Sorry ha, di ako makapagwork kase andami kong iniisip. Nadedepressed ako kase alam ko sa sarili ko na di na ako makakapagaral. Sorry ha, gusto ko lang sana magpahinga kahit saglit kase di pa ako handa sa naging stiwasyon ngayon.
Kahit kelan naman di ko nafeel na importante ako, na may silbe ako at kung ano-ano pa sa inyo. Kahit na anong achievements pa naibigay ko, wala naman akong narinig kung hindi puro masasamang salita
Oo nga pagsubok lang pero di niyo nagegets yung what if pagod na yung tao makipagdeal sa ganyang problema, what if di ko na kaya, what if ganto ganyan basta putangina di ko na alam mafefeel
Putangina hanggang ngayon di ko pa rin alam, ang hirap pag nakatatak sa utak mo na mag-aaral ka pa rin pero alam mo na sa sarili mo hindi na. Kala ko mahirap yung dinanas ko noon, mas mahirap pa pala ngayon
Nakakatuwa na makita yung mga pumasa sa mga medicine applications. Hanggang ngayon, iniimagine ko pa rin na someday makikita ko yung pangalan ko pero siguro eto yung plinano para sakin. Soon siguro (?)