बालेन सरकारको १०० दिने शासकीय अवधी मा पुरागर्ने भनि घोषणा गरीएको १०० बुँदे शासकीय सुधार कार्यक्रमको १० बुँदा मा वर्णन गर्दै गर्दा ...
१. १०० दिनमा एक पनि बुँदा पूर्ण रूपमा पूरा नहुनु:
सरकारले घोषणा गरेको १०० बुँदे कार्यक्रम १०० दिनमा पूरा नगरेर जनतालाई ठग्यो। केही बुँदा मात्र सुरु भएका छन्, बाँकी सबै कागजमा ��ीमित छन्।
२. अवास्तविक र झुटा समयसीमा:
१५ दिन, ३० दिन र १०० दिनभित्र काम सक्ने भनिएका बुँदाहरू अझै अलपत्र छन्। यो केवल जनतालाई भ्रममा पार्ने प्रचारबाजी थियो, वास्तविक कार्यान्वयनको योजना नै थिएन।
३. विपन्न र सुकुमबासीमाथि अत्याचार:
नदी किनारका बस्ती हटाउने नाममा गरीब र विपन्न परिवारहरूलाई जबरजस्ती बेदखल गरियो। पुनर्स्थापना र वैकल्पिक व्यवस्था बिना गरिएको यो कदम मानवअधिकारको उल��लंघन हो।
४. मन्त्रालय घटाउने नाममा प्रशासनिक अराजकता:
मन्त्रालय संख्या घटाउने निर्णयले कर्मचारीतन्त्रमा अन्योल र काममा ढिलासुस्ती बढायो। पूर्वकर्मचारी र विज्ञहरूले यो निर्णय अव्यावहारिक भनेका छन्।
५. दलीय युनियन र विद्यार्थी संगठन प्रतिबन्ध:
कर्मचारी र विद्यार्थीमाथि राजनीतिक अधिकार खोस्ने यो कदम लोकतन्त्र विरोधी छ। यसले आवाज उठाउने अधिकारलाई दबाउने प्रयास गरेको छ।
६. सम्पत्ति छानबिन आयोग राजनीतिक प्रतिशोध:
पूर्वनेता र अधिकारीहरूको सम्पत्ति छानबिन गर्ने भनिएको आयोग चयनात्मक र प्रतिशोधपूर्ण देखिन्छ। वास्तविक भ्रष्टाचारीलाई छोडेर विरोधीहरूलाई लक्षित गरिएको छ।
७. डिजिटल सेवा र होम डेलिभरीको झुटो दाबी:
१०० दिनभित्र राहदानी, नागरिकता जस्ता सेवा घरमै पुर्याउने भनेको अहिले पनि पूरा भएको छैन। जनता अझै लामो लाइन र घुसमा फसेका छन्।
८. कृषि र वैदेशिक रोजगारलाई पूर्ण बेवास्ता:
१०० बुँदामा किसानको न्यूनतम मूल्य र रेमिट्यान्स क्षेत्रको सुधारजस्ता महत्वपूर्ण मुद्दा छुटाइयो। यो सरकार जनताको दैनिक समस्या समाधान गर्न असफल छ।
९. सीमावर्ती क्षेत्रमा आर्थिक बोझ:
भारतीय स���मानमा कडा महसुल लगाउँदा सीमा क्षेत्रका गरिब जनताको दैनिक जीवन महँगो बनाइयो। यसले मुद्रास्फीति बढाएको छ र जनताको गुनासो बढेको छ।
१०. समग्रमा प्रचार र शक्ति देखाउने माध्यम:
यो १०० बुँदे कार्यक्रम वास्तविक सुधार होइन, केवल सत्ता टिकाउने र जनतालाई भ्रममा पार्ने राजनीतिक हतियार हो। एक महिनापछि पनि धेरै बुँदा अलपत्र छन्, जसले सरकारको असक्षमता प्रमाणित गर्छ।
समग्र मा, यस्ता कार्यक्रमल�� देशको समस्या समाधान गर्न सक्दैन, बरु नयाँ विवाद र असन्तुष्टि सिर्जना गरेको छ जस्को कारण आम नागरिकमाझ अझ निरास बढेको देखीन्छ ।
नदी किनारका बस्ती हटाउने नाममा गरीब र विपन्न परिवारहरूलाई जबरजस्ती बेदखल गरियो। पुनर्स्थापना र वैकल्पिक व्यवस्था बिना गरिएको यो कदम मानवअधिकारको उल्लंघन हो।
बालेन सरकारको १०० दिने शासकीय अवधी मा पुरागर्ने भनि घोषणा गरीएको १०० बुँदे शासकीय सुधार कार्यक्रमको १० बुँदा मा वर्णन गर्दै गर्दा ...
