تو شبیه پرستوها هستی
وقتی با کوچ بیهنگامی بهار را به خانهمان میآوری
بخوان
با هر زبانی که عاشقانهتر است
آهنگینتر است
و واجهای صمیمیتری دارد
بخوان
حتی اگر شده اندازۀ پنجرهای
که بیش از حوصلۀ بهار بسته ماندهاست
آنقدر بسته ماندهاست
که اسمش را گذاشتهاند دیوار...
نامت عشق
دلت دریا
چشمانت برکه ایی زلال
دستانت به گرمی خورشید و
صورتت درخشان مثلِ ماه
خیالت شیرین مثل انار.....
"تو"تنها شکوفه ی جهان هستی
بر شاخه ی های بلند خرمالو
که جهانم را زیباتر میکنی...
هرکجا که هستی بر من بتاب تا زنده بمانم ...
جادهای بودم
باریک، به اندازۀ یکنفر
و طولانی و یکطرفه
آنقدرکه باید عصازنان
به روزهای پیری و کوریام میرسیدی
چگونه برگشتی؟
به روزهای پیش از بوسید��شدن
چگونه برگشتی؟
....
مى دانم
مى دانم كه عنقريب
در يكى از همين روزهاى سراپا خيس
خورشيد
پا برهنه
با لبخندى و گلى بر لب
از راه نرسيده سرنوشت آسمان را تغيير خواهد داد ...
و ابرهاى دلنگرانى و بى كسى را
پس خواهد كشيد از قاب پنجره هاى غربت زده
و كره زمين را
عشق
نجات خواهد داد ....
بابا لنگ درازِ عزیزم
کسی که در زندگیاش کسی را از ته قلبش دوست دارد همیشه نگران است!
نگران غذا خوردنش،
نگران ماشینهایی که به او نزدیک میشوند و بوقشان خراب است؛
نگران ویروسهایی که دور او میچرخند!
اینها از شیرینترین نگرانیهای دنیا هستند! از شیرینترینهای آنها ...