@KMooreGilbert@tehrooni021 You have a Shia Islamist terrorist ideology and have supported terrorists in Bahrain. You just a cheap lobby for Qatar ! Even Australians know exactly who you are. You have tried this bot things before, then millions took to the streets chanting the Crown Prince’s name.
Iranian Mental Health Professionals at the VOHUMAN Center mourn the passing of Dr. Marsha Linehan ,
the pioneering scientist, clinician, educator, and visionary developer of Dialectical Behavior Therapy (DBT).
We honour her extraordinary scientific and clinical contributions, her enduring legacy, and, above all, her profound compassion and empathy for the individuals whose lives and well-being she dedicated herself to improving.
Her work will continue to inspire generations of mental health professionals in IRAN.
RIP
"پس از سه سال جنگ، فقدان و سوگ و سختی بیسابقه، معتقدم بهبود از درون آغاز میشود"
گل گادوت جایزه جنسیس را به ۳ میلیون دلار برای درمان تروما در اسرائیل تبدیل کرد.
بنیاد جایزه جنسیس روز چهارشنبه ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶ اعلام کرد ابتکار مرتبط با جایزه یکمیلیوندلاری گل گادوت، بازیگر اسرائیلی و برنده جایزه جنسیس ۲۰۲۶، با کمک شبکه تأمینکنندگان یهودی به ۳ میلیون دلار رسیده و ب�� حدود ۲۴ سازمان غیرانتفاعی اسرائیلی در حوزه سلامت روان و مراقبت از تروما اختصاص یافته است.
گل گادوت، متولد ۱۹۸۵ در پتخ تیکوا، پس از خدمت در نیرو��ای دفاعی اسرائیل وارد مدلینگ و سپس بازیگری شد و با نقش پرنسس دایانا / واندر وومن به یکی از شناختهشدهترین چهرههای سینمای جهان تبدیل شد. فیلمهایش مجموعاً بیش از ۶ میلیارد دلار فروش داشتهاند و او در سال ۲۰۱۸ در فهرست ۱۰۰ شخصیت تأثیرگذار تایم قرار گرفت.
در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۵ بنیاد جایزه جنسیس او را برنده دوره ۲۰۲۶ اعلام کرد. این جایزه سالانه از ۲۰۱۴ به چهرههای یهودی با دستاورد حرفهای، خدمت به بشریت و تعهد به ارزشهای یهودی یا اسرائیل داده میشود و رسانهها گاه آن را «نوبل یهودی» میخوانند. برندگان پیشین شامل ناتان شارانسکی، استیون اسپیلبرگ، باربرا استر��یسند، روبرت کرافت و در سال ۲۰۲۵ خاویر میلی بودهاند. گادوت سومین زن برنده پس از ناتالی پورتمن و استرایسند است.
دلیل انتخاب او فقط شهرت سینمایی نبود. کمیته جایزه ��ز حمایت علنیاش از اسرائیل پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، پیگیری آزادی گروگانها، نمایش خصوصی فیلم خام حمله در لسآنجلس برای مدیران هالیوود، و همزمان ابراز همدردی با غیرنظامیان بیگناه آسیبدیده از جنگ نام برد. این مواضع برایش هزینه حرفهای هم داشت؛ از جمله درخواست برخی فعالان برای لغو دعوتش به جشنواره ونیز که مدیر جشنواره رد کرد.
گادوت در بیانیه دریافت جایزه گفت به یهودی و اسرائیلی افتخار میکند و جایزه را به سازمانهایی میدهد که به شفای اسرائیل و کسانی که در خط مقدم شفقت خدمت میکنند کمک کنند.
سنت جایزه جنسیس را به یک برنامه خیریه هدایت میکند. گادوت یک میلی��ن دلار را به بازیابی روانی جامعه اسرائیل پس از حمله ۷ اکتبر و جنگهای بعدی اختصاص داد.
شبکه تأمینکنندگان یهودی (Jewish Funders Network) برنامه تطبیقی راه انداخت و ۲ میلیون دلار دیگر از اهداکنندگان خصوصی جمع آوری کرد .
@KMooreGilbert@GazelleSharmahd@abcnews Iranians do not need your PhD, Iranians have Nika and crown Prince
Regime change for Iran, down with corrupt reformists!
در ادبیات علمی پیشگیری از خودکشی، انتخاب واژگان صرفاً یک مسئله زبانی یا زیباییشناختی نیست؛ بلکه بخشی از مسئولیت حرفهای در نحوه بازنمایی یک پدیده جدی سلامت عمومی است. سازمان جهانی بهداشت و انجمن بینالمللی پیشگیری از خودکشی (IASP) بر ضرورت استفاده از زبانی دقیق، غیرانگزننده و مبتنی بر شواهد تأکید دارند و نسبت به بازنماییهایی که میتوانند موجب رمانتیکسازی، قهرمانسازی، عادیسازی یا سادهسازی خودکشی شوند هشدار دادهاند.
