Büyüdüm, büyürken başımda babam bile yoktu. Senelerce okudum, yalnızdım. Mezun oldum okul bitti, yalnızdım. Başka bir şehirde yeni hayat kurdum, gene yalnızdım. Hayatımda çok insan vardı ve ben gene yalnızdım. Yalnızlık iyiydi, bana zarar vermeyen tek şeydi.
İnsanlara yaptıklarının aynısını yaptığınızda ya saygısız, ya terbiyesiz, veyahut hayırsız oluyorsunuz :) aksinin yaşandığını daha görmedim. İğneyi kendine çuvaldızı başkasına demişler boşa değil :))
Bakıyorum da şöyle anlamsız gereksiz insanlar şimdi 6 şubat gecesi diye üzülüyorlar. Hani "Seçim Sonrası" döktüğünüz her yaş değersiz idi, keşke daha beter olsaydık. Unutmadık. Şimdi de acımıza ortak oluyorlar güya :) samimiyetsizlik kanınıza işlemiş.