به مناسبت چهل و پنجمین سالگرد درگذشت پادشاه فقید ایران
شاهنشاها چهل و پنج سال است که رخ در نقاب خاک کشیده ای و از میان ما رفته ای. شرافت بی مانندت, در آنجا پیدا بود که در اوج قدرت آن را کنار گذاشتی، چرا که هیچ نمی خواستی تخت پادشاهی ات بر خون استوار باشد و دستان شریف نظامیان میهن پرست ایران خون هم میهنان را بر خاک پاک ایران بریزد.
آریامهر ایران, پس از تو ضحاکیان که ریشه در آن خاک گرامی نداشتند، بر مسند ستمگری نشستند و میلیون ها ایرانی را آواره ی جهان ساختن. از پی فتنه پنجاه و هفت، هزاران هم میهن را به قتل رساندند و خاک مقدس ایران را منزل گاه جنگ ساختن.
در آن دوران که پادشاه ایران بودی با نیروی خود و شوکت و قدرت ملی اهریمنی جرئت نگاه ناروا به خاک ایران نداشت و پس از آن که ایران و جهان را ترک گفتی، آه که داغ چه جانهای جوانی در دل پدران و مادران نشست. ما بودیم. ما دیدیم سوختیم و اشک ریختیم. یاد دوست دیرینهی شما زنده یاد حضرت انورسادات را چون همیشه گرامی میدارم که در زمانی که فریبکاران بین المللی در پی معامله با ضحاک صفتان پنجاه و هفتی بودند به ما پناه داد و در روزهای ��شوار دور از ایران قاهره را برای ما منزل آرامش بدل کرد.
ای شهریار ایران, بدان که علیرغم چندین دهه دروغ پردازی و کینه ورزی علیه پادشاهی ایران ساز پهلوی، هنوز هم ایرانیان آزاده از گوشه و کنار جهان به آرامگاه ات می آیند, نام جاودان تو را با سربلندی و غرور یاد می کنند و از یاد گرامیت چون شعله ی نورانی در دل خود پاسداری می کنند. کاش می بودی و میدیدی چگونه به نام پادشاهان پهلوی زمزمه ی روز و شب خیابان های ایران است. ایرانیان در انقلاب ملی خود علیه فتنه گران پنجاه و هفتی با چه آگاهی ملی از نام پهلوی یاد می کنند.
شاهنشاه آسوده بخواب, ایرانیان برخاسته اند.
چهل و شش سال از درگذشت پدرم میگذرد، اما او امروز زندهترین چهره سیاسی در پیشگاه تاریخ و دل ایرانیان است.
شعله عشق ملت ایران به او روز به روز بلندتر و فروزانتر میشود. همانطور که جاویدنام مجیدرضا رهنورد به نیابت از میلیونها جوان ایرانی نوشت: «نسلی عاشقت شد، که تو را هرگز ندید».
پدرم با تمام وجود، عاشقِ ایران بود. قلب او با طبیعت این خاک میتپید و باریدن باران بر دشتهای ایران، برایش بهترین و زیباترین خبر بود.
او در ۲۲ سالگی، کشور را در شرایط دشوار اشغال متفقین تحویل گرفت و با تکیه بر میهنپرستی، ایران را به سوی دروازههای تمدن بزرگ هدایت کرد. اگر فاجعه ۵۷، مسیر تاریخ ما را منحرف نمیکرد، ایران امروز یکی از درخشانترین قطبهای رفاه و توسعه در جهان ب��د.
هممیهنانم، اگر به راه او باور داریم، مسئولیت بزرگی بر دوش ماست. برای وفاداری به نگاه او، ما باید ایران را از این فرقه تبهکار پس بگیریم و آن را دوباره بسازیم.
پاینده ایران
از هزاران هزار جاویدنامی که جمهوری اسلامی در دی ماه کشته، شمار اسامی جاویدنام هایی که تاکنون بدست من رسیده امروز به ۳۵۰۰ نفر رسید. اسامی بسیار دیگری نیز در حال ثبت شدن است. به ثبت اسامی هزاران جاویدنام دیگر و خواندن آنها ادامه خواهم داد. حملات جمهوری اسلامی من را از این راه منصرف نخواهد کرد. علاوه بر دو هزار نفر قبلی که در لایوهای جداگانه خوانده ام، بزودی اسامی ۱۵۰۰ جاویدنام دیگر را نیز در لایو دیگری خواهم خواند. به دریافت اسامی از خانواده ها و خواندن آنها ادامه خواهم داد.
@gohardaddy اینکه کشورمون به این روز انداختن که بماند، اما جناب این رودخانه دائمی نیست ما تو جنوب از این رودخانه های فصلی زیاد داریم که فقط در زمستان موقع باریدن پر آب میشه
@Baran27922 اینکه کشورمون به این روز انداختن که بماند، اما جناب این رودخانه دائمی نیست ما تو جنوب از این رودخانه های فصلی زیاد داریم که فقط در زمستان موقع باریدن باران پر آب میشه
🔸هیچ چیز خطرناکتر از این نیست که جامعه ای بسازیم که در آن بیشتر مردم حس کنند که هیچ سهمی در آن ندارند. مردمی که حس میکنند سهمی در جامعه دارند از آن جامعه محافظت می کنند، ولی اگر چنین احساسی نداشته باشند، نا خودآگاه میخواهند که آن جامعه را نابود کنند.
مارتین لوتر کینگ
🔸There is nothing more dangerous than to build a society, with a large segment of people in that society, who feel that they have no stake in it; who feel that they have nothing to lose. People who have a stake in their society, protect that society, but when they don’t have it, they unconsciously want to destroy it