از این منظر، جایگزین کردن اصطلاح «خودکشی» با ��عابیر ملایم یا عاطفی نظیر «مرگ خودخواسته» نیازمند دقت مفهومی است. مسئله این نیست که واژه «خودخواسته» الزاماً نادرست است؛ مسئله آن است که چنین تعبیری میتواند در یک متن عمومی، مرز میان «خودکشی» بهعنوان یک رفتار مرتبط با بحران، رنج روانی، عوامل فردی و اجتماعی و نیاز به مداخله پیشگیرانه، با مفاهیم متفاوتی همچون مرگ کمکی، اتانازی یا برخی اشکال تصمیمگیری پزشکی در پایان زندگی را مبهم کند. این حوزهها از نظر بالینی، اخلاقی، حقوقی و سیاستگذاری یکسان نیستند و نباید صرفاً به دلیل وجود عنصر «اراده فرد» در یک مقوله قرار گیرند.
در علم پیشگیری از خودکشی، هدف زبان ��رفهای نه تطهیر خودکشی و نه محکوم کردن فردی است که در بحران قرار گرفته است؛ بلکه حفظ امکان شناسایی بحران و تقویت مسیرهای کمکخواهی، درمان و مداخله است. به همین دلیل، IASP استفاده از تعابیری مانند «دچار ��ودکشی موفق/ناموفق شدن» یا «ارتکاب خودکشی» را نیز توصیه نمیکند و «دیدهشدن مرگ ناشی از خودکشی» یا معادلهای دقیق آن را ترجیح میدهد. این رویکرد تلاش میکند هم از انگزنی نسبت به فرد جلوگیری کند و هم خود رفتار را به شکل خنثی و دقیق نامگذاری کند.
از سوی دیگر، مسئله فقط انتخاب یک واژه نیست؛ نحوه روایت و قاببندی خودکشی نیز اهمیت دارد. شواهد مورد استفاده در راهنماهای بینالمللی نشان میدهد که بازنماییهای رسانهای میتوانند در برخی شرایط با افزایش رفتارهای تقلیدی و سرایت خودکشی همراه باشند. در مقابل، روایتهایی که بر عبور از بحران، بازیابی، امید و دسترسی به کمک تمرکز دارند، میتوانند اثر پیشگیرانه داشته باشند. به همین دلیل WHO بهطور مشخص نسبت به روایتهای رمانتیک یا قهرمانانه و نیز سادهسازی علل خودکشی هشدار میدهد.
بنابراین، در یک گفتمان مسئولانه درباره خودکشی، «شیکتر کردن» واژهها نباید به قیمت کمرنگ کردن ماهیت بحران تمام شود. استفاده از اصطلاحات مبهمی مانند «مرگ خودخواسته»، هنگامی که منظور مشخصاً suicide است، میتواند از دقت علمی و وضوح پیام پیشگیرانه بکاهد. زبان مناسب باید هم کرامت فرد را حفظ کند و هم ماهیت جدی و قابلپیشگیری خودکشی را پنهان نکند.
اصل بنیادین در پیشگیری از خودکشی این است: نه انگزنی، نه رمانتیکسازی؛ نه محکوم کردن فرد، نه عادیسازی رفتار. خودکشی باید با واژگان دقیق، غیرقضاوتی و مبتنی بر شواهد توصیف شود، زیرا هدف زبان پیشگیرانه ایجاد فضایی است که در آن فردِ در بحران بتواند پیش از تبدیل بحران به مرگ، دیده شود، درباره افکار خود صحبت کند و به حمایت و درمان دسترسی پیدا کند. WHO نیز تأکید میکند که انگ مرتبط با خودکشی میتواند مانع کمکخواهی شود و پیشگیری مستلزم مداخله در سطح فرد، جامعه و نظام سلامت است.
۱۰ سپتامبر روز جهانی پیشگیری از خودکشی است .
شعار تعیینشده برای سالهای ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۶، «تغییر روایت درباره خودکشی» است.
تغییر روایت درباره خودکشی به معنای دگرگونی در نحوه درک ما از این مسئله پیچیده است؛ گذر از فرهنگی که در آن سکوت و کمبود آگاهی و درک حاکم است، به سوی فرهنگی مبتنی بر گشودگی، همدلی و حمایت. هدف از این تغییر روایت، ترغیب افراد، جوامع، سازمانها و دولتها به گفتوگوهای صریح و صادقانه درباره خودکشی و رفتارهای مرتبط با آن است. با آغاز این گفتوگوهای حیاتی، میتوانیم موانع را برداریم، آگاهی را افزایش دهیم و فرهنگی پدید آوریم که در آن درک متقابل و حمایت مؤثر، اصل اساسی باشد.
اما تغییر روایت بدون تحول در نظامها میسر نیست. این تغییر مستلزم حمایت از سیاستهای فرابخشی است که سلامت روان را در اولویت قرار دهند، دسترسی به خد��ات مراقبتی و درمانی را افزایش دهند و از افرادی که به حمایت نیاز دارند، پشتیبانی کنند. همچنین به معنای سرمایهگذاری پایدار در پژوهشهای علمی برای درک بهتر ابعاد پیچیده خودکشی و تدوین مداخلات مبتنی بر شواهد است.
