Psikoloji der ki;
Sürekli incitilen insanlar, zamanla duygularını göstermekten çekinirler. Kendilerini üzüntüden korumak için, duygularını bastırır, dışa vurmadan yaşamaya devam ederler! Zamanla duygularına yabancılaşırlar. "Ne hissediyorsun?" sorusuna verecek cevap bulamazlar!
Başkalarının gönlü olsun diye kendimi hırpalamayı bıraktım artık. Nasıl olsa hiçbir şekilde kıymeti olmuyor. Mutluluğuyla mutlu olmaya çalıştıklarımızın umurunda bile değiliz.
Demem o ki; geçmişe saplanıp kalmakla hiçbir şey yoluna girmiyor, bir yerden başlamak gerek yeniden
Benim savaşım artık kendimle.. Başka birine ne kinim, ne öfkem ne de başka düşüncem var. İnançlarımı sorgulamaya, pişmanlıklarımı onarmaya, kaybettiğim yolu bulmaya, içimdeki çocuğu bir şekilde yeşilliklerde koşturmaya çalışıyorum. Yormayacağım aklımı ve ruhumu başka bir şeye.