باز هم از پسش برمیآی. مثل اون امتحان ریاضی اول دبستانت، مثل کنکور ۱۸ سالگیت، مثل اولین مصاحبهی کاریت، مثل اولینباری که پشت فرمون نشستی، مثل اولین مسابقهای که داشتی، مثل اون روزی که از صفر شروع کردی.
این باور اشتباهه که «قوی بودن» یعنی هیچکسو لازم نداشته باشی؛ آدمها برای مستقل شدن اول باید یه جای امن داشته باشن یه نفر که وقتی دنیا بههم میریزه، بشه بهش پناه برد. وابسته شدن به آدم درست شما رو ضعیف نمیکنه؛ امنترین رابطه، رابطهایه که وابستگی توش ترسناک نیست.