Whether or not Europe stands with us, whether or not your journalists do their jobs, whether or not your politicians demonstrate the courage to act, I will fight for my people and my country.
افغانیها ۱۰درصد جمعیت ایرانن.
تو دی ماه تا الان دستکم ۶۰هزار نفر کشته شدند که فقط دو نفرشون رو میدونیم افغان هستند.
یعنی مشارکت مردم عادیشون ضد آخوند تقریبا یک_سی_هزارم بوده در حالیکه جمعیتشون یک_دهم ایرانیهاست.
واضحه؟
ریاضی بلدید؟
این مادرجندگان ۹۹/۹۹۹٪ شون تو جنگیدن با آخوند در کنار ما نبودند در حالیکه تو تشییع لاشه خامنهای همشون از دم جمع بودند.
برعکس فاطمیون که همشون افغان هستند نقش خیلی پررنگی تو قتلعام ایرانیها تو دیماه داشتند حتی چندبرابر عراقیها ازشون استفاده شد چون فارسی بلدن و راحتتر فرمان و سازمان میگیرن. ولی تلویزیون اینترنشنال با تمام توان نقش افغانیها رو تو کشتار سانسور کرد.
پس مراقب باشید عکس یه افغان که اعدام شده رو براتون سر چوب نزنن که همشون رو بهتون فرو کنند و افغانیها و ایرانیها رو صاحب یه درد و هدف مشترک نشون بدن.
افغانیها هرگز شبیه ما نیستند، ۹۹/۹۹شون کاملا مسلمان واقعیان و دستکم ۳۰۰سال مغزشون از دنیا عقبه.
افغانیها به لطف خون سربازان آمریکایی، ۲۰سال تمام فرصت آزادی و بنا گذاشتن یه حکومت ملی و دموکراتیک داشتند. دقت کنید" ۲۰سال آزگار"
ولی با اینکه وارث پادشاهی اومد بینشون محل سگش نذاشتن و همشون چسبیدن در کون اسلام و ۲۰ سال به امریکا فخش دادنپ و یه جمهوری فاسد اسلامی ساختند که فرق چندانی با طالبان نداشت و در حالیکه هنوز آخرین سرباز آمریکایی از افغانستان خارج نشده بود و هواپیما بلند نشده بود تمام شهرها بدون کوچکترین مقاومتی به آغوش طالبان پریدند و صدسال سیاه هم دیگه اون فرصت بادآورده براشون پیش نمیاد.
اگه یه افغانی بصورت استثنای یک در میلیون برای ایرانیان جنگید و کشته شد، دمش گرم تو خاک میهن دفنش میکنی�� ولی بقیه شما وطنداران! حتی اگه برای ما زخمی بشید بعدش باید از دم برگردید کشورتون یا کمکتون میکنیم از طریق ترکیه برید اروپا. اونجا غربیهای کصمغز درک درستی از اسلام ندارن و راحت میذارن سوارشون بشید و برای شما و ما بهتره.
ایران جای شما نیست و ما هم مهاجرپذیر نیستیم و نخواهیم بود و ما تو ایرلن آزاد فردا قطعا قوانین مهاجرتی مثل امارات و کویت رو تو ایران پیاده میکنیم نه مثل آلمان و فرانسه.
ما برای جرائمی مثل تجاوز و کودکبازی مجازات اعدام رو قاطعانه اجرا میکنیم و تو ایران نمیتونید مثل آلمان کودکان رو شکار کنید و نهایتا ۶ماه زندان با غذای درجه یک رایگان و اینترنت پرسرعت بگیرید.
ما قوانین رو جوری محکم و کوبنده میذاریم که یه دخترک نصفشب تو تهران و زابل و مشهد بتونه تنهایی بره دوچرخهسواری و اسکیت و هیچ کدوم از شما حتی اگه قانونی تو ایران باشید مثل ابوظبی و دوبی تخم نکنید حتی کلامی اذیتش کنید که سرتون به باد نره.
پس بهتره از همین الان عاقل و دوراندیش باشید و دنبال یه "بدن میزبان" جدید بگردید.
#جاویدشاه
Iran's Rights in the Caspian Sea Are Not Negotiable.
The Islamic Republic, amid profound structural weakness and a deep crisis of legitimacy, is seeking to advance and implement the Convention on the Legal Status of the Caspian Sea (the Aktau Convention). This effort, undertaken without the mandate of the Iranian people and without a clear and comprehensive guarantee of Iran's historic rights, is deeply concerning and constitutes a serious threat to Iran's national interests.
