اگر فردی بدنتان را در اختیار عابری قرار دهد، خشمگین میشوید. اما با دستان خودتان ذهنتان را در اختیار هر کسی قرار میدهید تا از شما سواستفاده کند و آشفته و پریشان رهایتان کند. آیا از این موضوع شرمنده نیستید؟
روزنگار رواقی گری٫ اپکتتوس
قانون یرکس-دادسون
برانگیختگی رفتاری نقطه مطلوب دارد. رابطه ایجاد برانگیختگی و رفتار یک حالت U معکوس است.
شما اگر از اعدام به عنوان ابزار ایجاد ترس و بازدارندگی در برابر ملت استفاده میکنید، یقین بدانید که نتیجه عکس برایتان خواهد داشت.
بزودی خشم ملت گلویتان را خواهد درید.
مگه ما از این زندگی چی میخواستیم؟
ی زندگی معمولی که توش ی خونواده داشته باشی و باش خوش باشی.
ولی اینها به قیمت نابود کردن زندگی و آرزوها، وعده بهشت برین دادند.
پ.ن: همه چیزمون رو نابود کردید، به جز نابودی تون به چیز دیگه رضایت نمیدیم.
یکسری از این روضههای "نه به جنگ" حال آدم رو بد میکنه. انگار که اگر این جنگ متوقف بشه، مشکلات مملکت هم حل میشه.
بذارید خیالتون رو راحت کنم؛
تنها راهِ رسیدن به صلح پایدار اینه که "هیچ نسخهای از ج.ا وجود نداشته باشد". مطلقا هیچ نسخهای.
راه دیگهای نیست.
هرکس بگه هست، دروغ گفته.
۱. یک نقطه خلاف قوی بین مخالفان و موافقان کمک گرفتن از جامعه جهانی در مورد امور ایران اختلاف تفسیری در مورد دیماه ۴۰۴ است.
یک طیفی در مملکت نمیخواهد بفهمد که حوادث دیم��ه یک نقطه فصل بین جمع کثیری از مردم و نهاد حاکمیت ( فراتر از ج.ا) و دیانت است.
این طیف فکر میکنند که بله.. حالا
@mohsen_alstar فکر کن بخوای دو سال از بهترین دوره زندگیت رو تو اون شرایط تخمی بگذرونی و خیلی هم بهش مشتاق باشی.
حقیقتا تنها چیزی که خدمت حال میداد، سیگار بود. که اون هم با هزار ترس و لرز میکشیدیم.
تف به کونت آخوند.
▪️ صبور بودن و پذیرفتن اینکه نخستین راهحلها ممکن است کارگر نباشند و حل بحران به چندین تلاش پیدرپی نیاز داشته باشد؛
▪️ بازاندیشی در ارزشهای اساسی: کدامیک هنوز مناسباند و کدامیک دیگر کارایی خود را از دست دادهاند؛
▪️ و در نهایت، انجام یک خودسنجی صادقانه (۳/۳)
جرالد دایموند در کتاب «آشوب» و در بررسی تجربه هفت کشور در مواجهه با بحران، به مجموعهای از درسهای مشترک برای پاسخ به بحرانها اشاره میکند:
▪️ پذیرش اینکه کشور در بحران قرار دا��د؛
▪️ پذیرفتن مسئولیت تغییر، بهجای صرفاً مقصر دانستن دیگران یا پناه گرفتن در نقش قربانی؛ (۱/۳)
▪️ ایجاد حصاری فکری برای شناسایی دقیق ویژگیهای ملیای که باید تغییر کنند؛
▪️ گرفتار نشدن در این احساس ناامیدکننده که «هیچ چیز در کشور درست کار نمیکند»؛
▪️ شناسایی کشورهایی که میتوان از آنها کمک گرفت؛
▪️ مطالعه الگوهای کشورهایی که مشکلات مشابه را حل کردهاند؛ (۲/۳)