Ayrılıkçı Gündem, bu hafta 03.12.2025 Çarşamba günü ekrana gelecek. Bu hafta konuğum, yaptığı araştırmalarla oldukça ses getiren, araştırmacı gazeteciliğin en başarılı isimlerinden Sayın Cevheri Güven olacak.
Süreci ve perde arkasını konuşacağız.
Tuncer Bey’in (@tuncerbakirhan) Alija İzzetbegoviç örneği yine Apocu aklın bir manevrasıdır ve süreçten kuşku duyan kitlelere yönelik bir göndermedir; ancak bu benzetme hem mantıksal açıdan sorunludur hem de İzzetbegoviç ile Abdullah Öcalan’ın siyasal çizgileri ve mücadelelerinin niteliği bakımından birbirine denk düşmez.
Alija İzzetbegoviç, Bosna halkının bağımsızlık yürüyüşünün en belirleyici figürlerinden biri olarak, savaşın ortasında ne Sırpları dönüştürme hayaline kapıldı ne de mücadeleyi bulanıklaştırdı. Tüm enerjisini Bosna’nın uluslararası meşruiyetini sağlamaya ve halkının siyasal varlığını korumaya yöneltti. 1992’de bağımsızlık referandumuna giden sürecin kapılarını aralayan da bu kararlı duruşuydu. Bu nedenle İzzetbegoviç, yalnızca bağımsızlığın mimarlarından biri değil, aynı zamanda halkını savaşın ortasında ayakta tutan liderdi.
Öcalan ise çok farklı bir konumda ortaya çıkmıştır. Öcalan ile işgalci devlet arasında gerçek anlamda bir müzakere süreci yürütüldüğü söylenemez. Kürt siyasi hareketinin bağımsızlık perspektifinden uzaklaşmasını ve mevcut işgalci devlet yapısına uyumlanmasını esas alan bir süreç işletilmektedir. Bu yönüyle Kürtlerin kendi kaderini tayin hakkının önüne geçilmekte, Kürtlerin işgalci devlete eklemlenmesi amaçlanmaktadır. Bunun yanında Öcalan’la yürütülen bu tasfiye süreci, Rojava’da elde edilen kazanımların minimize edilmesi veya işgalci zihniyetin çözüm modelinin uygulanması için bir araç olarak kullanılmaktadır.
Dolayısıyla iki liderin müzakere masasına hangi amaçlarla oturduğu, neyi temsil ettiği ve süreci hangi hedef doğrultusunda yürüttüğü birbirinden kökten ayrışmaktadır. İzzetbegoviç örneği, Öcalan’ın pozisyonunu açıklamak ya da meşrulaştırmak için kullanılabilecek uygun bir paralellik oluşturmaz.
Devletin kendisi İngiliz-Fransız icadı etnik Türk ulus devleti; halkının büyük çoğunluğu Türk olmayan Balkan devşirmeleri, toprağın büyük kısmı işgal edilmiş topraklar. Elbette hukuku, sanatı, marşı ve kılık kıyafeti gibi birçok unsur oradan buradan alınma ve çalma olacak.
BM gibi uluslararası yapılarda Kürdistan’ın statüsüzlüğünü, parçalanmışlığını ve Kürtlerin karşı karşıya kaldığı sistematik sorunları gündeme taşımak hayati önemdedir. Bu tür diplomatik girişimler, meselenin yalnızca bölgesel bir kriz olmadığını; doğrudan uluslararası toplumun sorumluluk alanına giren bir egemenlik ve hak ihlali sorunu olduğunu görünür kılar. Dolayısıyla çözümün de uluslararası düzeyde ele alınması gerektiği gerçeğini güçlendirir.
Bu anlamda Mala Kurda’nın BM’de yaptığı bu girişim hem tarihsel hem siyasal açıdan kıymetli bir adımdır. Bu çabayı yürekten takdir ediyor ve kendilerine teşekkürlerimi sunuyorum.
Mücahit Bey, “Devlet herkese eşit, Kürtlerin ayrı bir sorunu yok” yaklaşımınız, resmî inkârın güncellenmiş bir versiyonundan başka bir şey değil. Kimse Kürtlerin kamuda, siyasette veya özel sektörde yer almadığını iddia etmiyor; ancak kurumsal ayrımcılık ilanla yapılmaz. Ayrımcılık pratikte, algıda ve uygulamada ortaya çıkar.
