Hans C. Andersen

ではお前の人生を書き上げよう。タイトルは...そう、「Märchen Meines Lebens—A Story Just For You」だ。| Caster ☆2 | Storyteller | Author | FGO | RP/TH | ✉open

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

Märchen Meines Lebens

เรื่องราวแด่ตัวเธอเพียงผู้เดียว

ตัวเธอผู้ถูกเลือกจากโชคชะตา
ตัวเธอผู้ต่อสู้กับโชคชะตา
ตัวเธอผู้ดิ้นรนบนโชคชะตา
วีรบุรุษแสนธรรมดา

ฟูจิมารุ ริทสึกะ

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

@RhymeGoodfellow "...."

ได้ยินคำว่าเค้กแมลงแล้วนักประพันธ์ก็หลุบตามองเค้กในกล่องที่อีกฝ่ายนำมาด้วยสายตาไม่ไว้วางใจ แต่ยังไงก็เป็นเค้กของคนอื่นจึงไม่น่ามีแมลงอยู่

แต่เพื่อความแน่ใจ

"ไอเจ้าเค้กนี่น่ะ ไม่มีแมลงใช่ไหม?"

ถึงจะกินได้ก็เถอะ แต่อยู่ในของหวานมันนอกรีตจนเกินไป

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

@RhymeGoodfellow นักประพันธ์เลิกคิ้วขึ้นราวจะกล่าวว่า "งั้นเหรอ" มือเล็กเอื้อมเปิดกล่องขนมอย่างไม่ยี่หระ

"พูดถึงเรื่องฮาโลวีนแล้ว...แกไม่มีบ้างเรอะ คนที่คิดว่าอยากจะไปหาหรือคิดว่าจะมาหาน่ะ"

"ในหัวฉันก็มีอยู่คนนึงอยู่น่ะที่แกน่าจะไปหาน่ะ...แล้วก็คงไปหลอกอย่างเดียวไม่เลี้ยง"

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

@RhymeGoodfellow "ก็เพราะเป็นเส้นตายต่างหากงานถึงได้ต้องเสร็จน่ะ แต่ถ้าออกมาเป็นงานห่วยแตกก็อีกเรื่องนึง"

"เปลี่ยนบรรยากาศก็คงจะช่วยได้บ้าง แ���่ไม่มีสิ่งไหนยอดเยี่ยมไปกว่าเส้นตายหรอก"

นักประพันธ์กล่าวด้วยน้ำเสียงเสียดสี

"หืม? ของหวานเหรอ? ไปได้มาจากไหนล่ะ?"

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

@RhymeGoodfellow "คุณค่าของผลงานฉันคือคนตัดสิน ตราบใดที่ยังไม่พอใจก็จะยังไม่หยุด แต่ปัจจัยหลัก ๆ มันอยู่ที่เพราะไม่มีเส้นตายต่างหาก...."

นักประพันธ์ส่ายหัวพร้อมหัวเราะเบา

"ถ้าไม่ถูกบังคับให้ไปเขียนภาคต่อของเงือกน้อยอีกรอบก็น่าสนใจดี ถึงฉันจะเห็นภาพตัวเองหมกอยู่ในห้องพักทั้งวันก็เหอะนะ"

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

@RhymeGoodfellow "เขียนงาน เขียนไม่จบ เขียนใหม่ เขียนไม่จบ เขียนใหม่ เขียนจบ แต่ไม่พอใจ แล้วก็เขียนใหม่"

"โดยรวมก็ปกติดี นาน ๆ ครั้งก็จะโดนมาสเตอร์เรียกไปใช้งานบ้าง"

เขานั่งขัดสมาธิแล้วยกแขนขึ้นเอนหัวลงไปเท้าค้างพร้อมรอยยิ้มแสยะ

"แกเถอะ เห็นว่าปีนี้ได้ไปเที่ยวทะเลนี่ เป็นยังไงล่ะ?"

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

@RhymeGoodfellow แอนเดอร์เซนมองคู่สนทนาด้วยสายตา��รียบนิ่ง

"ถึงอาจจะมาให้หลอกหรือเลี้ยงก็จริง แต่คงไม่ใช่ว่าจะมาตัวเปล่าจริง ๆ หรอกใช่ไหม?"

จากนั้นเขาก็โคลงหัวเล็กน้อยเป็นทำนองว่าไม่ได้ใส่ใจนักแล้วเดินไปนั่งลงบนเตียง

"ไหน ๆ ก็เป็นคนที่เคยดื่มด้วยกันรอบ ถ้าจะถามสารทุกข์สุกดิบก็คงจะได้สินะ?"

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

@RhymeGoodfellow "ก็มีเหตุผล แต่คนที่จะมาขอขนมกับฉันในวันฮาโลวีนน่ะมีไม่เยอะหรอก ส่วนถ้าเป็นคนที่จะมาแกล้งก็อีกเรื่องหนึ่ง"

นักประพันธ์เดินเข้าไปในห้องยังโต๊ะทำงาน หยิบลูกอมจากตะกร้าออกมาหนึ่งลูกและยื่นไปทางทิศประตู

"ขนมน่ะไม่ได้เตรียมไว้หรอกมีแต่ลูกอมอย่างเดียว..จะเอาไหม?"

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

"บีสต์? เอาเถอะ พวกแกมันก็ชอบทำอะไรบ้า ๆ บอ ๆ อยู่แล้วนี่นะ?"

