Zorluklar kapıyı çalmadığında herkes dostmuş gibi görünür;insan da buna inanma hatasına düşer.Oysa hayatın gerçek yüzü,insanın hep sendelediği anda ortaya çıkar.Ancak o zaman anlar
kimin varmış gibi yaptığını ya da gerçekten varlığını.
Gerçekten ne yaparsak yapalım yararlı olmadığımı,kısacası yaranamadığımı fark ettim.Arayıp sorsam sıkan çok üzerine düşen,aramasam hayırsız önemsemeyen oluyorum.Bu vakitten sonra belirtmek isterim ki herkes nasıl bir iletişim istiyor ve kuruyorsa öyle iletişim kuracağım.