ولی واقعا به قول شفیعی کدکنی:
ای کاش، آدمی وطنش را (کل وطن هم نه، فقط خانواده درجه ۱، تیم فوتبال استقلال و تریای علم و صنعت)،
مثل بنفشهها
(در جعبههای خاک)
يک روز میتوانست
همراه خويشتن ببرد هر کجا که خواست
@milad_dokhanchi خب ما که سالها هست مصلی روندگان رو به رسمیت شناختیم. نرفتیم وسط نماز جمعه شون دستگیرشون کنیم، وسط ماه رمضانشون به خاطر غذا نخوردن آزار برسونیم بهشون یا هر چیز دیگه. اون ور قضیه ولی هر اعتراضی رو با گلوله جواب داد. اونها باید ۱۰ قدم بیان جلو تا ما یه قدم بتونیم بریم سمتشون.
@zaghmoghaled__ از وقتی هم اومد لاتزیو یادمه صرفا تک به تک گیر بود، اما روی هر شوت و سانتر ضعیف بود. من رو یاد هادی طباطبایی مینداخت (یا برعکس در واقع). فیزیکش مناسب گلری نبود
In questi istanti, il 9 luglio del 2006 andava in scena Francia-Italia.
Io ero lì, a Berlino.
Avevo 25 anni, tutta la vita d'avanti e col mio Nokia N73 provavo a registrare goffamente quei rigori.
Oggi a 20 anni di distanza mio figlio non riesce a credermi.
Torneremo.
واقعا قهرمانی ایتالیای ۲۰۰۶ یکیاز شیرین ترین قهرمانی ها بود. اون دوره فوتبال هنوز کلی ستاره داشت، از زیدان تا رونالدینیو و …، اما ایتالیا از همه «تیم» تر بود. ❤️🤍💚
شرکت های ملت چرا غذا میده؟ به ما فوقش نیم ساعت lunch time میدن بریم این Cuban cafe پایین شرکت یه ساندویچ و نوشابه و French friesبگیریم و۱۴ دلار هم بدیم و برگردیم سر کار.
@MOMNJD امیدوارم شما و خانواده تون هم یک سال کامل روز و شب از فکر آوارگی و بی سر پناهی روزتون شب بشه و صدای جنگنده روانی تون بکنه.. چند تا مدرسه میناب اتفاق بیفته شما راضی میشید؟! لعنت بر جنگ طلبان که خودشون تو امنیت کاملن
@MOMNJD شما من رو به شدت یاد اون جمله راسل میندازی که میگفت مشکل اساسی دنیا آدم هایی هستن که در واقع یه بخش کوچک از اطلاعات رو دارن اما به خاطر تعصب و غرور فکر میکنن همه چی رو بیش از بقیه میدونن.