นักประพันธ์แสยะยิ้ม

"แต่ก็หวังว่าในอนาคตพวกที่เหลือจะไม่ตามมาด้วยก็แล้วกัน"

กำล���งหมายถึงบีสต์ตัวนั้น

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

"ไม่มีเจ้าสาหร่ายให้ทะเลาะด้วยเลยไปตีกับเครื่องทำกาแฟแทนรึไง?"

[AlterEgo S Meltryllis @s_meltryllis]

/แวะไปตบเครื่องทำกาแฟ

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

"สุขสันต์วันเกิด! เอาล่ะ เจ้าภาพควรจะเป็นฝ่ายเลี้ยงใช่ไหม? ไหนเหล้าล่ะ?"

[W.S. @Shakespear_BTH]

เช้านี้ตื่นมากับ...

สิ่งนั่นสินะครับ ที่เรียกว่าวันเกิดน่ะ

[✧ メディア @UragiriNoMajo_]

*นั่งกดเป๊าะแป๊ะ*

[AlterEgo S Meltryllis @s_meltryllis]

1พรีม่า บัลเลอร์ริน่า สมญานามแห่งนักบัลเล่ต์ที่มีความโดดเด่น สง่างาม เจิดจรัส เพียบพร้อมซึ่งคุณสมบัติแห่งการเป็นพรีม่า
รางวัลอันทรงเกียรติและมีค่ามากที่สุดในบรรดาวงการนักบัลเล่ต์ น้อยนักจะพบผู้ที่ถูกกล่าวขานว่าเป็นพรีม่าที่ยอดเยี่ยมในยุคช่วงต้นถึงกลางศตวรรษที่19

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

"เมื่อวานได้ยินเสียงบางอย่างแถวนี้น่ะสิ"

"เอ���เถอะ ถ้ายังไม่พังก็โอเค"

[Dioscuri Pollux @DioscuriP]

“ไม่ใช่ว่าเป็นเพราะตัวกาแฟข้างในหรอคะ”

เป็นเทพ ข้าไม่เชี่ยวเครื่องใช้ไฟฟ้า

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

"ของแค่นี้ กาแฟหนึ่งแล้วก็พอ"

*ซด*

*ตื่น*

"แต่กาแฟมันรสชาติแปลก ๆ กว่าปกติแหะ"

ทีใครไปเตะหรือเอาอะไรไปตีรึเปล่า?

[Dioscuri Pollux @DioscuriP]

ดูท่าทางจะง่วงน่าดูนะคะ

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

ไม่บอกอรุณสวัสดิ์แต่ยืนตาปรืออยู่หน้าเครื่องทำกาแฟ

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

@RhymeGoodfellow หลังเรื่องราวอันแสนสุขสันต์ก็เป็นเพียงความฝันหนึ่งตื่น

เทพนิยายก็เป็นของแบบนั้น

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

@RhymeGoodfellow ถ้าอย่างนั้นก็ "อรุณสวัสดิ์"

หลังจากไล่ตามคุณผีเสื้อไปในป่ามหัศจรรย์ก็ได้เจอกับปาร์ตี้น้ำชา หลังพักดื่มชาให้หายเหนื่อยก็มืดค่ำซะแล้ว ภายใต้แสงจันทร์ก็โดนคุณผีเสื้อชวนมาเต้นรำด้วยกัน สนุกมากจนหลับไป

ตื่นมาอีกทีก็อยู่ที่ห้องของตัวเอง ทุกอย่างกลายเป็นเพียงความฝัน―แฮปปี้เอนด์

+

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

@RhymeGoodfellow "ยังเหลือเหล้าอีกตั้งหนึ่งขวด"

นักประพันธ์ไม่ลืมหยิบของโปรดติดมือมาด้วย

"แล้วตอนนี้ควรจะกล่าวราตรีสวัสดิ์หรือรอไว้อรุณสวัสดิ์ดีล่ะ?

ตอนแรกที่บอกว่าจะแค่มาเปลี่ยนบรรยากาศ ไหงก็กลายเป็นแบบนี้ได้กัน"

นวดขาไปพลาง

"อยากกับไล่ตามกระต่ายลงไปในโพรงแล้วเขาสู่โลกมหัศจรรย์เลยนะ?"

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

@RhymeGoodfellow ―เพราะงั้นจะบอกว่าเพราะมีแกถึงยิ้มได้ก็ไม่ผิดนัก"

แอนเดอร์เซนถอยหลังออกมาพร้อมโค้งให้กับโอเบรอนดังที่อีกฝ่ายทำ

"โลก��ี่มองเห็นแก นั่นสินะ ก็เหมือนอยู่ในดินแดนแห่งความฝันก็ห่างไกลความเป็นจริงนั่นแหละ

―เหมือนกับเทพนิยาย ก็เลยทำให้ฉันยิ้มได้ล่ะมั้ง"

[Hans C. Andersen @MarchenForYou]

@RhymeGoodfellow นักประพันธ์ยกยิ้ม ครั้งนี้เป็นยิ้มที่ออกไปทางเย้ยหยัน―ดังเช่นรอยยิ้มปกติที่มักปรากฏบนใบหน้าของเขา

"เอ��ตัวเองเป็นศูนย์กลางซะจริง แต่...จะว่าเพราะมีแกก็เลยยิ้มได้ก็ไม่ผิดนัก ฉันยิ้มเพราะการเต้นเมื่อกี้มันสนุกและคนที่ทำให้การเต้นมันสนุกก็คือแก

+