麓铭大岳丸

l อนุสรณ์หน้าเชิงเขา l For Roleplay l Onmyoji SP Otakemaru Bot l TH l ติชมหรือตักเตือนได้ทาง DM l cv : NOBUHIKO OKAMOTO l

[麓铭大岳丸 @Otakemaru_BotTH]

❝ที่นี่...คือบ้านของข้า❞

❝ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น❞

• ʀᴏᴋᴜᴍᴇɪ-ᴏᴛᴀᴋᴇᴍᴀʀᴜ

• sᴘ sʜɪᴋɪɢᴀᴍɪ

• ᴛʜᴀɪ ʙᴏᴛ

• ʀᴏʟᴇᴘʟᴀʏ - ᴍᴇɴᴛɪᴏɴ - ᴅᴍ : ᴏᴋ

• สามารถติชม / แนะนำ / พูดคุยได้ทาง DM และ Mention

[麓铭大岳丸 @Otakemaru_BotTH]

พี่-

"..สึซึกะโกเซ็น"

ใต้กริยาสงบของคราบนายน้อยเร้นซ่อนความประหม่าอยู่ภายใน , ด้วยไม่ค่อยได้คุยกับนางเท่าไหร่หลังห่างหายไปหลายร้อยปีไม่พอ เหตุพบกันคราวก่อนก็เป็นสภาพไม่น่าจดจำเสียได้

ร่างจำแลงอดีตเงียบไป ไม่ได้เรียกร้องการเสวนาใดเพราะตนก็ไร้ซึ่งสิ่งที่จะคุยกับนางเช่นกัน

[麓铭大岳丸 @Otakemaru_BotTH]

"กลับมาแล้ว"

หากแสดงความเศร้าผู้ที่ห่วงใ��จะทุกข์ตรม เช่นนั้นจิตคิจินจึงขบฝันหยัดยิ้มกว้าง ดวงตาอำพันล้ำค่าหยีปิดสมช่วงวัยดั่งกาลก่อน

แล้วเดินไปมอบไฟเย็นเป็นประกายให้ @KaniHime_BotTH ต���างของฝาก

"ตอนที่ข้าไม่อยู่เจ้าเป็นเด็กดีใช่ไหม..ดีมาก !"

"แล้วเจ้าอยากไปเทศกาลหรือเปล่าล่ะ"

[麓铭大岳丸 @Otakemaru_BotTH]

#เทศกาลครบรอบห้าปี
#สู่แสงสียามเหมยบาน

ตะวันคล้อยลาลับ จันทร์กระจ่างหวนกลับสะท้อนผิวทะเลคราม...ท่ามกลางหมู่ดาวนับหมื่นพันเป็นสักขีพยาน หนึ่งผู้พิทักษ์ดั่งหินผาและปราการยังคงสถิต ณ แดนเหย้าไม่ไปไหน

คำมั่นสัญญา ครอบครัว บ้าน

สลักชัดในฤทัยไร้ชีวัน สะท้อนดังชั่วกาล

[麓铭大岳丸 @Otakemaru_BotTH]

เพราะยามไร้ศึก เซย์เมย์ผู้นี้ยังอุตส่าห์เชิญผนึกพลังเช่นเขามาเที่ยวชมงานของแผ่นดินใหญ่

นายน้อยแห่งสึซึกะยามะตอบรับน้ำใจ , จำแลงซ่อนกายผุพังกลับเป็นเด็กหนุ่มในวันวาน���ดินเตร่เล่นในย่านเทศกาลรื่นเริง

ก่อนกลับไปเขตชาวทะเลอยู่อาศัย สองแขนอุ้มกล่องพลุไฟและของเล่นมากมายแจกจ่ายครอบครัว

[麓铭大岳丸 @Otakemaru_BotTH]

@LordArakawa "เช่นนั้นก็เป็นความจริงแล้วแล ท��่ว่าเหล่าราชันย์เป็นพวกหัวแข็ง"

แต่เขาก็ใช่จะไปตัดสินเหล่าจอมปิศาจบนแผ่นดินเฮอันเคียวได้ ด้วยไม่เคยได้รู้จักมักจี่นิสัยแท้จริง การจะตัดสินผู้ใดก็ไม่สมควร

"ข้ารู้"

"แค่เห็นเจ้าดื่มต่างน้ำก็เกรงจะสำลักเข้าไม่ก็เมาราทะเลก่อนกลับเอานี่สิ"

[麓铭大岳丸 @Otakemaru_BotTH]

@Taisha_OMJth "ข้าก็ไม่แน่ใจว่านานเพียงใดหรอกนะ"

มองตามพิราบที่บินมา สลับพินิจในทุกสิ่งลวงตาตระการไปด้วยสีขาวสะอาดรอบกายเสียจนนายน้อยรู้สึกถึงความเป็นคนนอกอย่างชัดเจน

"เช่นนั้นสวรรค์ก็ไม่เหมือนที่เคยได้ยินมา" แม้ว่าตัวเขาและชาวทะเลจะไม่มีความเชื่อพรรค์นั้นก็ตาม