İkinci olarak, ırkçı ideolojiyi tartışmak yerine “mağduriyet propagandası” söylemine sığınmanız, gerçekliği çarpıtmaktan ibaret.
Üçüncüsü, Güney Kürdistan’daki sorunları Türkiye’deki yapısal eşitsizlikleri aklamak için referans göstermeniz ciddi bir mantık hatasıdır. Oradaki hiçbir olumsuzluk buradaki sistematik problemleri meşrulaştırmaz.
Ayrıca “Kürtlere özgü 5 sorun yoktur” demeniz, gerçeklikle bağlarınızı tamamen kopardığınızı ve meseleyi ideolojik bir filtreden okuduğunuzu açıkça gösteriyor. Anadil meselesinden güvenlikçi yaklaşıma, siyasi aidiyetin kriminalize edilmesinden toplumsal önyargıya, nefret söylemlerine ve egemenlik haklarının inkârına kadar Kürtlerin yaşadığı birçok kimlik temelli sorun vardır. “Devlet herkese eşit” demek bu yapısal gerçeği ortadan kaldırmıyor.
Dahası, karşınızda artık devlet aklının dizayn ettiği ve sorunu yalnızca Türkiye’nin iç meselesi olarak gören PKK/Dem çizgisi yok. Dört parçadaki ortak tarihsel gerçekliği esas alan, soruna uluslararası boyutuyla yaklaşan, milli bir siyasi çizgi hızla güçleniyor. Rahatsızlığınızın kaynağı da bu: Etki edemediğiniz yeni bir ulusal düşünce zemini yükseliyor.
Sonuç olarak, gerçeklikten ve sosyolojik gözlemden kopuk normatif “herkes eşit” ezberiyle bu meseleyi taşımanız mümkün değil. Çözüm, ancak eşit egemenliğe dayalı bir modelle mümkündür. Bugün mümkün olan tek birliktelik, gönüllü birlikteliktir; bunun da koşulu Kürtlerin bağımsızlık ve egemenlik hakkının güvence altına alınmasıdır.
Kürtlerin bugün içinde sıkışıp kalmalarının belki de en temel nedeni gereğinden fazla barışçıl olmaları, etiği neredeyse kutsal bir yük gibi taşımaları ve verdikleri sözlere, karşı taraf umursamasa bile körü körüne sadık kalmaları. Buna karşılık Türk, Arap ve Fars aktörlerin çıkarı önceleyen, uzlaşıyı ancak işlerine geldiğinde hatırlayan, siyaseti ahlaki bir zemin yerine güç dengeleri çerçevesinde yürüten tavırları ilişkiyi iyice kördüğüm yapıyor.
Kısacası, Kürtlerin mevcut tavrı rakiplerinin oyun tarzıyla uyuşmuyor; hatta onları savunmasız bırakıyor.
Kürtlerin daha serinkanlı, daha hesapçı, gerektiğinde sert ve koşullara göre şekil alabilen Machiavellist bir siyasi akla yönelmeleri şart.
Kemalizm ve Nazizm gibi ideolojiler; ulusu mutlaklaştıran, bir lider kültüne dayanan, totaliter, militarist ve ırkçı-dışlayıcı ideolojilerdir. Nazizm gibi Kemalizm de biyolojik ırkçılığın en uç hâlidir. Bu ideolojiler yalnızca aşırı değil, aynı zamanda insanlığa karşı suçlara, kitlesel katliamlara ve savaş kışkırtıcılığına yol açarlar.
Nazizm’in Holokost’ta işlediği soykırımı; Kemalizm, Zilan’da, Ağrı’da ve Dersim’de gerçekleştirmiştir.
Her ikisi de saldırgan, siyasi muhalefetin yok edilmesini amaçlayan ve ırk temelli hukuk dışı uygulamalarıyla öne çıkan faşist ideolojilerdir.
Bu nedenle yalnız Almanya’da değil, Avrupa’nın pek çok yerinde yasaklanan Nazizm gibi Kemalizm de yasaklanmalıdır. Kemalizm’in hüküm sürdüğü topraklarda farklı dini, etnik ve kültürel grupların yaşam alanı bulması mümkün olmadığı gibi toplumsal barış ve uzlaşı da mümkün değildir.
