Yaşım ilerledikçe mutluluğun sakin sabahlar, temiz bir ortam, erken yatmak, güvenli bir ev ve enerjimi tüketmeyen insanlardan ibaret olduğunu daha çok anlıyorum.
Bazen sevilmek için daha güzel, daha zeki, daha başarılı, daha “az kusurlu” olmanız gerektiğine inanırsınız. Oysa sizi gerçekten seven biri, bu kadar uğraşmanıza gerek olmadığını hatırlatır size.
Ortalama 7 ay önce hayatla yaşam bağını koparmış sadece nefes alan biriyken bu
kadar kısa sürede hayat nasıl bir anda anlam kazandı?
Dillerden düşmeyen o “şükür” kavramı bana anlamını tecrübe ile kazandırdı…
İnsanlar belli seviyeye ulaştıktan sonra yanlış anlaşılmayı umursamaz. Artık kendilerini kanıtlama ihtiyaçları kalmamıştır. Gerçek özgürlük, sürekli açıklama yapmak zorunda hissetmemektir. Olgunluk, sessizliğin gücünü keşfetmektir.
Mukayese etmeyin, kıyaslamayın. Başka hiçbir yol sizinki değildir. Diğer bütün yollar sizi kandırır ve ayartır. Ruhunuzdaki yolu takip etmelisiniz.
Carl Gustav Jung
Bergman'ın hastaneye yatırıldığı sırada ses tellerinden dolayı doktorların ''konuşmama'' tavsiyesi üzerine yazdığı bir film Persona. Jung'un gölge arketipinden yola çıkılarak oluşturulan muhteşem bir başyapıt.