الله مو وشرماوه غلامان ⬇️
ځینې خره طالب پلویان وایي چې دا AI دی. لږ شرم وکړئ؛ دا ویډیو ده، نه انځور. که هر څه AI بولئ، نو لومړی د خپل دفاع وزارت هغه اکاونټ ته ځواب ووایاست چې په پاکستان کې جوړ شوی. نور د پنجاب د دښمنۍ ادعا مه کوئ؛ تاسو د پنجاب تابع یاست او همداسې به پاتې ش��.
🔴 Day 1,747 of the Taliban's persecution of Afghan.
The door to a better life and education has been closed to millions of Afghan girls for the past five years. The world is under no illusion that this now appears to be a permanent ban.
You are not forgotten.
#Afghanistan #LetAfghanGirlsLearn
Day: 1747 🏫
Day: 1287 🎓
🇦🇫
“Education for girls is the front door to the house of life. When this door is open, all other opportunities are unlocked.”
But this front door has been closed to millions of Afghan women and girls for the past five years.
#RecogniseGenderApartheid
#ACrimeAgainstHumanity
#LetAfghanGirlsLearn
Deutsch/ پښتو
Mit großer Trauer blicke ich auf die Ereignisse im afghanischen Grenzgebiet.
Wenn unschuldige und schutzlose Menschen ihr Leben verlieren oder verletzt werden, gibt es dafür keine Rechtfertigung. Die Zivilbevölkerung darf niemals zum Opfer bewaffneter Konflikte werden.
Mein Mitgefühl gilt den Familien der Opfer und allen Betroffenen. Menschenleben müssen geschützt werden.
د پکتیا، پکتیکا او کنړ ولایتونو په سرحدي سیمو کې د وروستیو غمجنو پېښو له امله خپله ژوره خواشیني څرګندوم.
د بېګناه ملکي وګړو وژل کېدل او ټپي کېدل هېڅکله د منلو وړ نه دي. ماشومان، ښځې او نور ملکي وګړي باید هېڅکله د جګړو او تاوتریخوالي قربانیان نه شي.
زما ژوره خواخوږي د شهیدانو له کورنیو، ټپیانو او ټولو هغو کورنیو سره ده چې د دغو دردناکو پېښو له امله زیانمنې شوې دي.
د انسان ژوند سپېڅلی دی، او د سولې، ثبات او د ملکي وګړو د خوندیتوب لپاره باید هر ډول هڅې وشي. الله تعالی دې شهیدانو ته جنت فردوس، ټپیانو ته بشپړه روغتیا، او غمجنو کورنیو ته د زړه صبر او زغم ورپه برخه کړي.
#HosaiZarifAnder #Afghanistan #Paktia #Grüne #Franfurt
ګرانو هېوادوالو،
هموطنان گرامی،
قدرلي وطنداشلر.
دادی زموږ هېواد د پرله پسې څوم ځل له پاره بیا د پاکستان تر هوایي بریدونو لاندې راغلی او په پکتیکا، پکتیا او کونړ کې زموږ بې ګناه خویندو، وروڼو او بچیانو ته درنده مرګ ژوبله اوښتې ده. ددغو اسکېرلو وطنوالو د هرې کورنۍ په درد او غم کې ځان شریک بولم او د هریوه ترڅنګ یم. ټپیانو ته د سملاسي روغتیا او شهیدانو ته د الله تعالی له دربار نه د جنت غوښتنه کوم.
د پاکستان دا برید، لکه تېر هغهیوازې یوه امنیتي پېښه نه ده، بلکې د افغانستان د اوسني وضعیت، زموږ د ملي دریځ او زموږ د راتلونکي په اړه د ژور فکر، ملي حساب او صادقانه ارزونې یوه جدي ملي بلنه ده. ملتونه هغه وخت له بحرانونو بریالي راوتلای شي چې له واقعیتونو سره په جرأت مخامخ شي او د تېرو تجربو له تکرار څخه ځانونه وساتي.
مردم ما حق دارند بپرسند امنیتی که از آن به افتخار صحبت می شد کجاست؟ آیا نشانه ای از آن امیدی که وعده داده می شد، دیده می شود؟ چرا کشور از بحرانی به بحران دیگر فرو می رود و آیا راه حلی برای بیرون رفت ازین بحرانها به نظر می رسد؟ چرا نقض پیهم حاکمیت ملی کشور ما گویی هیچ ربطی به جهان نه دارد؟ و مهمتر از همه چرا عوامل این حالت و حقایق نهفته با ملت شریک نه می شود؟ منافع ملی در کجای این گیرودار ها قرار دارند؟ و آیا فیصله ها بر مبنای منافع ملی صورت می گیرند یا برای تامین بقای یک شبکه و یک حلقه محدو��؟
یوازې همدا پنځه کاله مخکې افغانستان د نړۍ او سیمې د تعاملاتو په مرکز کې و، خو اوس داسې یوې انزوا ته پورې وهل شوی چې نه یې غږ څوک اوري او نه یې شکایت ته څوک غوږ نیسي. د پاکستان پرله پسې تېري داسې تېرېږي لکه په نړۍ او سیمې پورې چې هېڅ اړه ونه لري، ځکه چې هېواد په لوی لاس یوې تیارې ګوښې کې، له نړۍ سره له راشه درشه خلاصې انزوا کې ساتل کېږي. دا انزوا زموږ حتمي برخلیک نه دی، بلکې د هغو انتخابونو او سیاستونو عملي نتیجه ده چې په تېرو پنځو کلونو کې وشول او غوره شول.
