فیلم Silent Friend (2025) را میتوان به عنوان یکی از آن آثاری دسته بندی کرد که، به زیبایی روح بیننده را لمس میکند، او را به دنیایی عجیب میکشاند و آرامشی عمیق را برای او به ارمغان میآورد.
نویسندگی و کارگردانی فیلم را ایلدیکو انیدی ��جارستانی برعهده دارد. اگر فیلم فوق العادهی On Body and Soul که برنده خرس طلایی برلین شد را از او به یاد داشته باشید، میدانید که انیدی چه مهارتی در به تصویر کشیدن پیوندهای عجیب و خارج از دید انسانی، شاعرانگی پنهان در زندگی و ارتباطات عمیق روحی میان موجودات است. او در این فیلم نیز همان نگاه لطیف و فلسفی را یک قدم جلوتر برده و از دنیای انسانی به دنیای گیاهان وارد شده است.
داستان غیرخطی و اپیزودیک این فیلم در سه خط داستانی اتفاق میافتد. تمامی اتفاقات آن در بازههای مختلف زمانی در باغ گیاهشناسی شهر ماربورگ آلمان جریان دارد و محور اصلی و نقطه اتصال تمام این دورههای زمانی، یک درخت کهنسال در این باغ است. فیلم به جای آنکه انسانها را در مرکز جهان قرار دهد، داستان انسانهایی را روایت میکند که در این سه مقطع زمانی با این درخت و محیط باغ در ارتباط قرار میگیرند. وزنه هنری فیلم با بازی اسطوره سینمای آسیا یعنی تونی لیانگ بسیار سنگینتر میشود و تماشای او در قاب تصاویر واقعا لذت بخش است.
سازنده به زیبایی از مفهوم سکوت که در نام فیلم نیز آمده، استفاده کرده است، سکوتی که خیلی بهتر از هرچیز دیگر سخن میگوید. انیدی تصاویری خلق میکند که بعید میدانم از ذهن هربینندهای حذف شود و یادگاریهایی بسیار دیدنی برای ما در فیلم برجای میگذارد. از طرف دیگر انیدی به دنبال مفاهیمی عمیق و بسیار زیبا است، مفاهیمی که شاید همه ما بیش و کم در مورد آنها شنیدهایم و یا حتی گاهی به آن فکر کردهایم، اما این بار دری جدید به روی ما باز میشود و وارد دنیایی بسیار زیبا می���شویم.
قرنهاست که انسان خود را اشرف مخلوقات و مرکز کائنات میداند و طبیعت را صرفا پسزمینهای بیجان در زندگی خود تصور میکند. فیلم همزمان با به چالش کشیدن این مفهوم تلاش میکند به بیننده بگوید که گیاهان تنها یک دکور در زندگی ما نیستند، آنها خودشان ناظرانی خاموش، باهوش و دارای درک هستند. این ما هستیم که در پسزمینه زندگی آنها در حال عبوریم، نه برعکس!
در طرف دیگر یکی از زیباترین مفاهیم فیلم، بازی با مفهوم زمان است. یک انسان در بهترین حالت شاید 80 سال عمر میکند، اما یک درخت میتواند هزاران سال زنده بماند. فیلم با روایت در سه دوره زمانی (با فاصله بیش از یک قرن)، نشان میدهد که چگونه انسانها میآیند و میروند، دغدغههایشان عوض میشود، اما آن دوست خاموش (درخت) همچنان پابرجاست و تاریخ را در حافظه چوبی خود ثبت میکند.
این فیلم برای من یک تجربه سینمایی برای مکث کردن و رسیدن به آرامش بود. در واقع فیلم با روایت آرام و با حوصلهی خود از ما میخواهد که در آرامشی بسیار عمیق از سرعت زندگی بکاهیم و یاد بگیریم که به سکوت پر از معنای طبیعت گوش فرا دهیم. شاید شما هم همانند من بعد از تماشای این فیلم، دیگر به یک درخت یا یک گلدان، با همان نگاه ساده و بیتفاوت قبلی، نگاه نکنید. فیلمی که از تماشای آن لذت کامل را بردم و انیدی را لایق تحسینهای بسیار زیادی میدانم.
امتیاز من: 4.5 از 5
بچه ها من یه راهنما به زبان ساده درست کردم که چجوری با ۴ دلار سرور conduit و vpn شخضی راه بندازید.
https://t.co/8hls7poEXd
امیدوارم با ریت کردنش کمک کنید اینترنت آزاد به آدمای بیشتری برسه. از @alighanavatidev و @YourAnonHeart هم ممنونم که اینو ممکن کردن
#DigitalBlockoutIran
ببینم کسی برای من دست تکون می ده؟
قوی بودن، خیلی خوبه ها!
ولی بقیه آروم آروم یه این نتیجه می رسن که لازم نیست هواتو داشته باشن.
حتی به میشل روز آخر گفتم نکن با من اینطوری من می میرم.
گفت تو قوی هستی از پسش برمیای.
البته که درست می گفت ولی قوی بودن دلیل خوبی برای رنج دادن نیست!