ https://t.co/yaXz6aho8B ✍️

[Malou CB @MalouCb]

@fred_manfrin @ROVERduMOULIN C’est un festival de fleurs ! Merci pour la promenade et très belle journée à vous

[Malou CB @MalouCb]

@PMounou Oui il est adorable et incroyablement joueur malgré ce qu’il a vécu ! Encore quelques jours et il fera connaissance avec Stan le roux et Loulou la tigrée 😊

[Malou CB @MalouCb]

@PMounou Elle est tellement belle 😍

[Malou CB @MalouCb]

@fred_manfrin Magnifiques 😍

[Malou CB @MalouCb]

@ROVERduMOULIN Merci pour le renseignement musical 🎵 Je ne connaissais pas
Et belle journée à toute la meute

[Malou CB @MalouCb]

@fred_manfrin Bon appétit 😋