[DUYURU]
Arkadaşlar en son B.A.P etkileşimi (matoki lighstick) sonrası Kore'de yaşayan Türk arkadaş bir fikirle bana ulaştı. Bu konuda aracı olmamı istedi.
Kısaca anlatacak olursam, bu arkadaşımız Ekim'de Yongguk'un Seul'deki konserine ve imza etkinliğine katılacak.
Yıllarca yaşadığım yerin 1,5 saatlik otobüs yolculuğunda ne kadar değiştiğini görmek hayatımın film şeridi gibi gözümün önünden geçtiği hissini veriyor ve bu buruk hissi seviyorum
Okulu kapat, diziyi kaldır, oyunu yasakla… bu şekilde gerçekten çözülmüş oluyor mu sorunlar ? Neden sorunun kaynağını iyileştirmeye yönelik çalışmalar varken deve kuşu gibi sadece kafa gömülüp geçiliyor anlamıyorum anlamak da istemiyorum yazık ya yazık
Bridgerton izlediktyen sonra tek başıma Emircan dinleyerek sahur yapmak bana da süpriz oldu
*Ne benim senin bende ne benim sende aklımız kaldıysa beyhude~*
@choseungdal93 Uyumak da bir çözüm değil bu başka bir yorgunluk halsizlik, midem bulanıyor hissi doluyor içime
Ama insanların yanında inadına süper enerjik sonrası büyük çöküş.. Anlam veremiyorum bu hallerime
Sosyal pilimin sınırlarını zorluyorum çığlık çığlığa kaçmamak için kendimi zor tutuyorum Hiçbir şey yapmak istemiyorum gücüm de yok eskisi gibi Kafayı yiyecek gibi hissediyorum