Aslında duygusuz biri değilim, Hatta bikerek duygularımı gizleyerek sanki hiç duygu yokmuş gibi davranırım. Karşıdaki de öyle algılar ve konu kapanır. Yani benim belirli kabuklarım var, insanların beni nasıl görmeleri gerektiğini düşünüp öyle davranırım.
Kitabımı yazarken son senaryoyu bildiğim için zaten biliyorum neden yazayım diyorum. Kitabımı yarıda bırakmama neden oluyor. 5000 kelimeyi geçtim. Hedef 20.000-25.000 kelime. Bu kitap sadece ön kitap, bir günlük. Günümüz ve binlerce yıl sonrasını kapsıyor.
Ege üniversitesi kontrol ve otomasyon bölümü, memurluk kapısı yok. Tamamen özel sektör, hobi amaçlı. Yani bu bölümü kaybetmedim, sadece diplomasının bir işe yaramayacağını (hedef kamu) dğşünerek. Bilgisayar programcılığı ve insan kaynaklarından devam ettim.
Akademik hayatta kendimi sağlama alırken, en korktuğum başarızızlık sıradanlaşmak. Yani benim başarı dediğim kavram ya farklı olmak ya da başarısız derken sıradanlaşmak.