په یاد مو ده چې ما به تل د پایدارې او باعزته سولې خبره کوله. هغه سوله ځکه اړینه وه چې افغانستان د همدې ورځو له تکرار څخه وژغوري. باعزته سوله یوازې د جګړې پای نه و؛ بلکې د داسې نظام او سیاست پیل و چې افغانستان له دې اوسنۍانزوا، بېثباتۍ او د پردیو له لاسوهنو او تېریو څخه خوندي کړي. نن باید له ځانه وپوښتو چې د دې فرصت د لاسه تلو مسوولیت د چا پر غاړه دی؟ او د هغې پرېکړې بیه نن څوک پرې کوي؟ بې له شکه، دا بیه افغان ملت پرې کوي.
عشق به وطن تنها یک شعار نیست. وطندوستی یعنی فدا شدن برای ملت، نه فدا کردن ملت برای حفظ یک حلقه یا یک شبکه. تاریخ بارها نشان داده است که هرگاه فاصله میان مردم و حاکمان بیشتر شده، کشور نیز آسیبپذیرتر شده است. غرور، انحصار و بیاعتنایی به صدای مردم، هیچگاه امنیت و ثبات نیاورده است.
زموږ د وروستیو دوه سوه کلونو تر ټولو ستره ستونزه دا وه چې د ولس نبض ونه پېژندل شو، په ځانګړي ډول په وروستیو پنځوسو کلونو کې چې هېواد د نورو په نیابتي جګړو کې په بېساري فقر، ناروغۍ او نالوستۍ اخته شو او د ملت د بچیانو اساسي حقونه وځپل شول. نن ولس نور جګړه نه غواړي؛ ولس ژوند غواړي، رڼا غواړي، هیله غواړي، حل لاره غواړي او غواړي چې د خپل راتلونکي د ټاکلو حق ولري.
اگر امروز با صداقت از خود نپرسیم که در این پنج سال زندگی مردم بهتر شده است یا دشوارتر، فردا پاسخ این پرسش را تاریخ خواهد نوشت. ما نباید بگذاریم افغانستان بیش از این در باتلاق انزوا، فقر و ناامنی فرو برود.
زما په باور، د حل اساسي لاره دا ده چې افغانستان خپله نړیواله بېطرفي په رسمي، واضح او عملي ډول اعلان کړي او خپل بهرنی سیاست د ملي ګټو پر بنسټ تنظیم کړي. خو تر هغو چې هېواد په انزوا کې ساتل کېږي، تمه مه کوئ چې د افغان ملت فریاد به په سیمه او نړۍ کې څوک واوري. نن داسې شرایط رامنځته شوي چې هره ورځ زموږ پر خاوره بمونه غورځي، خو د نړۍ غبرګون کمزوری دی او د سیمې ډېری هېوادونه دغو پېښو ته داسې ګوري، لکه هېڅ چې نه وي شوي.
امروز بیش از هر زمان دیگر ضرورت است که این مسائل به یک گفتمان فراگیر ملی تبدیل شود؛ گفتمانی که در آن همهٔ افغانها، فارغ از اختلافات سیاسی، قومی، ز��انی و فکری، برای نجات کشور و تعیین مسیر آینده سهم داشته باشند. آیندهٔ افغانستان تنها با اتکا به ارادهٔ ملت، اجماع لازمی ملی و سیاستی مبتنی بر عزت، استقلال و منافع ملی ساخته خواهد شد.
زه چمتو یم چې ددغسې یوې افغاني لازمی ملي اجماع په جوړولو او له نړۍ سره په بېرته نښلېدو او وصل کېدو کې خپله ونډه له هېڅ ډول امتیاز غوښتنې پرته ادا کړم. زمان نه درېږي او هره شېبه نوره هغه پخوانۍ لحظه نه ده. دغه لور ته په ګام پورته کولو کې هر ځنډ نه جبرانېدونکي عواقب لري او مسوولیت یې پر هغوی راځي چې په سرټمبګۍ د ملت د ارادې مخ کې درېږي.
ژوندی دې وي افغانستان
یشه سین افغانستان
زنده باد افغانستان
الله اکبر، الحمدلله! په چین کې خلکو له هبتالله اخوندزاده سره بیعت وکړ او د شکر په توګه یې خپل سمارټ فونونه مات کړل؛ اوس به د خبرونو د لوستلو لپاره هم نوی حل پیدا کوي!❤️
Day 1744
I still carry hope in my heart. Even when school doors stay closed, my dreams remain open. I want a future where every girl can learn without fear and walk proudly toward tomorrow. Please do not forget us. #LetGirlsLearn
Day 1743
I do not want my dreams to grow old behind closed doors. I want to learn, to write, and to become someone who can help my people. A future should not be locked away. Please keep standing with us. #LetGirlsLearn#EndGenderApartheid
The Women’s Courage Movement members protested and urges immediate action from the international community against the Taliban’s systematic oppression of Afghan women.
Silence and statements are not enough. Afghan women need real action, accountability, and unwavering support.