Türk devleti, Kemalizm’in katliamlarıyla yüzleşmeden ve Kemalizmi bünyesinden atmadan asla demokratik değerlere erişemez. Kürtlerin bu faşizan ideolojiyle ortak vatan ve kardeşlik hukuku kurması mümkün değildir.
Öcalan yalnızca kendi örgütünden sorumludur; Kürtleri temsil etme yetkisi olmadığı gibi Rojava konusunda söz söyleme hakkına da sahip değildir. Eğer asgari düzeyde ahlaki değerlere sahipse esaret altındayken Rojava hakkında inisiyatif kullanamayacağını Komisyona bildirmiş olmalıdır. Rojava, Kürt halkının ulusal birliğinin somutlaştığı yerdir. Bu nedenle Apocular da esaret altındaki Öcalan’ın Rojava konusunda hüküm veremeyeceğini kabul etmeli ve ona atfedilen hiçbir talimatı dikkate almamalıdır.
Komisyonun Rojava’da Türk mantığıyla önerdiği her türlü çözüm modelini tüm Kürtler peşinen reddetmelidir.
Devşirmeler, eski kimlikleriyle bağları koptuğu için yeni bir kimlik ve aidiyet duygusu yaratmak adına yeni grubun normlarına, ideolojisine hatta ırkçılığına bile sıkı sıkıya bağlanır. Sosyal psikolojide buna overidentification denir; yani normal bir aidiyetin ötesinde, abartılmış ve aşırı bir ‘bizden olma’ çabası. Bu durum, kabul görme baskısı, kimlik güvensizliği veya dışlanma korkusuyla tetiklenir. Bu korku nedeniyle yeni grubun sembollerine neredeyse kutsal bir bağlılık gösterirler.
Devşirme, direnen gruba karşı en sert muhalefeti geliştirir; aşağılayıcı, dışlayıcı ve düşmanca tavırlar sergiler. Direnen grup, onun bastırdığı eski kimliğini hatırlatır ve bu durum aşağılık kompleksi hissi uyandırır; çünkü kişi zaten ‘yeni kimliğe yeterince ait miyim?’ kaygısı taşır ve direnen grup bu güvensizliğin üzerine tuz basar. Bu nedenle aşağılama, öfke, saldırganlık, nefret ve ırkçı tutumlar… hepsi devşirmenin içsel çatışmasını bastırmak için dışarı taşan savunma mekanizmalarıdır.
Bu düşkün de @Xarriable denen düşkün de bunun en bariz örnekleridir.
ÜmİT Bey, ilk olarak sizden ala etnofaşist bir Türk ırkçısı kimse yoktur. Üstelik Türk de değilsiniz. Irkçılığınızı başkalarını ırkçılıkla suçlayarak örtemezsiniz.
İkincisi, bu ittifak mümkün değil. Her şeyden önce Semavi Bey’in (@asemavi47) bahsettiği eşitlik ilkesi çerçevesinde bir ittifak kurulabilmesi için Kürt, Türk ve Araplar arasındaki işgal ilişkisinin sona ermesi ve bu işgalci Türklerle Arapların, Kürtlerin egemenlik hakkını tanıması gerekir ki gerçek anlamda bir eşitlik ilişkisi kurulabilsin. Ancak o zaman bir ittifak mümkün olabilir. Bu da yine ancak Kürtlerin karar verebileceği bir tercihtir, işgalci Türklerin değil. Neticede Kürtler, işgalcisi ile bir ittifak kurmak zorunda değildir. Bana göre Semavi Bey bu kısmı kaçırıyor.
Öte yandan, sizin gibi ırkçı devşirmelerin zihniyeti Türkiye’den tamamen silinmeden böyle bir eşitlik durumunun oluşamayacağı da aşikâr.
O dönem PKK içinden birinin anlattığına göre, röportajdan sonra Öcalan telsizle şu ifadeleri kullanıyor: ‘Fatih Altaylı’yı buraya MİT yollamıştır. Yeni bir diyalog kapısı açılabilir diye ben de buna göre, tamamen taktik bir röportaj verdim.’
Ama hemen ardından turistik bölgelere saldırı emrini veriyor. Madem yeni bir diyalog zemini kurmak için taktiksel röportaj veriyordu o hâlde böyle bir talimatın mantığı ne? 🤔
General Mazlum’un (@MazloumAbdi) konuşmasından satır başları:
✅ Biz mecbur kalmadığımız sürece savaşmadık; bugün artık sorunların savaşla değil, diyalogla çözülebileceğine inanıyoruz.
