@mahliraooo جدا از اینکه این حرفت توهینآمیزه؛
دهه هشتادیا فکر میکنن قراره ۳۰سالگی فوقالعاده موفق بشن و مایی که آدم ویژهای نشدیم لابد استعداد نداشتیم یا تلاش کافی نکردیم ولی خب ۳۰ سالت میشه و جمهوریاسلامی بهت میگه: «آناناس»!
چون نظرات و تحلیلهای سعید مدنی به عنوان یک جامعه شناس و یک کنشگر ضد اعدام برای نخبگان جامعه مرجعیت داره، بد نیست برای اونهایی که حوصله تماشای دو و نیم ساعت مصاحبه با او رو ندارند، این امکان رو بدم که خلاصه نکاتش رو اینجا بنویسم. او وضعیت امروز جامعه ایران رو از منظر خشونت حکومتی که مظهر اون رو اعدام می بینه بررسی کرده. نظراتش در مورد تاثیرات دراز مدت اعدام بر جامعه، آینده حکومت، مداخله خارجی، جنبش مهسا و کشتار دی ماه خواندنیست.
- دین باوری من منافاتی با مخالفاتم با اعدام نداره.
- قانونی که بر اساسش از دیماه تا الان احکام اعدام صادر شده، تمام اصلاحات قضایی چهل سال گذشته رو زیر پا گذاشت
- اعدام ذاتا جبران ناپذیره و چون نحوه دادرسی ها ناقص و مشکل دار بوده، آسیبش به جامعه هم جبران ناپذیره: بیدقتی قاضی، فدا شدن دقت برای سرعت، اتهامات یکیسان برای متهمان متفاوت، محرومیت از وکیل، اعترافات اجباری ...
- از فرصت جنگ برای توجیه احکام اعدام استفاده میشه. مصادیق نشون میده افرادی که سندی برای اتهامات وارده بر اونها وجود نداشت، به استناد اتهام روی کاغذ اعدام شدند.
- حتی اعضا گروهی که سالها به مردم سرویس میداد که از فلان جا نرید که به ترافیک نخورید، دستگیر و مجازات میشن چون در زمان برپایی ایست بازرسیها به مردم توصیه کردند از اون مسیر نرید ترافیکه.
- حکومت بجای استقبال از انتقادها به این روند قضایی، انتقاد کنندگان رو تهدید میکنه یعنی چشم و گوشش رو به مخاطرات این رویه بسته.
- این سیاسته، نفرت وخشم عمومی رو انباشته میکنه که این منافع ملی رو هم به خطر میندازه.
- اعدام فضای اجتماعی رو ارام نکرده، نارضایتی رو تعدیل نکرده، و جلوی جرم رو نگرفته. لذا حکومت اگر فکر کرده با اعدام رعب ایجاد میکنه دراشتباهه. حتی اعدام جنبه پیشگیرانه هم نداره چون خانواده ها و دوستان اعدام شدگان نشون دادند که مرعوب نشدند و منتظر جبران خون عزیزانشون هستند
- من همیشه امیدوارم. ولی کشتار دیماه نگرانم کرد چون امکان یک گذار مسالمت امیز رو کم کرد.
- مداخله خارجی هرگز به اصلاحات و دمکراسی منجر نشده. کسی که چنین فکری میکنه ارزشی برای جامعه خودش قائل نیست. جنگ اخیر روند دمکراسی و شرایط جامعه رو به شدت بدتر کرد.
- حکومت با رفتارش جامعه رو داره به نقطه فروپاشی میبره. در این سناریو، انقلابی خشن در پیش داریم که اثرات خسارت باری خواهد داشت.
- هنوز از اصل انقلاب ۵۷ دفاع میکنم ولی به عواقب انقلاب نقد دارم و مخالف انقلابی دیگرم.
- جامعه مدنی وظیفه داره روی گذار دمکراتیک تاکید کنه و دنبالش باشه. تضمین نمیکنم که گذار دمکراتیک خشونت پرهیز محقق بشه ولی چون میدونم راه درست اینه، براش تلاش میکنم ولی میدونم شانس موفقیت برای گذار دمکراتیک با هر خشونت و کشتار کم میشه.
- خشونت حکومتی و ساختاری منجر به خشونت های فردی و خانوادگی و محلی و غیره میشه چون نابرابری و نارضایتی ایجاد میکنه.
- جامعه ایران داره از «جامعه توده ای» به جامعه مدنی و «انجمنی» حرکت میکنه. الان ترکیبی از احساسات و خردورزی رو در ایران می بینم.
- نمونه خردورزی اعتراضات مهسا بود که قابل مقایسه با اعتراضات ۶ تا ۱۷ دیماه است. مردم خودجوش میان به خیابون و اعتراض میکنند. این ناشی از نفوذ جامعه مدنی بود. ولی ۱۸ و ۱۹ دیماه یکفراخوان غیرمسئولانه، اعتراضات مدنی رو به انحراف برد و پاس گل داد به حکومت اقتدارگرا.
- برغم افت ۱۸ و ۱۹ دیماه، جامعه ایران بیش از هر زمان مستعد دمکراسی و تکثرگرائیست. نمونه اش واکنش متوازن جامعه نسبت به حجاب اختیاریست. باید ۱۸ و ۱۹ دی رو یک «پارازیت» در راه رسیدن به دموکراسی تلقی کرد
https://t.co/rXdOjfHq3y
تو یه جمع گفتم بنظرم یکی از بهترین وزرای صد سال اخیر ایران علینقی عالیخانی بوده.
یکی پرید وسط گفت: «وزرای جمهوری اسلامی همه ویرانگر بودن، قبلش فقط هویدا و فقط شاه!»
گفتم: عالیخانی وزیر اقتصادِ دوره شاه بود.
اینجاست که میفهمی چرا میگم سلطنتطلبِ بیسواد، محصول پروپاگانداست؛
چون حتی وزرای موفقِ همون دورهای که تقدیسش میکنه رو هم نمیشناسه.
تاریخ رو با شعار بلدن، نه با اسم، نه با سیاستگذاری، نه با واقعیت.
@ItsAboutBina این نشون میده یه جای کارت میلنگه وگرنه هورمونها و غریزهی بقا کاری میکنه که بچهها کیوت و بامزه به نظر بیان و آدم بخواد خودشو تکثیر کنه. از این نعمت محرومی؟ یحتمل منقرض میشی!