از سوی دیگر، تغییر روایت یعنی پرورش همدلی و شفقت با کسانی که در رنج اند. یعنی درک کنیم که افکار و احساسات خودکشی، نشانهای از درد و پریشانی عمیق است؛ اما سخن گفتن از این افکار، نه تنها باعث افزایش یا بروز آنها نمیشود، بلکه نخستین گام برای یافتن راه حل است. تغییر روایت یعنی گوش سپردن بدون داوری، ارائه حمایت بیچشمداشت، و راهنمایی افراد به سوی دریاف�� کمک تخصصی.
از سوی دیگر، تغییر روایت یعنی پرورش همدلی و شفقت با کسانی که در رنجاند. یعنی درک کنیم که افکار و احساسات مرتبط با خودکشی میتوانند نشانهای از درد و پریشانی عمیق باشند؛ اما سخن گفتن درباره این افکار، باعث افزایش یا بروز آنها نمیشود. تغییر روایت یعنی گوش سپردن بدون داوری، ارائه حمایت و راهنمایی افراد به سوی دریافت کمک تخصصی.
میدانیم که افزایش توجه عمومی به مسئله خودکشی ممکن است برای کسانی که خود تجربهای زیسته یا در حال زیست از خودکشی دارند، دشوار و حتی طاقتفرسا باشد. به همین دلیل، مهم است به یاد داشته باشیم که «روز جهانی پیشگیری از خودکشی» فرصتی است برای افزایش آگاهی، ایجاد تغییر و فراهم کردن فضایی امن، حمایتگر و همدلانه؛ فضایی که در آن، تجربه و صدای افرادی که با خودکشی مواجه بودهاند، شنیده و درک شود.
هر کشور، هر جامعه و هر فرد، در مرحله متفاوتی از آگاهی و درک خود از پیشگیری از خودکشی قرار دارد. فارغ از اینکه در کجای این مسیر قرار دارید، راههای فراوانی برای مشارکت در «روز جهانی پیشگیری از خودکشی» وجود دارد. ما مجموعه متنوعی از فعالیتها و منابع را فراهم کردهایم تا همه بتوانند به شکلی معنادار در این حرکت سهیم باشند؛ چه تازه با موضوع پیشگیری از خودکشی آشنا شده باشید و چه سالها در این عرصه فعالیت کرده باشید، فرصتهایی برای مشارکت و حمایت از این هدف حیاتی پیش روی شماست.
مشکل دقیقاً از جایی شروع میشود که سهم و جایگاه سلامت روان ایرانیان در نظام جهانی سلامت روان، عملاً در اختیار ساختارها و مراکزی قرار گرفته که سالها بودجه، اعتبار و فرصتهای پژوهشی مرتبط با ایرانیان را جذب کردهاند، اما در عمل از جیهادی ها و فلسطین حمایت کردند.
واقعاً نمیدانم چطور باید برای ایرانیان خارج از کشور توضیح داد که این «غولها» را بیش از اندازه بزرگ نکنید. بایکوت کنید این مراکز رو !
ایرانیان با تصور دریافت کمک و مشاوره وارد این مراکز میشوند. اما جامعه ایرانی برای آنها یک منبع اطلاعات و «کیس پژوهشی» است!
امروز اما مسئله فقط سلامت روان و کیفیت درمان نیست؛ مسئله امنیت هم هست. وقتی فردی با سابقه عضویت در سپاه وارد چنین مجموعههایی میشود و صرفاً به دلیل اینکه با قایق وارد کشور شده و در قالب یک «پناهنده» تعریف شده، مورد اعتماد و حمایت قرار میگیرد، دیگر نمیتوان موضوع را صرفاً یک خطای حرفهای یا دانشگاهی دانست.
این اطلاعات، تا جایی که من میدانم، در اختیار نهادهای اطلاعاتی نیز قرار گرفته است؛ اینکه چه میزان به آن ترتیب اثر داده شود، بحث دیگری است.
در هر صورت ایرانیان کیس پژوهشی سلامت روان پناه جویان نیستند، سلامت روان ایرانیان نباید بازار داده و اعتبار برای دیگران باشد و تحقیر ایرانی باشد!
انزوای اجتماعی و تنهایی، عوامل خطر مهمی برای #خودکشی هستند.
برعکس، احساس تعلق و اتصال به خانواده، دوستان و جامعه، نقش محافظتی قوی دارد و میتواند خطر را بهطور قابلتوجهی پایین بیاورد.
#IranMentalHealth
ما با «ارزیابی ایمنی» جلوی خودکشی را نمیگیریم.
جلوگیری از خودکشی وقتی ممکن میشود که ارتباط مداوم و واقعی با فرد بسازیم؛ جایی که او احساس کند دیده می��شود، شنیده میشود، درک میشود و برای کسی اهمیت دارد.
#IranMentalHealth
#IranMassacre2026