✅ 10 Mart Anlaşması her şeyden önce savaşı ve Suriye’nin parçalanmasını önledi.
✅ Suriye devletinin kuruluşundan beri süregelen yüz yıllık Kürt inkârı ilk kez konuşulmaya başlandı. Sadece Kürt hakları değil, Suriye’de ortaya çıkan diğer sorunlar da tanımlanıp yazılmalı ve yeni Suriye bu esaslar üzerine kurulmalı.
✅ Süreci tıkayan sorunlar olduğunu inkâr etmiyoruz. Her şeyden önce her iki tarafta da bir güven sorunu var. Örneğin Afrin ve Serêkaniyê’de göçmenlerin dönüşü sağlanmadı, yollar hâlâ kapalı.
✅ Komşu ülkelerden de çözüme dair olumlu bir rol oynamalarını bekliyoruz.
✅ Uluslararası toplum, Suriye’nin yeniden inşası ve kalkınması için birçok sorunu geride bırakarak bir fırsat sundu. Biz bu fırsatı kendi bölgemiz için de istiyoruz.
✅ Şimdiye kadar hiç kimseye saldırmadık; sadece kendimizi savunduk. Kimse için tehdit değiliz. İlgili tüm güçlerden ve Türkiye’den isteğimiz şudur: Rojava’daki siyasi ve askeri yapıyı kendileri için tehdit olarak görmesinler.
✅ Süreç ağır da olsa ilerliyor. Birçok önemli konu çözüme kavuştu. Özellikle askeri konularda bazı detaylar kalsa da bir ittifak sağlandı.
✅ İdari konularda henüz bir anlaşma yok ancak görüşmelerimiz devam ediyor.
✅ Suriye’nin yeniden merkezi bir devlete dönmesinin artık mümkün olmadığını düşünüyoruz. 15 yıllık savaşın ardından, Suriye’de merkezi olmayan bir yönetim kurulmalı ve her bölge kendi işleyişini Suriye içinde yürütebilmeli.
✅ Kuzey Kürdistan’daki barış süreci sadece orayı değil, Orta-Batı Kürdistan’ı da olumlu etkileyen yeni bir fırsat yaratmıştır. Süreci destekliyoruz ve başarıya ulaşması için elimizden geleni yapmaya hazırız.
✅ Güney Kürdistan’da hem Hewlêr hem Süleymaniye 15 yıldır Rojava’ya destek sağlıyor. Bu süreçteki destek, samimiyet ve yakınlığı Güney’deki tüm güçlerde ve özellikle Başkan Mesut Barzani’nin şahsında görüyoruz.
✅ Hem Kuzey Kürdistan’daki süreç hem Orta-Batı Kürdistan’daki diyalog hem de tüm Kürt güçlerinin Rojava ekseninde birlikte ilk kez üstlendiği rolün güçlenerek devam etmesini umut ediyorum.
✅ Suriye’nin yeniden inşasında arzumuz şudur: Kürt Federe Bölgesi, Kuzey Kürdistan Kürtleri ve diasporadaki Kürtler önemli bir rol oynayabilir. Son olarak şunu söylemek isterim: Kürtler hem istikrarın sağlanmasında hem de ekonomik kalkınmada belirleyici bir faktör olacaklardır.
Not: Çeviri hataları varsa bana aittir. Şimdiden özür diliyorum.
28,5 yılın içinden gelen bir Emniyet Müdürü…
Karanlık dönemler, kapalı kapılar ardındaki pazarl��klar ve yıllarca konuşulamayan iddialar.
Mehmet Gülcan, Selim Çürükkaya’ya anlatıyor.
20.11.2025 Perşembe günü Selim Çürükkaya’nın sunduğu Yan Etki’de oyunun görünmeyen yüzüne bakmaya hazır mısın?
https://t.co/KKZQZgzrPJ
Prof. Dr. Mehmet Efe Çaman’ın ‘kendine Türk diyenlerin büyük kısmı devşirmedir’ gerçeğini hatırlatması, Kürtlerin paylaşımlarını işgalci Türk devletine şikayet edip hedef haline getiren @Xarriable denen devşirmeyi fena sarsmış.
Efe Hoca bizim için İsmail Beşikçi Hocamız gibi değerlidir.
Bu devşirmelere karşı ona destek olmak boynumuzun borcudur.
Var ol Hocam! @derinrejim