Under the 1921 and 1940 treaties between Iran and the Soviet Union, the legal regime governing the Caspian Sea was founded on the parties' shared rights and the principles of mutual agreement and common interests.
Following the dissolution of the Soviet Union, the newly independent states reaffirmed, in the Alma-Ata Declaration (December 1991), their commitment to the treaties of the former Soviet Union and to fulfilling the international obligations arising from those agreements through the successor states.
Accordingly, any fundamental change to the legal status of this strategically vital body of water must be made with the agreement of all littoral states and with full respect for Iran's rights.
However, the Aktau Convention provides for the conclusion of bilateral and multilateral agreements among the littoral states concerning portions of the seabed and subsoil of the Caspian Sea, areas that were previously part of the shared waters of Iran and the Soviet Union.
This sets a dangerous precedent. By circumventing the principle of consensus among all littoral states, it effectively weakens Iran's historic position and diminishes the country's role in determining the future legal status of the Caspian Sea.
Since the signing of the Aktau Convention in 2018, I have repeatedly warned that "national interests cannot be safeguarded from a position of weakness." At the time, I also stressed that the criminal clique ruling the Islamic Republic sacrifices the interests of the Iranian nation and homeland for its own survival, and that its foreign policy repeatedly resorts to concessions and appeasement from a position of weakness.
My position on the current process remains unchanged. I consider the Islamic Republic's attempt to ratify this convention to be contrary to Iran's national interests.
No decision concerning Iran's resources, borders, or sovereign rights in this strategic body of water can possess legitimacy without the genuine participation and consent of the Iranian people. Iran's rights in the Caspian Sea are not negotiable, nor can they be relinquished. Any action that undermines these rights will be recorded in the historical memory of the Iranian nation, and those responsible will ultimately be held accountable by the people of Iran.
جمهوری اسلامی در شرایط ضعف شدید ساختاری و بحران مشروعیت، قصد پیشبرد و اجرای «کنوانسیون رژیم حقوقی دریای کاسپین» (کنوانسیون آکتائو) را دارد. این تلاش رژیم، بدون پشتوانه اراده ملت ایران و بدون تضمین روشن و کامل حقوق تاریخی کشور، اقدامی نگرانکننده و تهدیدی جدی علیه منافع ملی ایران است.
بر اساس معاهدات ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میان ایران و اتحاد جماهیر شوروی، رژیم حقوقی دریای کاسپین بر پایه حقوق مشترک طرفین و اصل توافق و منافع مشترک شکل گرفته بود.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، کشورهای تازهاستقلالیافته در «اعلامیه آلماتی» (دسامبر ۱۹۹۱) بر پایبندی به معاهدات شوروی سابق و تضمین اجرای تعهدات بینالمللی ناشی از قراردادها و پیمانهای آن توسط دولتهای جانشین تأکید کردند.
بر همین اساس، هرگونه تغییر اساسی در وضعیت حقوقی این پهنه آبی راهبردی باید با توافق مشترک همه کشورهای ساحلی و با رعایت کامل حقوق ایران انجام شود.
با این حال، کنوانسیون آکتائو امکان انعقاد توافقهای دوجانبه و چندجانبه میان کشورهای ساحلی درباره بخشهایی از بستر و زیربستر دریای کاسپین را پیشبینی کرده است؛ بخشهایی که قبلاً بخشی از پهنه آبی مشترک ایران و اتحاد جماهیر شوروی محسوب میشدند.
این بدعتی خطرناک است که با دور زدن اصل اجماع همه کشورهای ساحلی، عملاً جایگاه تاریخی ایران را تضعیف میکند و نقش کشور را در تعیین سرنوشت دریای کاسپین کاهش میدهد.
از زمان امضای کنوانسیون آکتائو در سال ۲۰۱۸، بارها هشدار دادهام که «پاسداری از منافع ملی از موضع ضعف ممکن نیست». همان زمان نیز تأکید کردم که فرقه تبهکار جمهوری اسلامی، منا��ع ملت ایران و میهن را قربانی بقای خود میکند و در سیاست خارجی، از موضع ضعف به باجدهیهای پیدرپی تن میدهد.
موضع من درباره روند کنونی همان است. تلاش جمهوری اسلامی برای تصویب این کنوانسیون را اقدامی مغایر با منافع ملی ایران میدانم.
