اااخ ااخ وقتی وارد مود "ابرو بالا انداختنم" میشم خودم از خودم میترسم. این مود که حالا که جنبه ی وجهه ی نایسمو نداری حالا که دست کمم گرفتی بذار انقد رقابت کنم باهات که مچتو بزنم به خاک!
شاید بنظر مسخره بیاد ولی این اصلا من نبودم. هیچوقت اهل ارایش نبودم ولی موهای من حتی وز نداشت جلو عموم. لباسام هیچوقت غیر ست و راحت نبود. معمولا حتی تو ایران ته دلم فکر میکردم دستمو یکم درازتر کنم کش میاد و به آرزوهام یه جوری میرسه. الان؟ نه! آرزوهام اونور دنیان من یه سیاره دیگه.
چند روزه حسود شدم. تنها ویژگی که تا حالا نداشتم چون شاید همیشه اینجوری بودم که اگر یکی یه چیزی رو داره منم بخوام میتونم بهش برسم. خیلیم ارزوهای دست نیافتنی رو سراغش نمیرفتم. ولی الان "هیچی" هستم از وقتی اومدم. یه هیچی تنهای بی دست اورد. بنابراین هر خبر ازدواج هر خبر pr
بچه ، فارغ التحصیلی، مطب، قبولی دانشگاه هر milestone ای رو میتونم اذیت بشم باهاش. چون هیچ دست آوردیم دیگه اینجا اهمیت نداره. خیلیاشم از دست دادم. مثل استایل و وقت اضافه. همیشه خوش پوش بودم چون وقت اضافه زیادی داشتم که به خودم برسم. دیروز با دمپایی و هودی و شلوار در ملا عام بودم.
دیگه دلم نمیخواد استرس نشدن هارو بکشم دیگه دلم نمیخواد از زندگی بزنم بخاطر کاری که آدما یا شرایط باهام میکنه. دلم میخواد فقط چشمم به پیش روی خودم باشه.
کدوم حیوون بود دید تونلی داشت؟ کاش اون من بودم.
داشتم به چشم آدما تو عکسایی کهخودم ازشون گرفته بودم نگاه میکردم و یهو تو ذهنم اومد که من چجوری دلم اومد اینچشمارو رها کنم و دور شم؟
همیشه ایدم این بوده که هیشکی وابسته ی من نیست و من وابستم به بقیه ولی الان میدونم بالاخره دوستم داشتن و وابستم بودن و من گذاشتمشون رفتم.
چقد از حرکت بعضی مردا خوشم میاد که همینطور که واستادن با پارتنرشون ور میرن. مثلا موهاشو میزنن پشت گوششون گوشه لباسشونو صاف میکننیه مدت طولانی نگاهش میکنن. واقعا اینو یاد بگیرین زندگی رو بردین.
عکس خودمو تو مدرک ازمون زبانی که ماه دوم مهاجرتم دیدم و دلم کباب شد. پف کرده مریض ترسیده تنها پریشون🥲 چجوری میتونه واقعا یک عکس یهویی انعکاس لحظه ای که توش بودم رو به خوبی نشون بده؟
یعنی چی تو انگلیسی معادل قابل نداره پیدا نمیشه؟؟ یا حداقل من بلد نیستم. وقتی یکی از یه لباسی کفشی چیزیم تعریف میکنه احساس میکنم لختم از خجالت😂 هرکی بالاخره یه جور دیوونس🦭
@smeurrens Many Iranians in Canada are educated, working, paying taxes, and contributing to the economy. With war and instability in Iran, returning is not safe. We are not asking for automatic PR only a fair chance to keep legal status and pursue PR through existing pathways.