Ölülerin sevgi ile anıldığı, yaşayanların sevgisizlikten öldüğü bir dünyaya şahit oldum. Ölülerin toprağına çiçek ektiler, yaşayanların bahçesini talan ettiler.
Nizanim ew camêrê ji şirîna xwe re gotî “Piştî ez mirim tu qet neke şîna min” mafdar bû an ne lê hin mirov hene ku qet naxwazim ew şîna min bigirin. Anko di saxiyê de mirov xweşiyê ji hinekan nebîne wê çawa li ser şîna xwe wan bibîne…