𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass)

Mikhail Ivanovich ⭑ Year 3 ⭑ Psychics ⭑ 181/82 ⭑ 17 Yr ⭑ #NVMA_Commu SS3

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

#NVMA_Commu

"....ต้องการอะไร?”
“ไม่มีอย่างอื่นให้ใส่ใจแล้วรึไง?”
“พวกหมาน่ารำคาญ..”

⭑------------------⭑

「 ✦ 𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 𝕴𝖛𝖆𝖓𝖔𝖛𝖎𝖈𝖍 ✦ 」
𝒴𝑒𝒶𝓇 𝟥 ⭑ 𝟣𝟪𝟣/𝟪𝟤 ⭑ 𝒫𝓈𝓎𝒸𝒽𝒾𝒸𝓈/𝒞𝓇𝓎𝑜𝓀𝒾𝓃𝑒𝓈𝒾𝓈

⭑------------------⭑

DOC: https://t.co/S3cJZkNkAw

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

@killian3_NVMA (ใจร้ายอ่า😭)

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

@killian3_NVMA (จะไม่��ดนด่าเอาทีหลังใช่มั้ย--)

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

@killian3_NVMA (หมั่นไส้คนหล่อมาก ขอหยำ)

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

@NVMA_Sylus (/หยุมแม่มมม)

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

@NVMA_Sylus (เฮ้ย นี่สีบลอนด์เงิน ไม่ขาว อย่ามาเทียบ😡)

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

@NVMA_Sylus (หนอย😭 หยุดเลยนะ/กัดผ้า)

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

(/สมาธิทำงานผปค.แตก)

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

M.: หมาตัวไหนหอน ฉันจะตามไปแช่อข็งให้นอนหนาวทั้งคืน

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

@GEORGENA_NVMA รู้สึกเหมือนโดนเมินคำพูดแปลกๆ สังเกตเห็นความมีพิรุธของอีกคนแบบชัดเจนสุดๆ

“นี่มันเที่ยงคืนแล้วครับ”

มองท้องฟ้าที่พระจันทร์ส่องแสงท่ามกลางหมู่เมฆยามค่ำคืนก่อนจะหันกลับมายังคู่สนทนา

“ไม่ว่าที่..ผมออกมาเวลานี่เหรอครับ?” ลองทักสะกิดอีกคนดู

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

@NVMA_Sylus “…..”

สะกิดตัวเองรอบที่ร้อยเวลาที่อีกคนทำแบบนี้ พยายามแล้วที่จะห้ามใจตัวเอง

แต่สุดท้ายก็ค่อยๆหันไปหา สบตาเข้ากับดวงตาคมสีโลหิตที่มองมายังตน ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าตาคู่นั้นมักจะทำให้ใจของตนที่เคยด้านชามันสั่นไหวขึ้นมา

หยุดมองแบบนั้นซะที..

“…พอใจรึยึง?”

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

#โรลปิด | โกงเวลา | ห้องสมุด
@NVMA_Sylus

ช่วงเวลาแสนสงบ ณ ห้องสมุดของโรงเรียนเป็นที่เดียวที่มิคาอิลพอจะใช้สมาธิกับการเขียนบางอย่างลงในสมุดของเขา และเป็นที่ที่เหมาะจะหาข้อมูลเพิ่มเติมอีกเช่นกัน

ดวงตาสีฟ้าซีดมองไปตามตัวหนังสือที่เปิดเป็นแหล่งอ้างอิง จดข้อมูลลงในสมุดของตนไปด้วย

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

@NVMA_Sylus แน่นอนว่าเขายังไม่หลับ.. งีบแทบไม่ได้กับท่าที่นั่งอยู่ตอนนี้

แต่แล้วก็รู้สึกเหมือนโดนอะไรสะกิด แอบลืมตาก็เห็นเท้า��ีกคน ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเบาเสียงเพลงในหูฟัง

“เป็นเด็กเรียกร้องความสนใจรึไง..”

พูดขึ้นมาโดยที่ไม่หันไปหา

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

@NVMA_Sylus “….”