هیچ تصمیمی درباره منابع، مرزها و حقوق ایران در این پهنه آبی، بدون رضایت و مشارکت واقعی ملت ایران، از مشروعیت برخوردار نخواهد بود. حقوق ایران در دریای کاسپین قابل معامله یا چشمپوشی نیست. هرگونه اقدام در جهت تضییع این حقوق، در حافظه تاریخی ملت ایران ثبت و تصمیمگیرندگان در برابر ملت ایران پاسخگو و بازخواست خواهند شد.
پاینده ایران
هممیهنان عزیز خارج از کشور،
تصویری که شما در گردهماییهای «روز جهانی اقدام» در سراسر جهان به نمایش گذاشتید، تصویر واقعی ایران بود؛ تصویری باشکوه از صلحجویی، فرهنگ، تمدن، نظم و قانونمداری ایرانی؛ در نقطه مقابل تروریسم، عقبماندگی، خشونت، هرجومرجطلبی و افراطیگری جمهوری اسلامی.
در روزها و هفتههای پیش رو که هممیهنان ما در ایران، چشمانتظار کمک جهانی هستند، وظیفه ما این است که مطمئن شویم این کمک از راه خواهد رسید. از این رو، پیام شما به سیاستمداران و تصمیمگیران کشورهای میزبانتان بسیار روشن است: آنها که مانع از کمکرسانی به مردم ایران شوند رای و حمایت جامعه بزرگ ایرانیان خارج از کشور را نخواهند داشت، نه امروز و نه در آینده.
من از همه شما میخواهم که همچنان، نمایندگان شایسته ملت ایران باشید؛ مصمم و استوار، بابرنامه و باوقار، همچون «روز جهانی اقدام» به پیش ب��وید؛ چشم از هدف اصلی برندارید؛ از رفتارهایی که در شان ملت بزرگ ایران نیست، بپرهیزید؛ و اجازه ندهید حاشیهها و حاشیهسازان شما را از پیمودن مسیر پیروزی منحرف کنند.
پاینده ایران،
رضا پهلوی
نگاه پدر در آن واپسین وداع، نگاه مظلومان بیآب و بینان امروز بود. اشکی بود که امروز از چشم فقر میریزد؛ از چشم دهقان؛ از چشم معلم؛ از چشم رُفتگر و کولبر. اشک پادشاه، اشک دادخواهی بود؛ دادخواهی مردم در بیدادگاهی که در راه بود. در آن واپسین نگاه، اشک پدرم، اشک ایران بود.
۲/۲
این حرکت محبی که در تکرار جنایت اربابهاش به سمت تماشاگرانی که با لباسهای جاویدنامها اومده بودن، شلیک کرد رو هزاران نفر باید به فیفا گزارش بدن که محروم بشه تا بفهمه مسجد جای گوزیدن نیست.
@FIFAcom#جاویدشاه
لطفا منتشر و درخواست کنید
Football should never be used to normalize or glorify gestures that can be interpreted as threatening or encouraging violence. After the killing of 45,000 people by the Islamic Republic regime in the streets of Iran during #Jan8and9, 2026, while an entire nation mourns its sons and daughters, seeing a player celebrate with a gun gesture directed at football fans who oppose the Islamic regime in Iran sends a deeply disturbing and threatening message. FIFA must review this conduct under its disciplinary regulations and uphold the principles of respect, sportsmanship, and fair play.
@FIFAcom@FIFAMedia
ترجمه
«فوتبال هرگز نباید به ابزاری برای عادیسازی یا ستایش حرکاتی تبدیل شود که میتوان آنها را تهدیدآمیز یا مشوق خشونت تعبیر کرد. پس از کشته شدن ۴۵ هزار نفر به دست رژیم جمهوری اسلامی در خیابانهای ایران طی #۸و۹ژانویه ۲۰۲۶، در حالی که ملتی در سوگ فرزندان خود نشسته است، دیدن شادی گل یک بازیکن با ژست شلیک اسلحه به سمت هواداران فوتبالی که مخالف حکومت اسلامی در ایران هستند، پیامی عمیقاً نگرانکننده و تهدیدآمیز ارسال میکند. فیفا باید این رفتار را بر اساس مقررات انضباطی خود بررسی کرده و از اصول احترام، روحیه ورزشکاری و بازی جوانمردانه دفاع کند.»