१. १०० दिनमा एक पनि बुँदा पूर्ण रूपमा पूरा नहुनु:
सरकारले घोषणा गरेको १०० बुँदे कार्यक्रम १०० दिनमा पूरा नगरेर जनतालाई ठग्यो। केही बुँदा मात्र सुरु भएका छन्, बाँकी सबै कागजमा सीमित छन्।
२. अवास्तविक र झुटा समयसीमा:
१५ दिन, ३० दिन र १०० दिनभित्र काम सक्ने भनिएका बुँदाहरू अझै अलपत्र छन्। यो केवल जनतालाई भ्रममा पार्ने प्रचारबाजी थियो, वास्तविक कार्यान्वयनको योजना नै थिएन।
३. विपन्न र सुकुमबासीमाथि अत्याचार:
नदी किनारका बस्ती हटाउने नाममा गरीब र विपन्न परिवारहरूलाई जबरजस्ती बेदखल गरियो। पुनर्स्थापना र वैकल्पिक व्यवस्था बिना गरिएको यो कदम मानवअधिकारको उल्लंघन हो।
४. मन्त्रालय घटाउने नाममा प्रशासनिक अराजकता:
मन्त्रालय संख्या घटाउने निर्णयले कर्मचारीतन्त्रमा अन्योल र काममा ढिलासुस्ती बढायो। पूर्वकर्मचारी र विज्ञहरूले यो निर्णय अव्यावहारिक भनेका छन्।
५. दलीय युनियन र विद्यार्थी संगठन प्रतिबन्ध:
कर्मचारी र विद्या���्थीमाथि राजनीतिक अधिकार खोस्ने यो कदम लोकतन्त्र विरोधी छ। यसले आवाज उठाउने अधिकारलाई दबाउने प्रयास गरेको छ।
६. सम्पत्ति छानबिन आयोग राजनीतिक प्रतिशोध:
पूर्वनेता र अधिकारीहरूको सम्पत्ति छानबिन गर्ने भनिएको आयोग चयनात्मक र प्रतिशोधपूर्ण देखिन्छ। वास्तविक भ्रष्टाचारीलाई छोडेर विरोधीहरूलाई लक्षित गरिएको छ।
७. डिजिटल सेवा र होम डेलिभरीको झुटो दाबी:
१०० दिनभित्र राहदानी, नागरिक��ा जस्ता सेवा घरमै पुर्याउने भनेको अहिले पनि पूरा भएको छैन। जनता अझै लामो लाइन र घुसमा फसेका छन्।
८. कृषि र वैदेशिक रोजगारलाई पूर्ण बेवास्ता:
१०० बुँदामा किसानको न्यूनतम मूल्य र रेमिट्यान्स क्षेत्रको सुधारजस्ता महत्वपूर्ण मुद्दा छुटाइयो। यो सरकार जनताको दैनिक समस्या समाधान गर्न असफल छ।
९. सीमावर्ती क्षेत्रमा आर्थिक बोझ:
भारतीय सामानमा कडा महसुल लगाउँदा सीमा क्षेत्रका गरिब जनताको दैनिक जीवन महँगो बनाइयो। यसले मुद्रास्फीति बढाएको छ र जनताको गुनासो बढेको छ।
१०. समग्रमा प्रचार र शक्ति देखाउने माध्यम:
यो १०० बुँदे कार्यक्रम वास्तविक सुधार होइन, केवल सत्ता टिकाउने र जनतालाई भ्रममा पार्ने राजनीतिक हतियार हो। एक महिनापछि पनि धेरै बुँदा अलपत्र छन्, जसले सरकारको असक्षमता प्रमाणित गर्छ।
समग्र मा, यस्ता कार्यक्रमले देशको समस्या समाधान गर्न सक्दैन, बरु नयाँ विवाद र असन्तुष्टि सिर्जना गरेको छ जस्को कारण आम नागरिकमाझ अझ निरास बढेको देखीन्छ ।
ठेक्का रद्द गर्न खोजीएको पासपोर्ट छपाइको नयाँ ठेक्का त पुरै धेर जान्नेहरु को माधिवेशन कै स्टाइल मा हुदै त छैन कतै ?
ठेक्का पाउने नयाँ कम्पनी को चिना नै छताछुल्ल पार्दै रहेछन !
ठेक्का रद्द गर्न खोजीएको पासपोर्ट छपाइको नयाँ ठेक्का त पुरै धेर जान्नेहरु को माधिवेशन कै स्टाइल मा हुदै त छैन कतै ?
ठेक्का पाउने नयाँ कम्पनी को चिना नै छताछुल्ल पार्दै रहेछन !