จิ๊ปากอย่างอารมณ์เสีย คราวนี้เลยเปิดเพลงอัดหูตัวเองไม่ให้ได้ยินคนข้างๆอีก พลางเอี้ยวตัวหันไปทางกำแพง กอดอกไม่สนใจ

จริงๆถ้างีบไปตอนนี้เลยก็อาจจะดี จะได้ไม่ต้องฟังเสียงอีกฝ่ายให้รำ��าญใจด้วย

แต่คิดไปคิดมา..หมอนี่จะยอมเหรอ..

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

@NVMA_Sylus แม้หูจะฟังเพลงอยู่แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้ตัวที่อีกคนมานั่งข้างๆ ขยับเก้าอี้ถอยหนีพยายามไม่ให้ตัวอยู่ใกล้กัน

“กลับไปนั่งที่เดิม”

พูดบอกเสียงแข็ง จริงๆน่าจะเรียกว่าสั่งมากกว่า ถึงไอ้หมาตัวนี้จะสั่งอะไรไม่เคยได้ก็เถอะ

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

@NVMA_Sylus คำตอบที่ได้มันราวกับจะจุดประกายอะไรบางอย่าง แต่จิตใต้สำนึกมันก็บอกกับเขาว่ามันไม่มีทางเป็นอย่างที่คาดหวังหรอก

ใบหน้าขาวก้มลงลงเล็กน้อย

“…พูดอย่างกับนายสนจริงๆ”

เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะพยายามปัดไล่ความคิดวุ่นวายในหัว

หยิบเอาแอร์พอดออกมาใส่ครอบหูตัวเอง ตัดขาดเสียงรอบข้าง

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

@NVMA_Sylus “ไอ้หมาเวร..”

สบถด่าแบบแทบจะกัดฟันกรร สายตาอาฆาตสุดๆ

“มันไม่เกี่ยวกับว่าฉันจะใส่หรือไม่ใส่แมส..มันเป็นเพราะนายเอาแต่ตามฉันอย่างกับเห็บ”

“เมื่อไหร่จะหาเหยื่ออารมณ์คนอื่นซะที”

ประโยคหลังพูดพึมพำกับตัวเองเสียมากกว่า ไป���างอื่นอย่างอารมณ์เสีย

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

@NVMA_Sylus หันควับกลับมาเพราะหางตาเห็นว่าอีกคนทำอะไรสักอย่างกับบัตร��ัวเอง

“ไม่ดี.. แล้วจะถ่ายทำไม?”

ขมวดคิ้วจนจะผูกกันเป็นปมล่ะ สายตามองไปที่กระเป๋าเสื้อของอีกคน ครุ่นคิดกับตัวเองในหัวว่าจะเอาคืนยังไงได้บ้าง

ไม่อยากนั่งหายใจทิ้ง 1 ชั่วโมงหรอกนะ..

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

@NVMA_Sylus อยากจะพุ่งไปเอาบัตรคืนแถมด้วยตั๊นหน้าไอ้หมอนี่สักที แต่ก็ทำได้แค่คิด ถึงอย่างนั้นบรรยากาศรอบตัวก็ตะโกนดังยิ่งกว่าความคิด���นหัวเสียอีก

“ใครจะไปมีสมาธิ มีหมาขี้เรื้อนมาก่อกวนแบบนี้”

ไม่วายแซะอีกคนพลางเอนหลังพิงกับพนักเก้าอี้ มือกอดอกหันหน้าไปมองทางอื่นราวกับไม่อยากมองหน้าอีกคน

[𝕸𝖎𝖐𝖍𝖆𝖎𝖑 (pass) @NVMA_Mikhail]

@NVMA_Sylus “….”

กัดฟันส่งเสียงกรรอย่างเจ็บใจ สุดท้ายก็ต้องทิ้งตัวนั่งลงที่เดิมเสียไม่ได้

สองมือยกขึ้นกอดอกไม่สบอารมณ์พลางจ้องอีกฝ่า���

“คราวนี้ต้องการอะไรอีก?“

ถามออกมาตรงๆไม่อ้อมค้อม ไม่งั้นอีกฝ่าย��งเอาแต่เล่นลิ้นกวนประสาทตนไปเรื่อยๆ