Çok yaşlı olmalarına rağmen otobüslerde sürünen insanların çoğunun sosyoekonomik düzeyi düşük.
Ailesine düşkün olan ya da çocukları yakınında yaşayan yaşlıların işlerini çocukları kendi araçlarıyla görüyor. Ne zaman bir yaşlıya yer versem o kadar çok dua ediyor ki çok mahcup oluyorum. Alt tarafı önceliği olan, ayakta durmakta zorlanan, bir ton hastalığı olan anneannem ve dedem yaşındaki insana yer veriyorum. Yaptığımız bir meziyet değil.
Muhtemelen sabah erkenden gittikleri yer hastane ya da bir kurum oluyor. Eğer ölmezseniz, siz de o yaşlara geleceksiniz. Bu kadar acımasız olmayın.