ठेक्का रद्द गर्न खोजीएको पासपोर्ट छपाइको नयाँ ठेक्का त पुरै धेर जान्नेहरु को माधिवेशन कै स्टाइल मा हुदै त छैन कतै ?
ठेक्का पाउने नयाँ कम्पनी को चिना नै छताछुल्ल पार्दै रहेछन !
दलिय अन्धकार र संकीर्ण स्वार्थलाई चिरेर, अर्को दलको महाधिवेशनमा शिर ठाडो पारेर उपस्थित हुनु भनेको नेपालको राजनीतिक इतिहासमा दुर्लभ साहस र उच्चतम लोकतान्त्रिक संस्कृतिको ज्वलन्त दृष्टान्त हो !
गगन थापा ! तपाईंले आज प्रजातन्त्रको मुटुमा आगो बाल्नुभयो !
रवि लामिछाने को पार्टीको महाधिवेशनमा सहभागी भएर तपाईंले प्रमाणित गर्नुभयो कि तपाईं साँच्चै प्रजातान्त्रिक योद्धाको सर्वोच्च उदाहरण, लोकतन्त्रको लौह पुरुष र लोकतान्त्रिक पद्धतिको अटल र असली सिपाही हुनुहुन्छ !
दलिय अन्धकार र संकीर्ण स्वार्थलाई चिरेर, अर्को दलको महाधिवेशनमा शिर ठाडो पारेर उपस्थित हुनु भनेको नेपालको राजनीतिक इतिहासमा दुर्लभ साहस र उच्चतम लोकतान्त्रिक संस्कृतिक��� ज्वलन्त दृष्टान्त हो !
गगन दाइ, आज प्रमाणीत भयो कि तपाइले वास्तबमा नै त्यो बिपी कोइराला ले लगाउनु भएको जुत्तामा आफ्नो खुट्टा राख्नुभएको छ ।
जय नेपाल ! 🇳🇵 @thapagk 🙏🙏
दलिय अन्धकार र संकीर्ण स्वार्थलाई चिरेर, अर्को दलको महाधिवेशनमा शिर ठाडो पारेर उपस्थित हुनु भनेको नेपालको राजनीतिक इतिहासमा दुर्लभ साहस र उच्चतम लोकतान्त्रिक संस्कृतिको ज्वलन्त दृष्टान्त हो !
गगन थापा ! तपाईंल��� आज प्रजातन्त्रको मुटुमा आगो बाल्नुभयो !
रवि लामिछाने को पार्टीको महाधिवेशनमा सहभागी भएर तपाईंले प्रमाणित गर्नुभयो कि तपाईं साँच्चै प्रजातान्त्रिक योद्धाको सर्वोच्च उदाहरण, लोकतन्त्रको लौह पुरुष र लोकतान्त्रिक पद्धतिको अटल र असली सिपाही हुनुहुन्छ !
दलिय अन्धकार र संकीर्ण स्वार्थलाई चिरेर, अर्को दलको महाधिवेशनमा शिर ठाडो पारेर उपस्थित हुनु भनेको नेपालको राजनीतिक इतिहासमा दुर्���भ साहस र उच्चतम लोकतान्त्रिक संस्कृतिको ज्वलन्त दृष्टान्त हो !
गगन दाइ, आज प्रमाणीत भयो कि तपाइले वास्तबमा नै त्यो बिपी कोइराला ले लगाउनु भएको जुत्तामा आफ्नो खुट्टा राख्नुभएको छ ।
जय नेपाल ! 🇳🇵 @thapagk 🙏🙏
राष्ट्रिय स्वाभिमान बेचेर छिमेकीको तुष्टिमा रमाउँदा देशको सार्वभौमिकता, सीमा र स्वतन्त्रताको मूल्य चुकाउनुपर्छ। संसद जस्तो पवित्र मञ्चलाई विदेशी स्वार्थको बोलीघर बनाउनु राष्ट्रघात हो। छिमेकीको भव्य स्वागतले जति जयजयकार गरे पनि, इतिहासले यस्ता कार्यलाई घृणाको पात्र बनाउँछ।
छ���मेकीलाई खुसी पार्न उसकै हितमा देशद्रोही अभिव्यक्ति संसदको रोस्ट्रममा उभिएर बोल्न लगाउदै बिरोधको राँको बलेपछि छिमेकीको घरमा भव्य स्वागतमा रमाउने कार्य मुतको न्यानोमा खुसी हुनुजस्तै हो। यो क्षणिक सुख हो, जसले शरीरलाई तताउँछ तर आत्मालाई कलंकित बनाउँछ।