"เป็นสถานที่ที่แปลกเสียจริง"

[麓铭大岳丸 @Otakemaru_BotTH]

@Asura00Sama "ในอนาคตข้าอาจจะมีโอกาสนั้น"

โอกาสที่จักแพ้พ่าย ศัตรูที่ไม่เคยพบเจอ ศัตรูที่แข็งแกร่งมากพอหรือเหนือกว่าเขาต้องได้พบแน่..แต่อนิจจาที่โลกของเขามันช่างแคบเสียเหลือเกิน

"ความเ��็นต่างทำให้ต้องแยกทางเลยหรือ"

ท่าทางนายน้อยจะไม่เข้าใจ การเห็นต่างถึงขั้นทำให้แตกแยกได้เลยอย่างนั้นหรือ

[麓铭大岳丸 @Otakemaru_BotTH]

@LordArakawa ภูตเอ่ยเสริมสะท้อนในห้วงจิตว่า มันทำให้เขาพาตัวเองไปสู่เส้นทางที่ไม่มีวันหวนกลับ ดึงดันและยึดติดกระทั่งความตายก็ไม่อาจปลดปล่อยไปจากการตัดสินใจ

กระนั้นเขาเพียงเงยขึ้น พยักหน้ารับคำสหายดั่งไม่ได้ยินเสียงกระซิบกระซาบรอบตนแม้แต่น้อย

"เจ้าเองก็ไม่ต่างนักหรอก"

"..แล้วก็ค่อยๆดื่มสิ"

[麓铭大岳丸 @Otakemaru_BotTH]

@LordArakawa "อืม.."

"แต่บางทีข้าก็แยกไม่ออกระหว่างดื��อดึงกับหน้าที่..คำมั่นสัญญาและสัญชาติญาณ ?"

เขามีหน้าที่ปกป้องบ้าน คำมั่นสัญญาต่อนางคือจะรักษาไว้ยิ่งชีพ กระนั้นความดื้อดึงก็ผนวกรวมกับสองสิ่งนั้นกลับกลายมาเป็นตัวเขาในปัจจุบัน

เช่นนั้นแล้วสุดท้าย สิ่งนี้เรียกว่าดื้อดึงหรืออะไรกันแน่

[麓铭大岳丸 @Otakemaru_BotTH]

@Asura00Sama "ครั้งยังมีชีวิตข้าก็ทำเช่นนั้น..ยกเว้นพ่ายแพ้ ข้าโอทาเคะมารุไม่เคยพ่ายในการต่อ���ู้หรอกหนา"

เอ่ยเสียงเรียบ มิใช่อวดอ้างหรือยกตนข่มใคร นายน้อยแดนทะเลไกลเพียงเอ่ยตามความเป็นจริง ศึกสุดท้ายที่ถึงแก่ความตาย ก็เป็นตัวเขาที่ปลิดชีพตนมิใช่พ่ายศึก

"เจ้าเองก็ถูกทรยศมาเหมือนกันหรือ ?"

[麓铭大岳丸 @Otakemaru_BotTH]

@Taisha_OMJth "ไม่เป็นไร ข้าพักมาพอแล้ว"

หากเป็นนายน้อยในวันวานป่านนี้คงเดินสำรวจทั่วแดนสุขาวดีให้หายสงสัย แต่เพราะหลังจากสิ้นชีพไปความสนใจเก่าก็ถูกเก็บสำรวมกลับเป็นเพียงกวาดตามองรอบกายแทน

"สวรรค์รึ..ข้าเคยได้ยินมาเหมือนกัน"

"..แต่ข้าฆ่าคนไปมาก ข้าไม่ควรได้ไปสวรรค์นี่ ?" ท่าจะสับสนกว่าเก่า

[阿修罗 @CrimS0N_Ashes]

ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นสหาย เพื่อเคารพสหายที่หายไปจากเนตรของข้า จึงต้องตัดสินชะตาด้วยการต่อสู้

คนที่เคยแสว���หาความสันติ คนที่ข้าเคยเห็นว่าเขามีความยิ่งใหญ่ เสียดาย สุดท้ายกลับไม่เข้าใจกัน

[麓铭大岳丸 @Otakemaru_BotTH]

@Asura00Sama "อวดอ้าง ? ข้าจะทำเรื่องไร้สาระพรรค์นั้นไปเพื่ออะไรกัน"

ภูตร้ายรอบกายต่างหัวเราะขันขบในห้วงคิด เสียงสะท้อนก้องปนเยาะเย้ยถากถางน่าเวียนหัวแต่ก็ไม่ทำให้ท่าทางสงบนิ่งของตนเปลี่ยนไป

"ภูตร้ายพวกนี้มีเป็นหมื่นพัน ข้าไม่ได้แสดงอำนาจข่มมัน แต่ข้าขังเอาไว้" เอ่ยเสริม

"เจ้าพลาดอะไรไปฤา"