وقتی این تصویر را دیدم، به این فکر کردم که ۶۶ سال پیش، در نهم آبان ۱۳۳۹، نه اعلیحضرت محمدرضاشاه پهلوی و نه شهبانوی عزیزمان، هیچکدام نمیتوانستند تصور کنند که تقدیر چه روزهای دشوار و چه آزمونهای سهمگینی برای فرزندشان رقم زده است.
چه کسی میتوانست تصور کند کودکی که در آغوش شاهنشاه و شهبانوی ایران آرام گرفته، روزی در پی فتنه شوم ۵۷ ناچار به ترک میهن شود و نزدیک به نیمقرن از عمر خود را در غربت، برای آزادی سرزمینی مبارزه کند که رضاشاه بزرگ، پس از پایان سلطنت ویرانگر قاجار، بنیان ایران نوین را در آن گذاشت و پدرشان شاهنشاه آریامهر، دههها برای آبادانی و پیشرفت آن کوشید؟
سرزمینی که دو نسل از خاندان ایرانساز پهلوی برای ساختن و آبادانیاش تلاش کرده بودند، در گردباد فتنه ۵۷ به مسیری دیگر افتاد؛ گویی طوفانی برخاسته بود تا رشتههای چندین دهه تلاش را پنبه کند و بنایی را که با رنج و کوشش برپا شده بود، از بنیاد بلرزاند.
داغ جانسوز از دست دادن پدر، خواهر و برادر، رنج طاقتفرسای دوری از وطن، نامردمیها، خیانتها، نیرنگها و دههها پروپاگاندا، تخریب و سمپاشی جمهوری اسلامی و گروهکهای ایرانستیز؛ هرکدام از این مصیبتها بهتنهایی برای از پا درآوردن یک انسان کافی بود.
اما ایشان از دل تمام این آزمونهای سهمگین، سربلند بیرون آمدند. نه شکسته شدند، نه تسلیم شدند و نه حتی برای لحظهای مشعل مبارزه را زمین گذاشتند.
نزدیک به نیمقرن از ایران دور ماندند، اما ایران هرگز از قلبشان دور نشد.
امروز، در ۶۶ سالگی، همچنان برای آزادی ایران تلاش میکنند؛ آرمانی که نزدیک به نیمقرن از زندگی خود را وقف آن کردهاند.
من ایمان دارم که این غربت به پایان خواهد رسید، ایران آزاد خواهد شد و روز باشکوه بازگشت شاهنشاه به میهن و تاجگذاری اعلیحضرت رضاشاه دوم فرا خواهد رسید.
«و اینو بدون که تاریخ عید ما، لحظهی تاجگذاریه»
تا ابد سرباز صفر شاهنشاه ایران، اعلیحضرت رضاشاه دوم
حامد فرد
#پاينده_ایران #جاویدشاه
آبانگان، جشن کهن ایرانی و یادگار ارزشمند نیاکان ما، نمادی از احترام دیرینه ایرانیان به آب، طبیعت و زندگی، و یادآور مسئولیت ما در پاسداری از میراث طبیعی ایران برای نسلهای آینده است.
در دوره تاریک جمهوری اسلامی، طبیعت ایران نیز همچون مردم آن، قربانی دههها سوءمدیریت، بیکفایتی و تاراج شده است. جنگلهای رو به نابودی، رودها و تالابهای خشکیده و زیستگاههای آسیبدیده، گواه این ویرانیاند.
در این شرایط، محیطبانان شریف و فداکار ایران، با وجود کمبود امکانات و نبود حمایتهای قانونی و معیشتی، همچنان از میراث طبیعی میهن پاسداری میکنند و گاه در این راه جان میبازند. در این آبانگان، یاد محیطبانان جانباخته را گرامی میدارم و از هممیهنانم میخواهم در نبود یک دولت ملی، با همکاری محیطبانان و تلاش دوچندان برای حفاظت از طبیعت، از این امانت گرانبها پاسداری کنند.
در ایران آزاد، احیای جنگلها و تالابها، حفاظت از زیستگاهها و حیاتوحش، و مدیریت علمی منابع طبیعی، از اولویتهای ملی خواهد بود. همچنین تأمین امنیت جانی و شغلی، حمایت قانونی، تجهیزات مناسب و معیشت شایسته محیطبانان، ضرورتی انکارناپذیر است.
باشد که میراث طبیعی و گرانبهای ایران، در سایه آزادی و آبادانی میهن، بار دیگر شکوفا شود و برای نسلهای آینده پایدار بماند.
پاینده ایران
اگر زندگی دیگری در کار باشد، نه میخواهم یک سوئیسیِ بیخبر از ایران باشم و نه یک هلندیِ شاد و بیدغدغه؛ اگر هزاربار بمیرم و زنده شوم باز میخواهم یک ایرانیِ فرزندِ کوروش و زرتشت باشم.
هم رزمان عزیز ؛
امروز نگران لیکود و یاشار و ایزنکوت و .. بودیم .
هفته دیگه باید نگران رای های ایالت میشیگان و ویسکانین و نبراسکا و …باشیم 🤣🤣🤣
واقعا بدبختیم ما .