यो ‘मुतको न्यानो’को आनन्द लिनेहरूले बिर्सेका छन् कि यो न्यानो चिसिन्छ र दुर्गन्ध मात्र बाँकी रहन्छ। राष्ट्रप्रति इमानदारी र स्वाभिमानबिना कुनै पनि छिमेकीको खुसी स्थायी हुँदैन।
छिमेकीलाई खुसी पार्न उसकै हितमा देशद्रोही अभिव्यक्ति संसदको रोस्ट्रममा उभिएर बोल्न लगाउदै बिरोधको राँको बलेपछि छिमेकीको घरमा भव्य स्वागतमा रमाउने कार्य मुतको न्यानोमा खुसी हुनुजस्तै हो। यो क्षणिक सुख हो, जसले शरीरलाई तताउँछ तर आत्मालाई कलंकित बनाउँछ।
छिमेकीलाई खुसी पार्न उसकै हितमा देशद्रोही अभिव्यक्ति संसदको रोस्ट्रममा उभिएर बोल्न लगाउदै बिरोधको राँको बलेपछि छिमेकीको घरमा भव्य स्वागतमा रमाउने कार्य मुतको न्यानोमा खुसी हुनुजस्तै हो। यो क्षणिक सुख हो, जसले शरीरलाई तताउँछ तर आत्मालाई कलंकित बनाउँछ।
नेतृत्वले राष्ट्रिय स्वाभिमान बेचेर छिमेकीको तुष्टिमा रमाउँदा देशको सार्वभौमिकता, सीमा र स्वतन्त्रताको मूल्य चुकाउनुपर्छ। संसद जस्तो पवित्र मञ्चलाई विदेशी स्वार्थको बोलीघर बनाउनु राष्ट्रघात हो। छिमेकीको भव्य स्वागतले जति जयजयकार गरे पनि, इतिहासले यस्ता कार्यलाई घृणाको पात्र बनाउँछ।
यो ‘मुतको न्यानो’को आनन्द लिनेहरूले बिर्सेका छन् कि यो न्यानो चिसिन्छ र ���ुर्गन्ध मात्र बाँकी रहन्छ। राष्ट्रप्रति इमानदारी र स्वाभिमानबिना कुनै पनि छिमेकीको खुसी स्थायी हुँदैन।
देशलाई बेचेर व्यक्तिगत वा पार्टीगत स्वार्थ साध्ने यो खेल अन्ततः राष्ट्रको हार हो। आम जनताहरु यस्ता ‘न्यानो’बाट मुक्त हुनैपर्छ, अन्यथा इतिहासले कहिल्यै माफ गर्दैन ।
छिमेकीलाई खुसी पार्न उसकै हितमा देशद्रोही अभिव्यक्ति संसदको रोस्ट्रममा उभिएर बोल्न लगाउदै बिरोधको राँको बलेपछि छिमेकीको घरमा भव्य स्वागतमा रमाउने कार्य मुतको न्यानोमा खुसी हुनुजस्तै हो। यो क्षणिक सुख हो, जसले शरीरलाई तताउँछ तर आत्मालाई कलंकित बनाउँछ।
छिमेकीलाई खुसी पार्न उसकै हितमा देशद्रोही अभिव्यक्ति संसदको रोस्ट्रममा उभिएर बोल्न लगाउदै बिरोधको राँको बलेपछि छिमेकीको घरमा भव्य स्वागतमा रमाउने कार्य मुतको न्यानोमा खुसी हुनुजस्तै हो। यो क्षणिक सुख हो, जसले शरीरलाई तताउँछ तर आत्मालाई कलंकित बनाउँछ।
नेतृत्वले राष्ट्रिय स्वाभिमान बेचेर छिमेकीको ���ुष्टिमा रमाउँदा देशको सार्वभौमिकता, सीमा र स्वतन्त्रताको मूल्य चुकाउनुपर्छ। संसद जस्तो पवित्र मञ्चलाई विदेशी स्वार्थको बोलीघर बनाउनु राष्ट्रघात हो। छिमेकीको भव्य स्वागतले जति जयजयकार गरे पनि, इतिहासले यस्ता कार्यलाई घृणाको पात्र बनाउँछ।
यो ‘मुतको न्यानो’को आनन्द लिनेहरूले बिर्सेका छन् कि यो न्यानो चिसिन्छ र दुर्गन्ध मात्र बाँकी रहन्छ। राष्ट्रप्रति इमानदारी र स्वाभिमानबिना ��ुनै पनि छिमेकीको खुसी स्थायी हुँदैन।
देशलाई बेचेर व्यक्तिगत वा पार्टीगत स्वार्थ साध्ने यो खेल अन्ततः राष्ट्रको हार हो। आम जनताहरु यस्ता ‘न्यानो’बाट मुक्त हुनैपर्छ, अन्यथा इतिहासले कहिल्यै माफ गर्दैन ।