Ne yapacağımı bilmediğim, her şeyin üstüme üstüme geldiği bir zamandayım. İnsanlardan yoruldum; anlatmaktan, anlaşılmamaktan yoruldum. İçimdeki bu ağırlığı ne kelimeler taşıyabiliyor ne de dünya hafifletebiliyor.
Dışardan bakınca belli olmayan zor
şeyler yaşadım. Kendime bile açıklayamadığım şeyleri kimseye hissettirmedim. Zaten pek hâlimden anlayan da yoktu. İçimde yaşayıp bitirmeye o kadar alıştım ki gece yanlışlarımla astığım kendimi sabah umutlarımla sarılmaktan hiç çekinmedim.
Bir insanın gerçek yüzünü, senin için yapabileceği şeyler varken yapmadığı zaman görürsün. Mesele imkanı değil, önceliktir. Seni listenin sonuna atan birini, hayatının merkezinde tutma.
evet manifestlliyoruz… ilgi gösteren, sorumluluk alan, sevgisini dile getirmekten korkmayan, iyi giyinen,kıyamayan, bir sorun olduğu zaman geldim hadi çözelim diyen, küs uyumama izin vermeyen o kişi var ve seni bulacak...