یه هم اتاقی داشتم، هر موقع صبح بیدار میشد از خواب با تمام وجود ناراحت بود و با جمله روزش روشروع میکرد
کیر تو این زندگی، واسه چی ادم باید از خواب بیدار بشه؟
نزدیکترین مود به زندگی الان منه
آدمی که دوران دانشگاه اونم بعد اتفاقات 88 تیشرت با عکس دانشمندان موشکی و هسته ای میپوشید و تا انتها به بسیج باور داشت الان تا انتها به آقا رضا پهلوی باور دارد
به تعبیر آلبر کامو در کتاب "مقاومت، شورش و مرگ"، معنای واق��ی وطن در لحظات خطر و از دست رفتن است که برای انسان آشکار میشود.
اینروزها که ایرانِ جان مورد تهاجم بیگانه واقع شده و ما بیتاب و بیقرارِ سرزمین مادریمان هستیم، مدام به این موضوع فکر میکنم که رزمندگان ایران چقدر "خطر از دست رفتن" وطن را بیشتر و جدیتر حس میکردند که اینگونه عاشقانه دست از جان شستند تا خاک ندهند!
تعارف که نداریم! سربازی که در میان گلهای وحشی بر خاک وطن آرمیده بیشتر از من عاشق ایران بوده است که برایش جان داده.
امروز دیدم ناکسانی به رزمنده ۲۲ سالهای که دستها و پاهای خود را برای دفاع از وطن از دست داده است وقیحانه میخندند. روزگاری خیانتکاران جد و جهد میکردند برای لاپوشانی خیانتشان. امروز عریان خیانت میکنند، بی هیچ شرمی و عذاب وجدانی. ما چقدر سقوط کردیم!
عکس از ژاک پاولوفسکی، ۲۸ اسفند ۱۳۶۳ ( دو روز مانده به عید نوروز)، خط مرزی ایران، جایی نزدیک بصره.